W odpowiedzi na Pana wezwanie z dnia 31 stycznia 2008 r. (data wpływu 5 luty 2008 r.) do usunięcia naruszenia prawa poprzez zmianę indywidualnej pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 17 stycznia 2008 r. znak ILPP2/443-81/07-2/IM, złożone na podstawie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wyjaśnia, co następuje.

W wyniku ponownej analizy sprawy, z uwzględnieniem zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, stwierdzono podstawę do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

W piśmie tym, skierowanym do Ministra Finansów działającego przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu, Pan wzywa Ministra Finansów do usunięcia naruszenia prawa w interpretacji indywidualnej z dnia 17 stycznia 2008 r. znak ILPP2/443-81/07-2/IM. Strona nie zgadza się z rozstrzygnięciem zawartym w ww. interpretacji, w którym stwierdzono, że sprzedaż przez Wnioskodawcę działek budowlanych nosi znamiona działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca z żoną w roku 1982 nabył gospodarstwo rolne, które użytkował rolniczo do roku 1999. Zainteresowany dokonał darowizny udziałów w nieruchomości na rzecz córek, ustanawiając współwłasność łączną. W roku 2001 dokonał podziału przedmiotowej nieruchomości na mniejsze działki, z których dwie sprzedał w roku 2007 (grunt przeznaczony pod zabudowę).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy z tytułu sprzedaży przedmiotowych gruntów Wnioskodawca stał się podatnikiem podatku VAT, zobowiązanym do zapłaty tego podatku?

Wnioskodawca wyraził pogląd, że przedstawione okoliczności sprawy nie wskazują na to, iż czynności dostawy przedmiotowych działek wykonywane były z zamiarem ich powtarzania i nie zmierzają do nadania im stałego charakteru a grunty nie były nabywane w celu ich zbycia.

Zainteresowany stwierdził, iż dokonana sprzedaż działek nie może być uznana za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, czyli ich dostawa nie podlega opodatkowaniu ww. podatkiem.

W wydanej w dniu 17 stycznia 2008 r. interpretacji indywidualnej Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu - działając w imieniu Ministra Finansów na mocy upoważnienia wynikającego z § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) - uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W wydanej interpretacji wskazano na treść art. 2 pkt 6, art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1, art. 15 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

1. przedmiotową dostawę nie można uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (sprzedaż majątku prywatnego, brak zamiaru powtarzania dostaw, towary nie zostały nabyte w celu ich zbycia), czyli Zainteresowany nie stał się podatnikiem ww. podatku, a dostawa gruntów nie podlega opodatkowaniu,
2. przepisy dotyczące podatku VAT nie wskazują, aby sprzedaż gruntów przeznaczonych pod zabudowę przez osobę korzystającą ze zwolnienia podmiotowego pozbawiała daną osobę tego zwolnienia,
3. definicja działalności rolniczej wprowadzona została od 4 września 2000 r., więc w okresie prowadzenia gospodarstwa rolnego przez Wnioskodawcę, ustawa nie przewidywała opodatkowania działalności rolniczej (nieuprawnione zastosowanie art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług).

W odpowiedzi na powyższe zarzuty, tut. Organ zmienia swoje stanowisko zawarte w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 17 stycznia 2008 r. znak ILPP2/443-81/07-2/IM i stwierdza, co następuje.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Czynności te podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa (art. 5 ust. 2 ustawy).

Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym, w myśl art. 15 ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem "podatnik" tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia "częstotliwości", przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności. Dlatego też, w każdym przypadku należy indywidualnie rozstrzygnąć, czy intencją podmiotu dokonującego określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było dokonywanie tej czynności wielokrotnie i w okolicznościach noszących znamiona działalności gospodarczej.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej przeznaczonej pod zabudowę, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie zmierza do nadania mu stałego i powtarzalnego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy uznać, iż sprzedaż przedmiotowych dwóch działek, z majątku osobistego, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż jest wykonywana okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem nadania mu stałego charakteru.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że działki będące przedmiotem okazjonalnej sprzedaży, zostały nabyte przez Wnioskodawcę w 1982 r. Nieruchomości stanowiły składnik majątku osobistego Zainteresowanego i nie były wykorzystywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Strona nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT i nie jest rolnikiem ryczałtowym, w myśl art. 2 pkt 19 ustawy.

W świetle powyższego tut. Organ zgadza się ze Stroną, iż sprzedaż przedmiotowych nieruchomości, dokonana z majątku osobistego jest czynnością niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika podatku VAT, a okolicznościom dokonania transakcji nie można przypisać znamion działalności gospodarczej. Wnioskodawca sprzedając grunty korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

W odpowiedzi na zarzut, iż przepisy dotyczące podatku od towarów i usług nie wskazują, aby sprzedaż gruntów przeznaczonych pod zabudowę przez osobę korzystającą ze zwolnienia podmiotowego pozbawiała daną osobę tego zwolnienia, tut. Organ stwierdza, co następuje.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty wyrażonej w złotych odpowiadającej równowartości 10.000 euro (do dnia 31 grudnia 2007 r., a od 1 stycznia 2008 r. kwoty 50.000 zł). Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 113 ust. 9 ustawy, podatnik rozpoczynający wykonywanie czynności określonych w art. 5 w trakcie roku podatkowego jest zwolniony od podatku, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty określonej w ust. 1 lub ust. 8.

Na podstawie art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy, zwolnienia od podatku, wskazanego w ust. 1 i ust. 9 tego artykułu, nie stosuje się do podmiotów dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę.

Oznacza to, że w przypadku, gdy podmiot dokonuje sprzedaży terenów budowlanych lub przeznaczonych pod zabudowę, zobowiązany będzie do opodatkowania tych transakcji, także wtedy, gdy osiągnięty obrót z tego tytułu nie przekracza równowartości 10.000 euro (do dnia 31 grudnia 2007 r., a od 1 stycznia 2008 r. kwoty 50.000 zł), bowiem dostawa ww. terenów przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, powoduje utratę podmiotowego zwolnienia od podatku.

W odpowiedzi na zarzut, że definicja działalności rolniczej wprowadzona została od 4 września 2000 r., więc w okresie użytkowania rolniczo sprzedawanej przez Stronę ziemi, ustawa nie przewidywała jej opodatkowania, tut. Organ stwierdza, co następuje.

Ustawą z dnia 20 lipca 2000 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym i ustawy o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 68, poz. 805) wprowadzono do ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.) m. in. definicje działalności rolniczej i rolnika ryczałtowego.

Biorąc powyższe pod uwagę, oraz fakt, iż Wnioskodawca przestał wykonywać działalność rolniczą w roku 1999 (czyli przed pojawieniem się w przepisach prawnych dotyczących podatku od towarów i usług ww. definicji), tut. Organ zgadza się ze Stroną, iż nie można uznać, że przedmiotowe grunty służyły działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Wobec powyższego, po ponownej analizie całości sprawy, uwzględniając zarzuty przytoczone w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, stanowisko przedstawione przez Wnioskodawcę uznaje się za prawidłowe. Dostawę przedmiotowych gruntów należy potraktować jako sprzedaż majątku prywatnego Zainteresowanego, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie ze wskazanymi przepisami ustawy.

Na zmienioną niniejszym aktem pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie z dnia 17 stycznia 2008 r. znak ILPP2/443-81/07-2/IM Stronie przysługuje prawo wniesienia skargi z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenie niniejszej odpowiedzi (art. 53 § 2 ww. ustawy) za pośrednictwem organu, który wydał interpretację (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.