W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od kilkudziesięciu lat prowadzi gospodarstwo rolne i z tego tytułu jest podatnikiem podatku VAT.

W latach 1980 i 1990 Zainteresowany zakupił grunt rolny o powierzchni 11,57 ha, natomiast w latach 1991 i 1996 otrzymał w formie darowizny 8,16 ha gruntu rolnego.

Powyższy grunt został ujęty - jak twierdzi Zainteresowany - w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który został uchwalony w latach 2001 i 2004.

W związku z powyższym Wnioskodawca podzielił nabyty grunt na działki budowlane i sprzedał.

Zainteresowany wyjaśnia, że od sprzedanych działek odprowadził do urzędu skarbowego należny podatek VAT w wysokości 22%.

Przedmiotowy grunt nie był - jak informuje Wnioskodawca - wykorzystywany w działalności rolniczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku ze sprzedażą gruntu, jako działek budowlanych z majątku osobistego Wnioskodawca staje się podatnikiem podatku VAT i jest zobowiązany do opodatkowania sprzedaży gruntu 22% stawką tego podatku?

Wnioskodawca twierdzi, iż: cyt. "w związku z tym, że sprzedaż działek budowlanych przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego pod budownictwo mieszkaniowe stanowi jego majątek osobisty i nie służyło do prowadzenia działalności rolniczej, to sprzedaż przedmiotowych działek nie powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), zwanej dalej "ustawą", opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Z kolei przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Istotnym jest jednak fakt, iż nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Art. 15 ust. 1 ustawy określa, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej - art. 15 ust. 2 - należy uznać, iż zamierzone transakcje mają związek z działalnością gospodarczą. Bowiem podmiot prowadzący działalność rolniczą, w świetle ustawy o podatku od towarów i usług, posiada status podatnika prowadzącego działalność gospodarczą (działalność rolniczą). Jeśli więc osoba taka wykonuje inne czynności mieszczące się w zakresie przedmiotowym opodatkowania podatkiem od towarów i usług, brak jest podstaw do uznania, iż nie podlegają one opodatkowaniu, tym bardziej, że rolnik sprzedając grunt nie zbywa majątku osobistego, ale majątek składający się na gospodarstwo rolne.

Wyjaśnić bowiem należy, iż za gospodarstwo rolne zgodnie z art. 2 pkt 16 ustawy, uznaje się gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów o podatku rolnym. Co do zasady w świetle uregulowań art. 1 i art. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 136, poz. 969 ze zm.), opodatkowane podatkiem rolnym grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, uważane są za gospodarstwo rolne.

Nie wchodzą one zatem - jak twierdzi Strona - w skład majątku osobistego, lecz są częścią prowadzonego przedsiębiorstwa w postaci gospodarstwa rolnego.

Grunt jest składnikiem gospodarstwa rolnego niezależnie od tego, czy jest na nim wykonywana działalność rolnicza.

Tym samym nie można uznać twierdzenia Strony, iż został sprzedany majątek prywatny, za prawdziwe. Przedmiotowy grunt jest bowiem częścią gospodarstwa rolnego i w świetle cyt. powyżej art. 2 pkt 6 ustawy, traktowany jest jako towar.

Także zakres i skala przedsięwzięcia (dokonana sprzedaż 11,57 ha gruntu) oraz podjęte przez sprzedawcę działania (przekształcenie gruntów rolnych na działki budowlane oraz wydzielenie tych działek przed sprzedażą) wskazują na zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje czasookres jej wykonywania (tydzień, miesiąc, rok), ani też ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności.

Z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wynika, iż Strona prowadzi gospodarstwo rolne, które ulegało systematycznemu powiększeniu o grunt rolny, tj. o 11,57 ha i 8,16 ha. Podatnik dokonał podziału posiadanego gruntu na działki budowlane oraz ich sprzedaży.

Zainteresowany uważa, iż powyższy grunt jest jego majątkiem osobistym, i że w przypadku podziału na działki budowlane, ich sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Wnioskodawca twierdzi, że: cyt. "z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnego zgłosiłem się do podatku VAT". Jest więc podatnikiem podatku od towarów i usług. W tym kontekście należy rozpatrywać przedstawiony przez Zainteresowanego stan faktyczny.

Skoro Strona prowadzi działalność gospodarczą, a grunt - jak wyżej wyjaśniono - jest częścią gospodarstwa rolnego, to jego sprzedaż nie jest wyprzedażą prywatnego majątku dokonywaną przez osobę fizyczną, która nie prowadzi działalności gospodarczej.

Opisana dostawa, wydzielonych z prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa działek budowlanych, jest wykonaniem odpłatnej dostawy towarów przez podatnika podatku VAT. Strona sprzedaje bowiem część przedsiębiorstwa, która nierozerwalnie wiąże się z wykonywaniem działalności gospodarczej, tj. prowadzonym gospodarstwem rolnym.

Zainteresowany opodatkował przy tym, opisaną we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej sprzedaż 22% podatkiem od towarów i usług.

Zachowanie Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe. Z zasady bowiem - jak wyżej wskazano - odpłatna dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy). Skoro opisana czynność (sprzedaż) miała charakter odpłatny, to tym samym podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Tym niemniej prawodawca w pewnych przypadkach uznał, iż sprzedaż towaru w postaci gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

W świetle uregulowań art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Wnioskodawca we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej twierdzi jednak, iż przedmiotem sprzedaży nie był grunt rolny lecz działki budowlane.

W związku z tym Strona nie dokonuje zwolnionej od podatku sprzedaży gruntu rolnego (dostawy terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę), lecz opodatkowanej sprzedaży działek budowlanych.

Wobec powyższego, uwzględniając uregulowanie art. 41 ust. 1 ustawy, stwierdzić trzeba, że Zainteresowany prawidłowo opodatkował dostawę terenów budowlanych stawką podatku VAT w wysokości 22% .

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.