W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą usług na rzecz kontrahentaz siedzibą w H w Niemczech polegających na:

• prowadzeniu szkoleń merytorycznych dla klientów tj. handlowców i architektów w Polsce,
• uzgadnianiu sposobu prezentowania produktów kontrahenta w salonach sprzedaży klientów kontrahenta w Polsce w zakresie dostępności zamawianych produktów terminów ich dostaw,
• wspomaganiu wymiany innych informacji z zakresu współpracy między kontrahentem a jego klientami w Polsce poprzez pokonywanie bariery językowej między stronami.
  
  

Jednocześnie Wnioskodawca informuje, że kontrahent niemiecki o którym mowa powyżej jest producentem z branży sanitarnej oferującym następujące produkty:

• ceramikę łazienkową,
• meble łazienkowe,
• wanny i brodziki akrylowe,
• kabiny parowe,
• akcesoria do łazienki.
  
  

W uzupełnieniu do wniosku pismem z dnia 09 czerwca 2008r., Podatnik poinformował, że prowadzona przez Niego działalność mieści się w grupowaniu PKWiU 74.87.1 - usługi komercyjne pozostałe oraz PKWiU 74.84.1 - usługi komercyjne pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane. W rozumieniu Podatnika działalność ta jest szeroko pojętym działaniem marketingowym na rzecz kontrahenta niemieckiego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z działaniem Wnioskodawcy na rzecz Firmy niemieckiej, Podatnik może wystawić na kontrahenta niemieckiego fakturę ze stawką podatku VAT "np.". Jeśli nie to jaka stawka podatku VAT jest właściwa dla rodzaju działalności Wnioskodawcy.

Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej oraz świadczone usługi na rzecz kontrahenta niemieckiego, Podatnik chce wystawiać fakturę ze stawką podatku VAT "np.". Zgodnie z art. 27 pkt 4 ust. 3, 11 Podatnik jest zdania, że może wystawić faktury na kontrahenta niemieckiego stosując stawkę "np" (nie podlega ) podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

W myśl art. 27 ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy usługi, o których mowa są świadczone na rzecz:

1. osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2. podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

• miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
  
  

Stosownie do art. 27 ust. 4 ww. ustawy, przepis ust. 3 stosuje się do usług:

1. sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw;
2. reklamy;
3. doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1); w zakresie oprogramowania (PKWiU 72.2); prawniczych, rachunkowo-księgowych, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1); architektonicznych i inżynierskich (PKWiU 74.2) - z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1; w zakresie badań i analiz technicznych (PKWiU 74.3); przetwarzania danych i dostarczania informacji; tłumaczeń;
4. bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki;
5. dostarczania (oddelegowania) personelu;
6. wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu;
7. telekomunikacyjnych;
8. nadawczych radiowych i telewizyjnych;
9. elektronicznych;
10. polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania się prawem, o których mowa w pkt 1-9 i 11;
11. agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, jeżeli uczestniczą w zapewnieniu świadczenia usług, o których mowa w pkt 1-10;
12. polegających na zapewnieniu dostępu do systemów gazowych lub elektroenergetycznych;
13. przesyłowych:

1. gazu w systemie gazowym,
2. energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym;

14. bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 12 i 13

Stosownie do art. 8 ust. 3 ww. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, świadczone przez Podatnika usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 74.87.1 - "usługi komercyjne pozostałe" oraz PKWiU 74.84.1 - "usługi komercyjne pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane". Zatem sklasyfikowane usługi nie są wymienione wśród usług zamieszczonych w art. 27 ust. 4 ustawy, a w szczególności w punkcie 3 i 11 tego artykułu, a więc w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania przepis ust. 3 cytowanego artykułu 27 ww. ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym stosownie do wyżej powołanych przepisów, miejscem świadczenia usług na rzecz kontrahenta niemieckiego jest zgodnie z ww. art. 27 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

A zatem przedmiotowe usługi będą opodatkowane w kraju Wnioskodawcy wg stawki podstawowej 22% zgodnie z ww. art. 41 ustawy o podatku od towarów i usług. Podatnik nie może wystawić faktury z tytułu świadczenia usług na rzecz kontrahenta niemieckiego z adnotacją "np" (nie podlega VAT).

Mając powyższe na uwadze, Podatnik z tytułu świadczenia przedmiotowych usług jest podatnikiem podatku od towarów i usług na terenie kraju i ma obowiązek wystawienia faktury zgodnie z art. 106 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 roku w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2005 roku Nr 95, poz. 798 ze zmianami).

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja10, 09-402 Płock.