W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wraz z małżonką na mocy umowy darowizny z dnia 22 czerwca 1998 r. otrzymał od swojej matki nieruchomość rolną bez zabudowań o powierzchni 2,26 ha oraz gospodarstwo rolne bez zabudowań o powierzchni 5,90 ha - położone w miejscowości S., gmina P. Nieruchomości te były wykorzystywane przez Zainteresowanego do działalności rolniczej. Płody rolne nie były nigdy sprzedawane lecz wykorzystywane na potrzeby rodziny. Wnioskodawca nie był i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Grunty otrzymane w drodze darowizny uchwałą Rady Miejskiej w P. Nr X z dnia 16 września 1999 r. i uchwałą Nr XX z dnia 28 kwietnia 2005 r. przeznaczone zostały w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę. Grunty te Wnioskodawca podzielił na mniejsze działki, część z nich została sprzedana na przełomie lat 2005 - 2007 (14 działek). Wnioskodawca zapłacił od każdej sprzedaży podatek VAT. W przyszłości Zainteresowany planuje sprzedaż jeszcze kilku działek. W uzupełnieniu przedmiotowego wniosku Zainteresowany oświadczył, że w dniu 28 listopada 2007 r. złożył w Urzędzie Skarbowym zgłoszenie o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT-Z) wskazując datę 1 grudnia 2007 r. jako dzień zaprzestania wykonywania czynności opodatkowanych, co oznacza iż od tego dnia nie jest zarejestrowany jako "podatnik VAT-czynny".

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działki rolnej, nabytej w drodze darowizny, w formie kilku pomniejszych działek jest działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i czy czynności sprzedaży ww. gruntów podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, definicja podatnika zawarta jest w art. 15 ust. 1 ustawy o PTU, działalność gospodarcza zdefiniowana jest natomiast w ust. 2 tego artykułu. Jednakże definiując zarówno podatnika jak i działalność gospodarczą nie można pominąć przepisów prawa unijnego - a mianowicie pierwszej i szóstej dyrektywy Rady. W świetle art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z definicji tej wynika, że dotyczy ona podmiotów zajmujących się działalnością w sposób profesjonalny, a więc mających zamiar stałego prowadzenia określonej działalności w sposób powtarzalny, wielokrotny, czyli częstotliwy. W tej sytuacji za podatnika podatku VAT należy uznać tego, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usług także wtedy, gdy czynność taka dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, produkcji, świadczenia usług tj. obiektywny zamiar prowadzenia takiej działalności. Nie jest jednak działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, co ma miejsce w przedmiotowej sprawie. Sprzedaż majątku prywatnego, który nie jest związany z działalnością gospodarczą oraz nabyty został w drodze darowizny, a nie w celu dalszej odsprzedaży nie ma charakteru handlowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Prawidłowość takiego stanowiska potwierdza orzecznictwo unijne - orzeczenie TSWE z dnia 04.10.1995 r. Dieter Armbrecht, sprawa C-291/92.

Uznając powyższe stanowisko za poprawne stwierdzić należy, że zapłacony podatek VAT od sprzedaży działek powinien być zwrócony, a sprzedaż działek w przyszłości nie będzie podlegała opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ustępie 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionego opisu wynika, iż w latach 2005 - 2007 Wnioskodawca dokonał już sprzedaży 14 działek, a zamierza dokonać dostawy kolejnych kilku nieruchomości gruntowych. Działki te wydzielone zostały z gruntów służących wcześniej w działalności rolniczej, jednakże pochodzące z nich płody rolne nie były sprzedawane, a tylko wykorzystywane na potrzeby rodziny. Przedmiotowe nieruchomości zostały zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego zakwalifikowane jako grunty przeznaczone pod zabudowę.

Biorąc pod uwagę definicję działalności gospodarczej - art. 15 ust. 2 - należy uznać, iż dokonane i zamierzone transakcje mają związek z działalnością gospodarczą. Bowiem zakres i skala planowanego przedsięwzięcia (sprzedaż kilkunastu działek) oraz podjęte przez sprzedawcę działania (wydzielenie przed sprzedażą działek z gruntu rolnego) wskazują na zamiar dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, a więc w okolicznościach przesądzających o prowadzeniu działalności gospodarczej.

Zaznaczyć przy tym należy, że o kwestii częstotliwości wykonywanej czynności nie decyduje czasookres jej wykonywania (tydzień, miesiąc, rok), ani też ilość dokonanych transakcji, tylko fakt powtarzalności określonej czynności.

Zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Ze stanu faktycznego sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokonał rejestracji w zakresie podatku od towarów i usług, tym samym potwierdzając, że będzie prowadził działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.

Zainteresowany w latach 2005-2007 dokonał sprzedaży kilkunastu działek przeznaczonych w planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę i od tych sprzedaży odprowadził podatek od towarów i usług, który w cenie działek zapłacili nabywcy.

Dostawa terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu stawką podatku 22%. Podatnik dokonujący dostawy przedmiotowych gruntów nie może skorzystać ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 9, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Reasumując, dokonywana przez Wnioskodawcę dostawa gruntów jest czynnością podlegającą uregulowaniom zawartym w ustawie o podatku od towarów i usług i jako taka, podlega opodatkowaniu ww. podatkiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.