W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny :

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Prowadzę działalność gospodarczą zarejestrowaną w Polsce, jako PKD 73.10F prace badawczo rozwojowe w dziedzinie nauk medycznych i farmacji. W sierpniu 2007 podpisałam umowę z firmą szwajcarską. Jestem płatnikiem podatku od towarów i usług i do faktur wystawianych dla nabywcy doliczam 22% podatku. Od grudnia 2007r. nabywca stwierdził, ze jako firma nie należąca do Unii Europejskiej, nie musza tego robić i faktury maja być wystawiane bez VAT. Zostałam postawiona przed faktem płacenia VAT-u samodzielnie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy jako usługodawca firmy szwajcarskiej powinnam wliczać 22% podatku VAT, który może zostać przez nich odzyskany co 6 miesięcy czy nie?

Zdaniem wnioskującego powołując się na ustawę z 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług, rozdział 3, art. 27 ust. 1 W przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności. Uważam, że powinnam w dalszym ciągu doliczać 22% VAT do faktury wystawianej firmie szwajcarskiej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, ze zm.) opodatkowaniu podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Świadczeniem usług jest z kolei każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej mniemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Z przepisu art. 27 ust. 1 ustawy, w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Zgodnie z art. 27 ust. 3 ustawy, w przypadku, gdy usługi, o których mowa w ust. 4 są świadczone na rzecz:

1. osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2. podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę
   
   

• miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.
  
  

Wyżej wymienione zasady określania miejsca świadczenia usług mają zastosowanie, w myśl art. 27 ust. 4 ustawy, w przypadku:

1. sprzedaży praw lub udzielania licencji i sublicencji, przeniesienia lub cesji praw autorskich, patentów, praw do znaków fabrycznych, handlowych, oddania do używania wspólnego znaku towarowego albo wspólnego znaku towarowego gwarancyjnego, albo innych pokrewnych praw,
2. reklamy,
3. doradztwa w zakresie sprzętu komputerowego (PKWiU 72.1); w zakresie oprogramowania (PKWiU72.2); prawniczych, rachunkowo-księgowych, badania rynków i opinii publicznej, doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania (PKWiU 74.1); architektonicznych i inżynierskich (PKWiU 74.2) - z zastrzeżeniem ust. 2 pkt 1; w zakresie badań i analiz technicznych (PKWiU 74.3); przetwarzania danych i dostarczania informacji, tłumaczeń;
4. bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych łącznie z asekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez bank;
5. dostarczania (oddelegowania) personelu;
6. wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu;
7. telekomunikacyjnych;
8. nadawczych radiowych i telewizyjnych;
9. elektronicznych;
10. polegających na zobowiązaniu się do powstrzymania się od dokonania czynności lub posługiwania się prawem, o którym mowa w pkt 1-9 i 11;
11. agentów, pośredników działających w imieniu i na rzecz innej osoby, jeżeli uczestniczą w zapewnieniu świadczenia usług, o których mowa w pkt 1-10;
12. polegających na zapewnieniu dostępu do systemów fazowych i elektroenergetycznych;
13. przesyłowych: gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym;
14. bezpośrednio związanych z usługami, o których mowa w pkt 12 i 13
    
    

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż wnioskodawca świadczy usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 73.10 - prace badawczo-rozwojowe w dziedzinie nauk medycznych i farmacji, na rzecz podmiotu mieszczącego się w Szwajcarii a więc w kraju trzecim. Zatem, mając na uwadze powyższe uregulowania należy stwierdzić, iż miejscem świadczenia wyżej opisanych usług jest Polska, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy. Jest zatem Pani zobowiązana do naliczania przy świadczeniu usług (PKWiU 73.10) podatku VAT w wysokości 22%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy.

Jednocześnie tutejszy organ informuje, iż nie odniósł się do kwestii odzyskiwania podatku VAT przez nabywcę usług, gdyż zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, pisemna interpretacja przepisów prawa podatkowego jest wydawana w indywidualnej sprawie wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.