W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Podatnik prowadzi działalność gospodarczą (usługi w zakresie ochrony zdrowia i wynajmu lokali) i jest płatnikiem podatku od towarów i usług. W okresie od grudnia 2005 r. do lipca 2007r. jako osoba fizyczna, poza prowadzoną działalnością gospodarczą, sprzedała 8 działek otrzymanych w drodze darowizny i stanowiących Jej majątek osobisty. Według planu zagospodarowania przestrzennego działki te przeznaczone są pod zabudowę. Od ich sprzedaży, zgodnie ze znaną Podatniczce interpretacją organów podatkowych, odprowadziła należny podatek VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy dostawa darowanych działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową, stanowiących majątek osobisty, realizowana poza działalnością gospodarczą podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem wnioskodawcy w świetle aktualnego orzecznictwa (wyroki: WSA w W-wie sygn. akt III SA/Wa 4176/2006 i NSA sygn. akt I FSK 603/06) dostawa wyżej wymienionych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż stanowiły one nabyty w drodze darowizny majątek osobisty Podatniczki i nie służyły prowadzonej działalności gospodarczej.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez pojęcie towary w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowla lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne nie mające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z ww. przepisów wynika, iż dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy sprzedawcy można przypisać znamiona działalności gospodarczej prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia częstotliwości, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonego działania. O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat) ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.

Z kolei art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Opodatkowaniu podlegają zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe, zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych - tylko te, których przedmiotem są tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę.

Przedstawione okoliczności faktyczne sprawy wskazują, iż Wnioskodawczyni posiada status podatnika, o którym mowa w art. 15 ust 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy oraz, że dokonała dostaw, które noszą znamiona częstotliwości. Strona prowadząc działalność gospodarczą - usługi w zakresie ochrony zdrowia i najmu lokali dokonała w okresie od grudnia 2005 r. do lipca 2007 r. sprzedaży 8 działek budowlanych przewidzianych zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę, a stanowiących Jej majątek osobisty i naliczyła podatek od towarów i usług, który w cenie towaru zapłacili nabywcy. Strona dokonując dostawy działek zachowała się jak podatnik podatku od towarów usług. W takiej sytuacji dostawa działek przeznaczonych pod zabudowę wyczerpuje znamiona częstotliwości i tym samym kwalifikuje te czynności jako działalność gospodarczą podejmowaną w celach zarobkowych. Zatem podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług - w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1, w związku z art. 2 pkt 6 ustawy. Stawka podatku zgodnie a art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%.

Niniejsze stanowisko w sprawie jest zgodne z przepisem art. 4 ust. 2 zdanie 2 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 roku w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (77/388/EEC) art. 4 ust. 3b ww. Dyrektywy. Wskazany przez Podatnika wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2007 r. sygn. akt I FSK 603/2006 r., w którego sentencji wskazano, że osoby fizycznej nie będącej przedsiębiorcą sprzedającej majątek osobisty, który nie nabyła do celów działalności gospodarczej, nie można traktować jako podmiotu gospodarczego i żądać rozliczenia podatku od towarów i usług od tej sprzedaży -zapadł w indywidualnej sprawie i nie stanowi źródeł prawa powszechnie obowiązującego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.