W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo rolne w W. Od 2005r. Podatnik jest również współwłaścicielem dwóch działek rolnych niezabudowanych, jedna o pow. 1,4 ha, druga zaś o pow. 2,3 ha. W 2005r. po śmierci ojca, jego gospodarstwo rolne o powierzchni 2,8 ha zostało podzielone na dwie części, w wyniku czego powstała działka rolna niezabudowana o pow. 1,4 ha, którą podatnik otrzymał w spadku razem z siostrą. Powierzchnia przypadająca na podatnika to 0,7 ha. Natomiast w działce o pow. 2,3 ha udziały podatnika wynoszą 18/80 tj. 0,52 ha. Część tych udziałów podatnik otrzymał w spadku po ojcu, a część darowizną od matki. Działki te w całości podatnik wraz z rodzeństwem zamierza sprzedać. Obecnie podatnik wraz z pozostałymi spadkobiercami wynajmuje powierzchnię magazynową. Podatnik rozlicza się z podatku ryczałtowego od najmu oraz jest płatnikiem podatku rolnego. Nie jest płatnikiem podatku VAT. Obie działki rolne nie są objęte aktualnymi planami, zaś w Studium do planu przewidywane są pod zabudowę wielorodzinną. Wnioskodawca w najbliższej przyszłości zamierza je sprzedać jako rolne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy przy zawieraniu transakcji sprzedaży działek rolnych podatnik zobowiązany jest do naliczania kupującemu podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy nie jest On zobowiązany do naliczenia kupującemu i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku VAT od w/w transakcji, ponieważ nie prowadzi obrotu nieruchomościami, a przedmiotem transakcji byłyby działki rolne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Pojęcie podatnika w ustawie o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) zostało zdefiniowane w art. 15 ust. 1, zgodnie z którym podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym pojęcie działalności gospodarczej obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przedstawionej definicji wynika w pierwszej kolejności, iż dotyczy ona podmiotów, które zajmują się działalnością w sposób profesjonalny. Świadczy o tym użycie przez ustawodawcę m.in. takich sformułowań, jak: producent, czyli ten kto produkuje jakieś dobra materialne; handlowiec: osoba zajmująca się handlem, tj. działalność polegająca na nabywaniu jakiś dóbr, usług, walorów, w celu sprzedaży, wynajmowania ich, odstępowania za jakąś cenę; usługodawca, czyli podmiot świadczący usługi. Jednoznacznie są to osoby, które mają zamiar stałego prowadzenia określonej działalności, czyniąc to w sposób powtarzalny, wielokrotny czy częstotliwy. A zatem podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten, kto dokonuje czynności handlu, produkcji, świadczenia usług także wówczas, gdy czynność ta dokonywana jest przez niego jednorazowo, lecz w taki sposób, że wyraźnie wynika z niej zamiar handlu, świadczenia usług.

W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Towarem w myśl przepisu art. 2 pkt 6 ww. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki, budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na uwagę zasługuje także fakt, iż uznanie osoby za podatnika w myśl ustawy, uzależnione jest od prowadzenia działalności gospodarczej, bowiem wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego tylko wtedy, gdy czynność ta została wykonana w ramach działalności gospodarczej. Uzasadnionym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników, nawet jeżeli wykonują czynność dostawy towarów, jeśli zbywają część majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego sprzedaży. Warunkiem uznania danej osoby za podatnika jest jej stałe zaangażowanie w prowadzoną działalność.

Mając na uwadze powyższe, uzasadnionym wydaje się twierdzenie, że warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem był podatnikiem podatku od towarów i usług.

W niniejszej sprawie Podatnik zamierza sprzedać niezabudowane działki rolne. W świetle wyżej cytowanych przepisów należy uznać, że Wnioskodawca sprzedając niezabudowane działki rolne będzie podatnikiem podatku od towarów i usług od tej czynności, ponieważ prowadzi gospodarstwo rolne.

Jednocześnie tut. organ podatkowy informuje, że zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania.

W Studium do planu zagospodarowania przestrzennego przedmiotowe działki rolne przewidywane są pod zabudowę wielorodzinną. W związku z powyższym Podatnik z tytułu zbycia tych działek nie będzie również korzystał ze zwolnienia od opodatkowania na mocy w/cyt. art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy.

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że Podatnik w przedmiotowej sprawie jest zobowiązany do naliczenia kupującemu i odprowadzenia do urzędu skarbowego podatku od towarów i usług z tytułu sprzedaży niezabudowanych działek rolnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1-go maja 10,09-402 Płock.