Istota interpretacji:

Wnioskodawca posiadając zaświadczenie wystawione przez urząd celny, stwierdzające fakt opuszczenia przez towar terytorium Wspólnoty Europejskiej oraz dodatkowo kserokopię karty 3 SAD i fakturę dokumentującą transakcję i tożsamość towaru objętego procedurą wywozu, miał możliwość potraktowania wywozu jako eksport i opodatkowania go stawką podatku 0%.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca wystawił fakturę dokumentującą sprzedaż towarów dla odbiorców spoza obszaru Wspólnoty Europejskiej. Z powodu braku dokumentacji potwierdzającej wywóz towaru poza obszar Wspólnoty Europejskiej naliczony został 22% podatek VAT.

Zainteresowany posiada jednak zaświadczenie wystawione przez urząd celny stwierdzający fakt opuszczenia terytorium Wspólnoty Europejskiej przez eksportowany towar oraz kserokopię karty 3 SAD. Z treści zaświadczenia, ksera karty 3 SAD oraz faktury dokumentującej transakcję, wynika tożsamość towaru objętego procedurą wywozu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku nie posiadania przez Wnioskodawcę dokumentu celnego, w którym urząd celny wyjścia potwierdza wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty Europejskiej, może on zastosować preferencyjną stawkę VAT 0%, na podstawie posiadanych dokumentów...

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt nie określenia przez przepisy ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług formy dokumentu potwierdzającego dokonanie eksportu, może on zastosować preferencyjną stawkę VAT 0%, posiadając zaświadczenie wystawione przez urząd celny, potwierdzające fakt wywozu eksportowanego towaru poza terytorium Wspólnoty Europejskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi eksport towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 8 ustawy przez eksport towarów rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towaru z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, jeżeli wywóz jest dokonywany przez:

a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (...).

Art. 41 ust. 4 ustawy stanowi, iż w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%. Zgodnie z ust. 6 powołanego artykułu, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, to stosownie do ust. 7 podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu (art. 41 ust. 8 ustawy).

Przedstawione wyżej przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie określają, jakiego rodzaju dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty, powinien posiadać podatnik, aby mógł skorzystać z prawa do zastosowania 0% stawki podatku. Wskazują jedynie, iż eksportem towarów jest potwierdzony przez urząd celny, określony w przepisach celnych wywóz towarów, zatem ustalając zakres zastosowania przepisów art. 41 ustawy należy się odwołać do przepisów prawa celnego. Podatnik winien więc posiadać stosowne dokumenty spełniające warunki określone w przepisach celnych, które będą jednoznacznie potwierdzać wywóz towarów poza granicę Wspólnoty.

Zgodnie z art. 793 ust. 2 lit. c i ust. 3 Rozporządzenia Komisji (EWG) z dnia 2 lipca 1993 r. Nr 2454/93 ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. L 253/1), urzędem celnym wyprowadzenia jest ostatni urząd celny zanim towary opuszczą obszar celny Wspólnoty, który nadzoruje i ostatecznie potwierdza fakt fizycznego wyprowadzenia towarów.

Zatem w celu potwierdzenia wywozu towaru poza terytorium Wspólnoty i co za tym idzie, do zastosowania stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%, zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy, należy posiadać dokument potwierdzony przez ostatni urząd celny przed opuszczeniem towarów obszaru celnego Wspólnoty.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca dokonał eksportu towarów, jednak uznał, iż nie posiadał dokumentu potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty. Z tego powodu przedmiotową dostawę opodatkował stawkami właściwymi dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Zainteresowany wskazał jednak, że posiada dokumenty potwierdzające wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty, tj.: zaświadczenie wystawione przez urząd celny, stwierdzające fakt opuszczenia przez towar terytorium Wspólnoty Europejskiej, dodatkowo kserokopię karty 3 SAD oraz fakturę dokumentującą dokonanie transakcji, z której wynika tożsamość towaru objętego procedurą wywozu.

W świetle regulacji ustawowych, aby sprzedaż towarów można było potraktować jako eksport i zastosować stawkę VAT w wysokości 0 %, muszą być spełnione następujące warunki:

• wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych,
• wywóz towarów musi nastąpić w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1-4, czyli musi nastąpić przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jako właściciel,
• podatnik musi dysponować dokumentem, w którym urząd celny określony w przepisach celnych potwierdził wywóz tych towarów.

Biorąc pod uwagę art. 2 pkt 8 ustawy oraz informacje udzielone przez Zainteresowanego, stwierdzić należy, iż posiadane przez niego dokumenty są wystarczającymi dowodami, z których wynika, że towar został przemieszczony poza granice Wspólnoty.

Wobec powyższego, Wnioskodawca posiadając ww. dokumenty miał możliwość potraktowania przedmiotowego wywozu towarów jako eksportu i opodatkowania go stawką podatku w wysokości 0%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.