W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Od 2003 r. Wnioskodawca zawiera z kontrahentem z Luksemburga umowy o świadczenie usług windykacyjnych i zarządzania portfelem wierzytelności. Na podstawie tych umów Zainteresowany świadczy i zamierza nadal świadczyć usługi windykacyjne zmierzające do efektywnego odzyskania posiadanych przez kontrahenta wierzytelności oraz usługi polegające na zarządzaniu wierzytelnościami w imieniu kontrahenta.

Kontrahent jest spółką prawa luksemburskiego prowadzącą działalność polegającą na nabywaniu portfeli wierzytelności i windykacji nabytych wierzytelności lub ich dalszej odsprzedaży. Ponieważ portfele nabywane przez kontrahenta składają się z wierzytelności wobec polskich dłużników, czynności zmierzające do ich odzyskania zlecane są w ramach ww. umów Wnioskodawcy. Efektywne odzyskiwanie wierzytelności przez Zainteresowanego zapewniane jest poprzez wykonywanie czynności windykacyjnych oraz zarządzanie wierzytelnościami. Co do zasady, w odniesieniu do każdego z portfeli wierzytelności zawierana jest pomiędzy kontrahentem, a Wnioskodawcą odrębna umowa. Przedmiot umów jest w podstawowym zakresie zbliżony. Na podstawie umów Zainteresowany wykonuje czynności, które w praktyce obejmują:

• utrzymywanie kontaktów telefonicznych i osobistych z dłużnikami w celu doprowadzenia do uregulowania przez dłużników zaległego zadłużenia,
• inkasowanie spłat wierzytelności od dłużników, ich kwitowanie i wpłacanie na rachunek kontrahenta,
• przyjmowanie spłat od dłużników na wyznaczony w tym celu rachunek rozliczeniowy oraz przekazywanie odzyskanych kwot na rachunek kontrahenta (od kilku miesięcy Wnioskodawca zmienił sposób działania i obecnie wpłaty dokonywane są bezpośrednio na rachunek kontrahenta),
• dokonywanie czynności mających na celu polubowne załatwienie spraw związanych z zaległościami w spłacie wierzytelności,
• zawieranie ugód z dłużnikami mające na celu odzyskanie w jak największym stopniu należności kontrahenta,
• prowadzenie monitoringu spłaty wierzytelności przez dłużników,
• dokonywanie wszelkich czynności polegających na klasyfikacji, ocenie i odpowiednim zarządzaniu wierzytelnościami, które mogą zwiększyć efektywność wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta usług takich m.in. jak: klasyfikacja wierzytelności pod kątem prawdopodobieństwa ich spłaty i pierwszeństwa ich windykacji; wszelkie czynności zmierzające do aktualizacji danych dłużników i wierzytelności; bieżące weryfikowanie i monitorowanie efektywności działań zmierzających do uzyskania spłaty wierzytelności oraz nadzorowanie terminowości spłat wierzytelności; podejmowanie działań zmierzających do uznania długu przez dłużnika lub w razie potrzeby przerwania biegu przedawnienia; bieżąca analiza statystyczna portfela wierzytelności oraz proporcjonalne dostosowywanie podejmowanych działań windykacyjnych do dających się przewidzieć i spodziewanych rezultatów tych działań; archiwizowanie wszelkich informacji, dokumentacji i korespondencji dotyczących wierzytelności, uzyskanych w związku ze świadczeniem usług oraz prowadzenie i bieżące aktualizowanie kont spłat wierzytelności; zarządzanie wierzytelnościami przy wykorzystaniu systemu informacji zarządczej.

Wnioskodawca prowadząc działalność obejmującą świadczenie usług, działa we własnym imieniu na rachunek kontrahenta, przy wykorzystaniu własnych środków finansowych. Celem działania Zainteresowanego jest doprowadzenie do spłaty przez dłużników na rzecz kontrahenta jak największej kwoty wierzytelności.

W zakresie czynności określonych powyżej, kontrahent udziela Wnioskodawcy pełnomocnictwa rodzajowego do dokonywania czynności windykacyjnych oraz upoważnia go do reprezentowania kontrahenta w zakresie tych czynności. W szczególności, na podstawie pełnomocnictwa Zainteresowany ma prawo:

• dokonywać umorzenia całości lub części wierzytelności przysługującej względem dłużnika,
• rozkładać spłatę wierzytelności na raty,
• w odniesieniu do wierzytelności obciążonych ograniczeniami lub wadami, o których mowa w umowach nabycia wierzytelności, składać oświadczenie o odstąpieniu od tych umów,
• dokonywać zwrotu nadpłat na kontach dłużników powstałych w związku ze spłatą zadłużenia w kwocie wyższej niż jego wysokość na dzień otrzymania spłaty przez Wnioskodawcę.

Zainteresowany zobowiązany jest do dokonywania na rzecz kontrahenta czynności windykacyjnych dotyczących wierzytelności do czasu, gdy zostanie według obiektywnych kryteriów uznane, iż uzyskanie jakiejkolwiek spłaty z tytułu tej wierzytelności jest niemożliwe. W praktyce oznacza to, że Wnioskodawca zaprzestaje wykonywania czynności windykacyjnych z chwilą, gdy dalsze ich prowadzenie byłoby już ekonomicznie nieuzasadnione.

Na koniec każdego okresu rozliczeniowego Zainteresowany przekazuje kontrahentowi lub wskazanym przez niego osobom informacje o kwocie przekazanej po zakończeniu danego okresu rozliczeniowego, stanowiącej spłatę poszczególnych portfeli wierzytelności.

W zakresie świadczenia usług i należnego z tego tytułu Zainteresowanemu wynagrodzenia, umowy są umowami rezultatu. Ryzyko spłaty wierzytelności ponosi kontrahent. Z tytułu ww. usług Wnioskodawcy przysługuje wynagrodzenie obliczane według określonego w umowie procenta kwot odzyskanych wierzytelności. Wynagrodzenie należne jest za poszczególne okresy rozliczeniowe, będące każdym kolejnym miesiącem kalendarzowym w okresie obowiązywania danej umowy, począwszy od dnia rozpoczęcia świadczenia usług przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy usługi windykacji i zarządzanie portfelem wierzytelności świadczone przez Zainteresowanego na rzecz kontrahenta to usługi, o których mowa w art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, dla których miejscem świadczenia zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt 2 ustawy jest Luksemburg tj. kraj, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 27 ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, w przypadku usług, o których mowa w ust. 4 tego artykułu, miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. Usługi wymienione w art. 27 ust. 4 ustawy o VAT to tzw. usługi niematerialne, pośród których w pkt 4 wymienione są usługi finansowe, a w pkt 3 usługi prawnicze, rachunkowo-księgowe, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania sklasyfikowane jako PKWiU 74.1, a także usługi przetwarzania danych i dostarczania informacji. Zainteresowany stoi na stanowisku, że usługi świadczone przez niego to usługi finansowe, o których mowa w powyższym przepisie.

Załącznik nr 4 do ustawy o VAT zawierający zestawienie usług podlegających zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT, zawiera m.in. listę usług pośrednictwa finansowego, które są wyłączone ze zwolnienia. Pośród usług wyłączonych ze zwolnienia znajdują się m.in. usługi ściągania długów. W ocenie Wnioskodawcy, bezpośrednie wskazanie usług ściągania długów w katalogu usług pośrednictwa finansowego przesądza o tym, że są one usługami finansowymi, dla których miejscem świadczenia jest kraj siedziby usługobiorcy.

Prawidłowość takiego stanowiska została potwierdzona w interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydanych przez urzędy skarbowe. Przykładowo, w postanowieniu w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 28 czerwca 2005 r. wydanym przez Pierwszy Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie czytamy, że: "świadczona przez stronę na rzecz zagranicznego kontrahenta usługa finansowa (pośrednictwa finansowego), polegająca na ściąganiu wierzytelności (długów) pozostaje, z uwagi na miejsce świadczenia ustalone zgodnie z ww. przepisami ustawy wg miejsca siedziby (stałego prowadzenia działalności) nabywcy, poza terytorialnym zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Tym samym podzielić należy stanowisko, iż usługi te winny być opodatkowane VAT w państwie siedziby usługobiorcy". Jak widać, w powyższej interpretacji organ podatkowy potwierdza, że usługi windykacyjne to usługi finansowe, o których mowa w art. 27 ust. 4 pkt 4 ustawy o VAT.

Również w art. 56 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej zawarte są przepisy, zgodnie z którymi miejscem świadczenia usług finansowych wykonywanych na rzecz usługobiorców mających siedzibę poza Wspólnotą lub na rzecz podatników mających siedzibę we Wspólnocie, ale w innym państwie niż usługodawca, jest miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, na rzecz którego świadczone są usługi lub, w przypadku ich braku, stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu. Wśród usług finansowych znajdują się m.in. usługi windykacji, wymienione w art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy. Art. 137 ust. 1 lit. a Dyrektywy wyraźnie wskazuje, że usługi wymienione w przepisach art. 135 ust. 1 pkt b-g Dyrektywy, to usługi finansowe.

Do podobnych wniosków prowadzi analiza przepisów Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (art. 9 ust. 2 lit. e, art. 13 sekcja B lit. d pkt 3, art. 24 ust. 4).

Identyczną interpretację przepisów wspólnotowych w tym zakresie stosują inne Państwa Członkowskie Unii Europejskiej - usługi windykacyjne traktowane są jako usługi z miejscem świadczenia w siedzibie ich odbiorcy. Dowodzi tego lektura pism władz skarbowych Państw Członkowskich, przykładowo:

• w Wielkiej Brytanii - pismo HM Revenue Customs, Notice 741, Schedule 5 pkt 5 w zw. z pkt 12.6.2, tiret 5 - dostępne na stronie brytyjskiej administracji podatkowej,
• we Francji - ustawa French tax code, art. 259 w zw. z art. 261 C 1#186; c, wytyczne 3 L 5122 z dnia 10 maja 1996 r., § 3C oraz wytyczne 3A 2143 z dnia 20 października 1999 r. dostępne na stronie francuskiego Ministerstwa Finansów.

Dodatkowo w ocenie Wnioskodawcy, usługi zarządzania portfelem wierzytelności wykonywane w ramach umów należy potraktować jako usługi finansowe pomocnicze do świadczonych usług windykacji. Głównym celem świadczonych na rzecz kontrahenta usług jest bowiem efektywne odzyskanie wierzytelności, zaś usługi zarządzania mają jedynie charakter dodatkowy i nie mogłyby być świadczone samodzielnie. W konsekwencji, miejsce świadczenia tych usług jest również w Luksemburgu. Jednak nawet gdyby potraktować usługi zarządzania portfelem wierzytelności jako usługi zarządzania lub usługi przetwarzania danych wymienione w art. 27 ust. 4 pkt 3 ustawy o VAT, to miejscem świadczenia tychże usług również byłoby zgodnie z art. 27 ust. 3 ustawy o VAT miejsce siedziby lub stałego prowadzenia działalności odbiorcy usługi.

W ocenie Zainteresowanego, bezpośrednie wskazanie usług ściągania długów w katalogu usług pośrednictwa finansowego wyłączonych ze zwolnienia przesądza w oczywisty sposób o klasyfikacji tych usług jako usług finansowych mających, w przedmiotowej sytuacji, miejsce świadczenia w Luksemburgu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Ponadto tut. Organ informuje, iż przedmiot klasyfikacji statystycznych, nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska dotyczącego klasyfikacji statystycznej świadczonych usług.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.