Istota interpretacji:

Opodatkowanie otrzymanej dotacji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

"X" jest zakładem budżetowym gminy - Miasta A - w rozumieniu art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej. Wnioskodawca prowadzi m.in. działalność w zakresie sportu i rekreacji. Posiada w tym celu basen kryty, hale sportowe, boiska itp. Na cele prowadzonej działalności otrzymuje dotacje z gminy - Miasta A. Zgodnie z uchwałą Rady Miasta, Zainteresowany otrzymuje dotację do prowadzonej działalności. Wysokość otrzymanej dotacji wskazana jest jako stawka do 1 m2powierzchni poszczególnych obiektów. Otrzymana dotacja nie będzie mieć bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług. W chwili obecnej obiekty do których przyznawana jest dotacja funkcjonują, z tym że z uwagi na ich przeznaczenie niektóre z nich są wykorzystywane jedynie okresowo (kąpielisko, boiska).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od otrzymanych dotacji do powierzchni obiektów sportowych należy odprowadzić podatek od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, zastosowanie w tej sprawie znajduje przepis art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług: "Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika pomniejszone o kwotę należnego podatku". Z treści przepisu wynika, że otrzymane dotacje nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jeśli nie mają one bezpośredniego wpływu na cenę usług świadczonych przez Zainteresowanego.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż od otrzymanych kwot dotacji w całym zakresie, to znaczy w zakresie dotyczącym wszystkich posiadanych obiektów nie powinien być odprowadzany podatek od towarów i usług. Za tego rodzaju interpretacją przemawia fakt, że otrzymane dotacje nie maja bezpośredniego wpływu na cenę usług.

Istotnym dla oceny sprawy jest to, że w odniesieniu do kąpieliska żadnego rodzaju usługi nie są świadczone, ponieważ kąpielisko to nie osiąga żadnych przychodów, poza wskazaną wyżej dotacją.

Analogiczne jest stanowisko przedstawione w piśmie Ministerstwa Finansów - Podsekretarza Stanu z dnia 30 grudnia 2004 r. - PP3-812-1341/2004/BL (publikowane na stronie internetowej www.mf.gov.pl oraz w Biuletynie Skarbowym 2005/1 str. 19). Treść tego pisma brzmi:

"W związku ze zgłaszanymi przez podatników i organy podatkowe pytaniami dotyczącymi interpretacji przepisu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535) w zakresie opodatkowania dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, na podstawie art. 14 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 ze zm.) uprzejmie wyjaśniam: Zgodnie z art. 29 ust. 1 zd. czwarte ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, obrotem jest także otrzymana dotacja, subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana z dostawą lub świadczeniem usług. Przepis ten oznacza zatem, że do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług wliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które mają bezpośredni wpływ na kwotę należną (cenę) z tytułu dostawy lub świadczenia usługi.

Podstawą zatem oceny opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze jest stwierdzenie, czy są one dokonywane w celu sfinansowania, czy też dofinansowania konkretnej dostawy lub usługi.

Tym samym otrzymana dotacja, subwencja lub inna dopłata o podobnym charakterze niemająca bezpośredniego wpływu na wartość dostawy lub usługi nie wchodzi do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług".

W ocenie Wnioskodawcy, zarówno dyspozycja przepisu art. 29 ust. 1, jak i interpretacja tego przepisu wyrażona w cytowanym wyżej piśmie Ministerstwa Finansów pozwalają na jednoznaczne przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie dotacje nie podlegają opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót (…). Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 2 ustawy, w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Dla określenia, czy dane dotacje są, czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania, określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, iż w sytuacji gdy podatnik, w związku z konkretną dostawą towarów lub świadczeniem usług otrzymuje dofinansowanie (dotację, subwencję), stanowiące dopłatę do ceny towaru lub usługi, tego rodzaju dofinansowanie stanowi obok ceny, uzupełniający element podstawy opodatkowania z tytułu danej dostawy lub świadczenia.

Kryterium uznania dotacji za zwiększającą obrót stanowi zatem stwierdzenie, iż dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu tym podatkiem, nie stanowią obrotu w rozumieniu przepisu art. 29 ust. 1 ustawy, czyli nie zwiększają podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca, będący zakładem budżetowym gminy - Miasta A, otrzymał dotacje do prowadzonej działalności, których wysokość jest wskazana jako stawka do 1 m2 powierzchni poszczególnych obiektów. Jak wynika z wniosku, otrzymane dotacje nie mają bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych usług, między innymi w zakresie sportu i rekreacji.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujący w tym zakresie stan prawny należy stwierdzić, iż otrzymane przez Wnioskodawcę dotacje niemające bezpośredniego wpływu na cenę świadczonych przez niego usług, nie stanowią obrotu w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem nie podlegają opodatkowaniu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje