W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą i w jej zakresie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Żona Zainteresowanego nie prowadzi i nie prowadziła nigdy działalności gospodarczej. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności w roku 2007 nabył i sprzedał nieruchomość naliczając i odprowadzając od tej transakcji podatek od towarów i usług. W dniu 22 lutego 2007 r. nabył wraz z żoną do współwłasności małżeńskiej działkę wraz z rozpoczętą budową domu jednorodzinnego. Działka została nabyta od osoby fizycznej z zamiarem kontynuowania budowy na własne potrzeby. Po zakupie działki Wnioskodawca wystąpił do Prezydenta Miasta P. o wydanie decyzji o pozwolenie na budowę i taka decyzja została wydana. Zainteresowany poczynił następnie starania o przygotowanie placu budowy w celu kontynuowania prac budowlanych. Sprzedawca działki nie był płatnikiem podatku od towarów i usług w związku z czym dostawa ta nie była obciążona tym podatkiem. W trakcie starań o przeniesienie decyzji o pozwolenie na budowę Wnioskodawca znalazł inny dom (piętro), który ze względu na położenie i cenę bardziej mu odpowiada. Dom ten jest do remontu kapitalnego. Podpisano umowę przedwstępną i w związku z tym Zainteresowany nosi się z zamiarem sprzedaży wcześniej kupionej działki. Środki uzyskane z tej dostawy zostaną przeznaczone na zakup i remont piętra domu. Przedmiotowa działka jest pierwszą wspólną nieruchomością jaką Wnioskodawca nabył wraz z małżonką i wchodzi ona w skład majątku małżeńskiego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy sprzedaż działki wchodzącej w skład majątku małżeńskiego nie dokonywana w związku i w ramach działalności gospodarczej podlega podatkowi od towarów i usług?
2. Czy z tytułu powyższej sprzedaży należy naliczyć i odprowadzić ten podatek?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana sprzedaż działki, która została nabyta z zamiarem kontynuowania budowy na własne potrzeby nie podlega podatkowi od towarów i usług. Działka ta bowiem nie została nabyta w celach handlowych, nie dokonano jej podziału ani przekwalifikowania, nie wystąpi tutaj również zamiar działania w sposób częstotliwy, gdyż jest to pierwsza i jedyna działka, która ma być sprzedana. W ocenie Zainteresowanego nie jest działalnością handlową, a zatem działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, sprzedaż majątku osobistego, który został zakupiony na własne potrzeby, a nie w celu sprzedaży. Zakup tej działki nie został dokonany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą (żona Zainteresowanego nie prowadzi działalności gospodarczej) lecz do współwłasności małżeńskiej, o czym świadczy fakt, iż Wnioskodawca dokonał w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej zakupu jak i sprzedaży innej nieruchomości wyraźnie to zaznaczając w umowach i naliczając podatek od towarów i usług. Jeżeli podatnik VAT z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej sprzedaje majątek, który przeznaczył na cele inne niż związane z tą działalnością (na potrzeby osobiste), nie występuje w tej transakcji jako podatnik. Sprzedaż taka nie jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług nawet, gdy sprzedawca (w tym jeden ze współmałżonków) dla celów działalności gospodarczej jest zarejestrowany jako podatnik VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.