W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Aktem notarialnym z dnia 08.03.2006 r. Spółka nabyła od przedsiębiorstwa wszelkie prawa do nakładów inwestycyjnych w postaci naniesień (m.in. hala stalowa, magazyn gazów, wiata stalowa, wiata na sprzęt) uczynionych na nieruchomości położonej w ...... Aktem notarialnym z dnia 16.02.2007 r. Spółka nabyła od osoby fizycznej udział (wynoszący 1/3) w nieruchomości na której poczynione są nakłady inwestycyjne opisane w zdaniu powyżej. Spółka korzystała ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, z uwagi na spełnienie przez w/w nieruchomość warunków kwalifikujących ją do towarów używanych w rozumieniu ustawy o VAT (min. budynki i budowle zostały wzniesione w pierwszej połowie lat 70 tych.). Aktem notarialnym z dnia 01.10.2007 r. Spółka nabyła od osoby fizycznej kolejny udział (wynoszący 1/3) w nieruchomości na której poczynione są nakłady inwestycyjne. Analogicznie skorzystano ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT. Ostatni udział jest w posiadaniu Skarbu Państwa. Starostwo (dysponent) zawarcie umowy sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości gruntowej zabudowanej warunkuje zapłaceniem przez Spółkę podatku od towarów i usług. Prawnym przedmiotem umowy sprzedaży udziału we własności nieruchomości będzie sprzedaż udziału w nieruchomości gruntowej zabudowanej. Nie zmienia przy tym faktu to, iż z prawa nabytego do naniesień przez Spółkę wynikać będzie, że cena sprzedaży udziału odpowiadać będzie de facto 1/3 części wartości działki gruntu. Taka sytuacja prawna jest konsekwencją uregulowania art. 46 § 1 Kodeksu Cywilnego. Części powierzchni ziemskiej (grunty) stanowiące odrębny przedmiot własności są z natury swej nieruchomościami (gruntowymi), a budynki, ich części i inne urządzenia trwale z gruntem połączone są częścią składową nieruchomości (gruntowej). Starostwo na przedmiotowej nieruchomości nie dokonało wydatków na ulepszenie, o których mowa w art. 43 ust. 6 ustawy o VAT. Spółka nabywa udziały w przedmiotowej nieruchomości w związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Starostwu w stosunku do przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy Skarb Państwa reprezentowany przez Starostwo sprzedając swój udział może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT?
2. Czy w przypadku nabycia przez Spółkę udziału od Starostwa za cenę powiększoną o podatek od towarów i usług, Spółka sprzedając opisaną nieruchomość (jako całość; grunt + obiekty budowlane) może skorzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT?
   
   

Zdaniem wnioskodawcy:

1. Przy aktualnym stanie faktycznym Skarb Państwa reprezentowany przez Starostwo sprzedając udział może skorzystać z cytowanego we wniosku zwolnienia.
2. Spółka może skorzystać z cytowanego we wniosku zwolnienia z uwagi na to, iż grunt na którym posadowiony jest obiekt przyjmuje taką stawkę jaka obowiązuje dla samego obiektu. Spółce przy zakupie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Od zakończenia budowy obiektu minęło przeszło 30 lat.
   
   

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ad. 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 w/w ustawy rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl art. 7 ust. 1 w/w ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 29 ust. 5 w/w ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, iż do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane, zgodnie z art. 43 ust. 2 w/w ustawy, rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
   
   

Jednak w myśl art. 43 ust. 6 w/w ustawy zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
   
   

Zatem, aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 w/w ustawy wyłączający ze zwolnienia od podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.

Z uzupełnienia do wniosku wynika, iż Starostwo nie dokonało na przedmiotowej nieruchomości wydatków na ulepszenie, o których mowa w art. 43 ust. 6 w/w ustawy. Wynika również, że Starostwu nie przysługiwało w stosunku do tej nieruchomości prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. W przypadku budynków i budowli wzniesionych na przedmiotowej nieruchomości upłynęło 5 lat od końca roku, w którym dokonano ich wzniesienia.

Reasumując, sprzedaż przez Starostwo na rzecz Spółki udziału w przedmiotowej nieruchomości wraz z posadowionymi na niej budynkami i budowlami korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad. 2.

Pytanie nr 2 dotyczy sytuacji, w której przedmiotowa transakcja opisana we wniosku podlegałaby opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednakże zgodnie z przedstawioną powyżej argumentacją sprzedaż przedmiotowego udziału w nieruchomości będzie zwolniona z podatku na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, zaś dokonujący dostawy ma obowiązek zastosować prawidłową stawkę podatku. Tym samym pytanie nr 2 Spółki stało się bezprzedmiotowe, w związku z czym tut. organ podatkowy w niniejszej interpretacji nie odniósł się do stanowiska Spółki dotyczącego pytania nr 2.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.