Pytanie:

Dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy gruntu nabytego na potrzeby gospodarstwa rolnego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż na podstawie umowy zawartej dnia 2 lutego 1995 r. wnioskodawcy nabyli gospodarstwo rolne składające się z działek ......... o łącznej powierzchni 1,65 ha. Dziewięć lat później, w wyniku podziału z 29 października 2003 r. (wniosek złożony w sądzie Dz.Kw .......), powstały działki rolne od nr ...... do nr ......... Celem podziału działek było przekazanie ich w przyszłości dzieciom i wnukom.

W 2004 r. w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wsi .......... wskazane działki ujęte zostały w części dotyczącej terenów przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Cztery z posiadanych działek zostały przez wnioskodawców sprzedane < akty notarialne: z dnia 17 września 2004 r. (Rep. ......), z dnia 21 lipca 2005 r. (Rep...........), z dnia 2 stycznia 2006 r. (Rep. ......) oraz z dnia 18 września 2006 r. (Rep.........).

Z treści wniosku wynika, iż w okresie dokonywania sprzedaży gruntów (działek budowlanych) wnioskodawcy nie prowadzili działalności gospodarczej, a dochody uzyskiwali jedynie z tytułu emerytury oraz umowy o pracę w wymiarze #188; etatu.Wobec tak przedstawionego stanu faktycznego, wnioskodawcy zwrócili się z zapytaniem, czy w przypadku sprzedaży prawa własności nieruchomości gruntowych (działek), dokonywane dostawy są opodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem pytających, w przedstawionym stanie faktycznym, uznać należy, że dokonana sprzedaż działek budowlanych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazali, iż nigdy ich zamiarem nie było dokonywanie sprzedaży działek w rozumieniu "zorganizowanej dostawy na rynek nieruchomości oraz czynienie tego w sposób częstotliwy i wielokrotny dla celów zarobkowych". Działania te spowodowane były trudną sytuacją życiową, a uzyskane dochody z tytułu sprzedaży przeznaczone zostały na potrzeby własne rodziny.

Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu, postanowieniem z dnia 9 lutego 2007 r. Nr PP/443-3/AZ/07, stwierdził że stanowisko wnioskodawców jest nieprawidłowe. W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy pierwszej instancji wskazał, iż przy ocenie czy dostawa gruntu wypełnia znamiona działalności gospodarczej, opisane w ustawie o podatku od towarów i usług, konieczne jest ustalenie, czy intencją jej wykonania było dokonywanie czynności wielokrotnie. Zdaniem organu podatkowego, nawet jednorazową dostawę gruntu uznać należy za działalność gospodarczą.

W ocenie Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu fakt, iż wnioskodawcy dokonali sprzedaży działek sukcesywnie, tj. w dniach 17.09.2004 r., 21.07.2005 r., 2.01. oraz 18.09.2006 r., wskazuje na zamiar dokonywania czynności wielokrotnie. W związku z tym, iż wnioskodawcy dokonali sprzedaży czterech działek, należy przyjąć, iż już przy dokonaniu pierwszej dostawy gruntu uzyskali status podatników podatku od towarów i usług.

Zdaniem organu podatkowego, bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje fakt w jaki sposób nastąpiło nabycie gruntu, jak również na jakie cele przeznaczono środki uzyskane ze sprzedaży. Jednocześnie organ podatkowy wskazał, iż stosownie do przepisu art. 113 ust. 13 pkt 1d ustawy o podatku od towarów i usług, do podatników dokonujących dostaw terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę nie znajduje zastosowania zwolnienie podmiotowe, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 w/w ustawy o podatku od towarów i usług. Oznacza to, iż podatnicy dokonujący dostaw tych towarów, niezależnie od wielkości swoich obrotów, są podatnikami podatku od towarów i usług i, stosownie do art. 96 ust. 1 w/w ustawy, obowiązani są przed dniem dokonania pierwszej dostawy gruntów, złożyć właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne w zakresie podatku od towarów i usług. Czynności sprzedaży gruntów, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podlegają opodatkowaniu stawką VAT w wysokości 22 %.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 oraz art. 7 ust. 1 w/w ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W świetle art. 2 pkt 6 w/w ustawy towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 15 ust. 1 w/w ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 w/w ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub innych usługodawców, w tym również podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, jak również działalność osób wykonujących wolne zawody, także wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo, w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub dóbr niematerialnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
Z powyższej definicji wynika, iż ustawodawca powiązał pojęcie "podatnika" z pojęciem "działalności gospodarczej". Natomiast kryterium działalności gospodarczej wyklucza z grona podatników podatku od towarów i usług osoby fizyczne nieprowadzące takiej działalności, nawet jeżeli dokonują czynności dostawy.
W tym miejscu wskazać należy, iż działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Zasady wykładni gramatycznej i funkcjonalnej definicji działalności gospodarczej zawartej w cyt. art. 15 ust. 2 w/w ustawy prowadzą do wniosku, że działalnością gospodarczą jest nawet pojedyncza czynność, jeżeli wiąże się z nią zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy (czyli stały i powtarzalny), przy czym czynność ta winna być wykonana przez producenta, handlowca, usługodawcę, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika lub wykonującego wolny zawód. Nie można bowiem z oderwanego od kontekstu normy prawnej sformułowania - "również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy" - budować samodzielnej definicji działalności gospodarczej. Podmiot, który jest producentem, handlowcem, usługodawcą, pozyskującym zasoby naturalne, rolnikiem lub wykonuje wolny zawód, nawet jeżeli wykona tylko jedną czynność mając zamiar jej wykonywania w sposób częstotliwy w świetle art. 15 ust. 1 w zw. z ust. 2 w/w ustawy, staje się podatnikiem VAT niezależnie od tego, czy po wykonaniu tej jednej czynności ostatecznie zaprzestanie wykonywania czynności. Okoliczność, iż podmiot wykonuje czynności wymienione w art. 5 w/w ustawy (m.in. odpłatną dostawę towarów) nie jest wystarczającą przesłanką do ich opodatkowania podatkiem od towarów i usług, bowiem musi on działać w charakterze podatnika, a zatem podmiotu wykonującego samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 w/w ustawy.
Wykorzystywanie majątku prywatnego przez osoby fizyczne stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu cyt. art. 15 ust. 2 zd. 2 w/w ustawy, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych oraz kiedy jego wcześniejsze nabycie nastąpiło z zamiarem późniejszej sprzedaży. W piśmie z dnia 27.12.2006 r. wnioskodawcy wskazali, iż w 1995 r. nabyli grunty rolne na potrzeby gospodarstwa rolnego. Wobec powyższego, trudno im przypisać zamiar dalszej odsprzedaży gruntu już w momencie jego nabycia, tym bardziej, iż dopiero w 2004 r. działki te ujęto w planie zagospodarowania przestrzennego wsi ...... pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Do tego czasu stanowiły one grunty rolne.

Wobec powyższego tut. organ stoi na stanowisku, iż osoba dokonująca dostawy działek wydzielonych z gospodarstwa rolnego, tj. majątku osobistego, nie uzyska statusu podatnika VAT zobowiązanego do zapłaty podatku od tych czynności, jeżeli nie będzie działała w charakterze "handlowca". Nie jest bowiem działalnością handlową, a zatem i gospodarczą w rozumieniu cyt. art. 15 ust. 2 sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży. Sprzedaż - nawet kilkakrotna - przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą prowadzoną w formie zorganizowanej /w rozpatrywanym przypadku w okresie 2004-2006 wnioskodawcy w ogóle nie prowadzili działalności gospodarczej/ oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie ma charakteru handlowego podlegającego opodatkowaniu (por. J. Zubrzycki, Leksykon VAT 2006, Tom I, Wrocław 2006, s. 349-350).

W świetle powyższego, należy wskazać, iż dostawa działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, w przedstawionym stanie faktycznym, nie nosi znamion przedsięwzięcia realizowanego w ramach działalności gospodarczej, bowiem nie wykracza poza zwykłe czynności konieczne dla zbycia składników majątku osobistego.
Dyrektor Izby Skarbowej stoi na stanowisku, iż jeżeli wnioskodawcy nie dokonali nabycia gruntu rolnego w celu jego dalszej odsprzedaży, lecz nabyli go na cele prowadzonego gospodarstwa rolnego, to sprzedaż działek powstałych na skutek podziału przedmiotowego gruntu, chociaż przeznaczone zostały pod zabudowę mieszkaniową, nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu Dyrektor Izby Skarbowej zauważa także, iż dla oceny czy dostawa gruntu podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie ma znaczenia fakt, na jakie cele przeznaczono środki uzyskane ze sprzedaży gruntu.

Ponadto informuje się, iż powyższa interpretacja udzielona jest jedynie w opisanym we wniosku stanie faktycznym, w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. W razie zmiany przepisów, które były przedmiotem interpretacji wygasa ona z mocy prawa. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji. Decyzja jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Od niniejszej decyzji służy prawo wniesienia odwołania do Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu w terminie 14 dni od daty doręczenia decyzji.Stosownie do art. 222 Ordynacji podatkowej, odwołanie powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie.