W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Prowadzę działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży telefonów komórkowych. Jestem zarejestrowanym podatnikiem VAT. W maju 2005 roku wspólnie z małżonką zakupiliśmy od osób prywatnych działkę budowlaną na terenie Zamościa z zamiarem budowy domu w przyszłości, ponieważ zamieszkujemy poza miastem na terenie gminy Zamość. Zakupiony teren przeznaczony jest w planie zagospodarowania pod budownictwo mieszkaniowe i usługi.

W lutym 2007 roku nastąpił podział majątku w moim małżeństwie. Przedmiotowa działka pozostała w moim majątku. W kwietniu 2007 roku jako podmiot gospodarczy ( w ramach prowadzonej działalności gospodarczej) zawarłem z firmą X S.A umowę, dotyczącą przyszłej dzierżawy fragmentu tej działki. Dzierżawca zamierzał postawić na niej maszt stacji bazowej telefonii komórkowej. Realizacja umowy miała nastąpić po protokólarnym przekazaniu terenu. W kwietniu 2007 roku jako osoba prywatna podpisałem przedwstępną umowę sprzedaży przedmiotowej działki z przedsiębiorstwem osoby fizycznej wraz z zobowiązaniem do odpłatnego przeniesienia prawa do umowy dzierżawy z X S.A. Nabywca w umowie tej zastrzegł że transakcja dojdzie do skutku, jeżeli uzyska pozwolenie na budowę lub nabycie praw własności do sąsiadującego terenu będącego własnością miasta. Jako właściciel sąsiadującej działki mogłem zakupić od miasta ten sąsiadujący teren. Zakupu dodatkowej działki dokonałem jako podmiot gospodarczy z zamiarem dalszej odsprzedaży nabywcy mojej prywatnej działki. W styczniu 2008 roku aktem notarialnym sprzedałem firmie nabywcy całą działkę będącą w prywatnym posiadaniu. Jednocześnie w jednym akcie notarialnym odsprzedałem temu samemu nabywcy prawa do umowy dzierżawy dla X SA części mojej prywatnej działki. Dodatkową działkę zakupioną jako towar handlowy w ramach działalności gospodarczej odsprzedam temu samemu nabywcy w najbliższym czasie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż w przedstawionych okolicznościach działki będącej moją prywatną własnością podlega podatkowi od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy sprzedaż całej działki będącej moją prywatną własnością nie podlega podatkowi od towarów i usług, ponieważ nie była sprzedana w wykonaniu działalności gospodarczej. Przedmiotowa działka nie została bowiem nabyta z zamiarem dalszej odsprzedaży. Grunt sprzedałem okazjonalnie jako osoba fizyczna. Stanowisko moje potwierdza wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 października 2007r. sygn. akt I FPS 3/07. Także ze stanowiska ETS (sprawa C41 5/98) wynika, że składnik majątku przyporządkowany do majątku osobistego nie podlega podatkowi VAT w przypadku sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam, co następuje.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w cytowanej ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności. Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, incydentalnie, bez zorganizowanego, częstotliwego charakteru w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku Strona sprzedaje przedmiotową działkę budowlaną (zakupioną z zamiarem budowy domu w przyszłości) bez zamiaru powtarzania tej czynności w przyszłości. Ponadto (jak przedstawiono w opisanym stanie faktycznym) działka nie była wykorzystywana w jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe nie można uznać dokonanej sprzedaży gruntu z majątku osobistego za częstotliwą dostawę gruntów, a więc czynność ta w przedstawionym stanie faktycznym nie mieści się w definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, a co za tym idzie sprzedaż przedmiotowych nieruchomości gruntowych nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.