Podatnik jest najemcą lokalu użytkowego, na którym ustanowione jest własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu. Umowę z właścicielem spółdzielczego prawa do lokalu Podatnik zawarł w ten sposób, iż niezależnie od czynszu ponosi koszty dostawy mediów wpłacając bezpośrednio w spółdzielni mieszkaniowej.
Pytanie brzmi: Czy na dokonywane wpłaty przez Podatnika Spółdzielnia winna wystawić fakturę VAT...
Zdaniem Wnioskodawcy, skoro koszty są ponoszone przez najemcę lokalu, to winien on otrzymywać faktury VAT (jest podatnikiem VAT).
Ocena prawna:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 uptu.

Umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy (art. 659 §1 kc) i stanowi świadczenie wzajemne należne za samo użytkowanie lokalu przez jego najemcę. Czynsz najmu nie obejmuje opłat za inne świadczenia ze strony wynajmującego na rzecz najemcy, pozostające w ścisłym związku z wynajmem lokali. Jednakże opłaty te są ściśle związane z samą usługą najmu, ponieważ ich faktycznymi odbiorcami są najemcy.
Dlatego też możliwe jest:

• ich refakturowanie według stawek wynikających z pierwotnie wystawionych faktur,
• wkalkulowanie w cenę, jako czynsz za usługę najmu.

Obowiązujące przepisy ustawy o VAT oraz przepisy wykonawcze do tej ustawy nie regulują kwestii refakturowania kosztów. Jednak przyjęta praktyka i orzecznictwo dopuszczają sytuację, w której koszty niektórych usług, których odbiorcą jest inny podmiot niż podmiot obciążony przez świadczącego usługę - mogą być w ramach zawartych umów przenoszone na faktycznego odbiorcę, poprzez wystawianie tzw. refaktur.

Należy przyjąć, iż refakturowanie polega na zafakturowaniu przez jeden podmiot innemu podmiotowi odsprzedaży usług bez doliczania marży, a celem tego działania jest przeniesienie kosztów przez podmiot refakturujący na podmiot, który z danych usług faktycznie korzysta. Refaktura jest więc zwykłą fakturą VAT, tyle że wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi.

Przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują następujące okoliczności:

• Przedmiotem refakturowania są usługi, z których nie korzysta podmiot, na którego wystawiona jest pierwotna faktura (lub korzysta w części).
• Sprzedaż (odsprzedaż) musi być dokonana po cenie zakupu, bez marży narzuconej przez odsprzedającego.
• Podmiot, który dokonuje refakturowania wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę) z uwzględnieniem tej samej stawki VAT, która jest na fakturze pierwotnej wystawionej przez usługodawcę.
• Strony łączy umowa o charakterze zasadniczym, która zawiera zastrzeżenie o odrębnym rozliczeniu (refakturowaniu) danego rodzaju czynności, które służą realizacji tej umowy.

Przy spełnieniu powyższych warunków i również tego, iż wynajmujący musi być podatnikiem VAT, dana usługa może być przedmiotem odsprzedaży w drodze refakturowania. Celem refakturowania jest przeniesienie kosztów nabytych uprzednio usług na rzecz korzystającego z tych usług według faktycznego zużycia, mimo że podmiot refakturujący fizycznie danej usługi nie świadczy. Refakturujący jest traktowany tak jak świadczący refakturowaną usługę. W swoim wniosku Podatnik wskazuje, iż niezależnie od czynszu obciążają go inne opłaty związane z eksploatacją przedmiotu najmu.

Jeżeli właściciel lokalu w danej spółdzielni mieszkaniowej nie jest stroną umowy o dostawę mediów i ponosi koszt dostawy mediów w wartości brutto, na podstawie dokumentów niedających prawa do odliczenia VAT (np. rachunków) - wówczas w rozliczeniach między członkiem spółdzielni, a najemcą lokalu nie występuje odsprzedaż mediów i w tym przypadku brak jest uzasadnienia do dokumentowania tej czynności fakturą VAT na rzecz najemcy.

Czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT dokumentuje się rachunkami, o których mowa w art. 87-90 Ordynacji podatkowej lub notami księgowymi, a nie fakturami VAT, które wystawiane są przez podatników dla udokumentowania czynności potwierdzającej dokonanie sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT.

Niniejsza interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie jej wydania: i zgodnie z art. 14b § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, niniejsza interpretacja nie jest wiążąca dla podatnika, wiąże natomiast organy podatkowe i organy kontroli skarbowej właściwe dla wnioskodawcy i może zostać zmieniona lub uchylona wyłącznie w drodze decyzji w trybie określonym w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej.