Pytanie:

Czy otrzymywanie odsetek od udzielonych zwrotnych pożyczek na cele mieszkaniowe z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednostka przedstawiła następujący stan faktyczny.

Jednostka udziela swoim obecnym oraz byłym pracownikom zwrotnych pożyczek na cele mieszkaniowe. Od pożyczkobiorców pobierane jest oprocentowanie w wysokości określonej w Wewnętrznym Regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Wpływy z oprocentowania zwiększają środki funduszu i nie stanowią przychodu z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W świetle ustawy VAT podstawą opodatkowania jest obrót, rozumiany jako kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W związku z powyższym Jednostka wnosi o udzielenie odpowiedzi na pytanie czy otrzymywanie odsetek od udzielonych zwrotnych pożyczek na cele mieszkaniowe z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem Jednostki udzielanie pożyczki mieszkaniowej ze środków funduszu oraz należne odsetki od udzielonych pracownikom pożyczek nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu, a stanowi wyłącznie wykonywanie czynności administrowania środkami funduszu.

Po analizie przedstawionego stanu faktycznego oraz zaprezentowanego przez Jednostkę stanowiska dotyczącego interpretacji przepisów prawa podatkowego tutejszy Organ stwierdza, co następuje.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 cytowanej ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów, import towarów, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 cytowanej ustawy podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2 - 22, art. 30 - 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 4 marca 1994r. o Zakładowym Funduszu Świadczeń Socjalnych (Dz. U. z 1996r. Nr 70, poz. 335 ze zm.) przez działalność socjalną należy rozumieć usługi świadczone przez pracodawców na rzecz różnych form krajowego wypoczynku, działalności kulturalno-oświatowej, sportowo-rekreacyjnej, udzielanie pomocy materialnej - rzeczowej lub finansowej, a także zwrotnej lub bezzwrotnej pomocy na cele mieszkaniowe na warunkach określonych umową. Ustawa o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych wyraźnie definiuje funkcję pracodawcy jako podmiotu świadczącego usługę. Na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych składają się pieniądze pracowników. Należy zauważyć, iż pomimo że na Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych składają się pieniądze pracowników, to jednak obracając tymi pieniędzmi i pobierając wynagrodzenie (odsetki) od udzielonych ze środków funduszu pożyczek pracodawca staje się podmiotem świadczącym usługi pośrednictwa finansowego, stanowiące odpłatne świadczenie usług będące jednocześnie alternatywą dla tego typu usług świadczonych przez inne podmioty (np. banki).

Urząd Statystyczny w Łodzi -Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych zawieranie umów pożyczek kwalifikuje jako "usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym" (PKWiU 65.22.10-00.90.).

Jeżeli zatem Wnioskodawca udzielając swoim pracownikom pożyczek, wykonuje działalność usługową, określoną w PKWiU 65.22.10-00.90. - "usługi udzielania pożyczek świadczone poza systemem bankowym", a tego rodzaju działalność usługowa jest zamieszczona w definicji działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy - udzielanie tego rodzaju pożyczek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z tym, że usługi te na podstawie art. 43 ust. l pkt l ustawy w związku z poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy korzystają ze zwolnienia od tego podatku.

Zgodnie bowiem z art. 15 ust. l ustawy podatnikiem podatku od towarów i usług są osoby prawne, jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza z kolei, stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania ich w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż podatnik udzielił oprocentowanej pożyczki w okolicznościach wskazujących na zamiar udzielania jej w sposób częstotliwy (nie jest istotny w tym wypadku fakt, iż udzielanie pożyczek nie jest przedmiotem działalności gospodarczej spółki), a więc w tym wypadku wypełnił również definicję podatnika określoną w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż udzielanie pożyczek z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych oraz pobieranie od udzielonych pożyczek odsetek stanowi odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.

Jednocześnie należy zauważyć, iż usługi pośrednictwa finansowego nie objęte wyłączeniami wymienionymi w poz. 3 załącznika nr 4 do ustawy VAT korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 tej ustawy, co jest równoznaczne z koniecznością wykazania tej czynności w deklaracji dla podatku od towarów i usług (VAT-7).

W związku z powyższym postanowiono jak w sentencji.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza odpowiedź dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i jest zgodna ze stanem prawnym obowiązującym na dzień jej udzielania.

Zgodnie z art.14b Ordynacji podatkowej udzielona odpowiedź nie jest wiążąca dla Strony, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli skarbowej - do czasu jej ewentualnej zmiany lub uchylenia.

Zgodnie z art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej Stronie przysługuje prawo złożenia zażalenia na niniejsze postanowienie.

Zażalenia, zgodnie z art. 223 § 1 w związku z art. 239 i 236 § 2 pkt 1 wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy za pośrednictwem tutejszego Organu w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia .