Pytanie:

Podatnik dokonał zakupu niezabudowanego gruntu. Cena gruntu w momencie jego zakupu nie zawierała podatku VAT. W akcie notarialnym dotyczącym umowy, grunt jest w części przeznaczony pod usługi turystyczne (45 m), który nie może zostać przeznaczony pod zabudowę, w części pod budownictwo mieszkaniowe (50 m), a w pozostałej części pod zieleń. Obecnie Spółka zamierza sprzedać ten grunt. Podatnik zwrócił się z zapytaniem, czy w momencie sprzedaży tego gruntu będzie zobowiązany do opodatkowania tej transakcji podatkiem VAT?

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym, Podatnik zwrócił się z zapytaniem, czy w momencie sprzedaży tego gruntu będzie zobowiązany do opodatkowania tej transakcji podatkiem VAT?

W opinii Podatnika, sprzedaż opisanego we wniosku gruntu będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, poza częścią przeznaczoną w poprzednim planie zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną.

Ustosunkowując się do przedstawionej powyżej kwestii, stwierdza się co następuje;

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1 w/w ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Norma art. 2 pkt 6 przywoływanej ustawy, stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie zaś do art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy podatkowej, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Jak wynika z przywołanych powyżej przepisów, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa gruntów z wyjątkiem dostawy gruntów niezabudowanych i nie przeznaczonych pod zabudowę. Ocena gruntów, odbywać się musi zarówno w oparciu o stan faktyczny, tj. czy w chwili dostawy są to grunty zabudowane, jak i stan prawny - czy grunty te są budowlanymi, bądź przeznaczonymi pod zabudowę. Z konstrukcji przepisu wynika, iż warunki te spełnione muszą być łącznie.

Wobec braku uregulowań w przepisach podatkowych, dotyczących przeznaczenia terenów, posłużyć się należy przepisami regulacji dotyczących zagospodarowania terenu. Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie z art. 4 ust. 2 w/w ustawy, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Jak wynika z przedstawionego przez Podatnika stanu faktycznego, przedmiotowe grunty nie są zabudowane. Natomiast, jak wskazuje Podatnik, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obejmujący przedmiotowe grunty utracił ważność, a obecnie w Gminie istnieje studium zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z przedstawionymi przez Podatnika w złożonym wniosku informacjami, w dotychczasowym planie zagospodarowania terenu, przedmiotowe grunty są gruntami niezabudowanymi oraz, z wyłączeniem 50 m, nie są gruntami przeznaczonymi pod zabudowę. Wobec braku aktualnie obowiązującego planu oraz indywidualnej decyzji o warunkach zabudowy w celu klasyfikacji charakteru gruntu, należy oprzeć się na planie dotychczas obowiązującym, oraz opracowanym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miast i gminy, które wskazują iż przeznaczenie gruntu pozostanie niezmienione. Wskazać bowiem należy, iż dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, istotne jest przeznaczenie ternu w chwili jego sprzedaży. Co do powierzchni gruntu przeznaczonego pod zabudowę Podatnik nie może oprzeć się jednak na akcie notarialnym. Nie jest to bowiem dokument, o którym mowa w art. 1 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Do obowiązków podatnika należy określenie powierzchni gruntu, przeznaczonego pod zabudowę, zgodnie z dokumentami stanowiącymi podstawę do ustalenia jego przeznaczenia.

Dostawa gruntów opisanych we wniosku, podlega zatem zwolnieniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, za wyjątkiem części przeznaczonej pod zabudowę.

Stanowisko Podatnika wyrażone w złożonym wniosku należało więc uznać za prawidłowe i postanowić jak w sentencji.

Przedmiotowa interpretacja co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Podatnika i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia tego zdarzenia.