|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: drogi, gmina, infrastruktura, inwestycje, przekazanie, środki pieniężne, świadczenie usług | |
| Data: 2011-02-21 | |
![]() Istota interpretacji:Czy partycypacja w kosztach inwestycji podlega ustawie o podatku od towarów i usług?W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W dniu 14 czerwca 2010 r. została zawarta pomiędzy Wnioskodawcą a Spółką SA umowa zamiany nieruchomości. Na podstawie ww. umowy, zgodnie z art. 16 ustawy o drogach publicznych, Spółka została zobowiązana do wpłaty kwoty 100 000 zł na poczet inwestycji drogowych tytułem partycypacji w kosztach ich budowy. Spółka dokonała wpłaty ww. kwoty i zwróciła się do Wnioskodawcy o wystawienie faktury VAT. W uzasadnieniu podała, że partycypacja w kosztach jest w istocie zapłatą za wykonane przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki usługi spełniające definicję zawartą w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Partycypacja w kosztach nie stanowi wpłaty dobrowolnej lecz wynika z obowiązku ustawowego wynikającego z art. 16 ustawy o drogach. W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że konieczność partycypacji Spółki w kosztach budowy inwestycji drogowej wynikała z umowy zamiany sporządzonej w formie aktu notarialnego zawartej pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą, oraz wynikało z art. 16 ustawy o drogach publicznych, który mówi, że "budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia". Realizowana inwestycja drogowa będzie służyła Spółce jako dojazd, dojście i ogólnodostępne parkingi. W wyniku zamiany nieruchomości dokonano rozliczenia "w naturze" odszkodowania za grunt, który wszedł w obszar m.in. tej inwestycji. Ponadto, w piśmie z dnia 07.02.2011 r. Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z aktem notarialnym Repertorium z dnia 14 czerwca 2010 roku: Spółka SA zobowiązuje się do spełnienia na rzecz Miasta P, po zawarciu umowy przyrzeczonej następujących świadczeń łącznie:
Ponadto, Miasto P. zobowiązuje się do:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy zaistniała sytuacja podlega ustawie o podatku od towarów i usług... Zdaniem Wnioskodawcy, partycypacja w kosztach budowy nie stanowi zakupu towarów, czy też zakupu usługi w rozumieniu art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług. To nie Spółka wykonuje inwestycje, tylko Wnioskodawca realizuje inwestycje na drodze stanowiącej jego własność. Dokonaną przez Spółkę wpłatę należy traktować jako partycypację w ogólnych kosztach inwestycji a nie usługę i od tego nie należy odprowadzać podatku VAT. Partycypację w kosztach można potraktować jako darowiznę. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu VAT podlegają:
Przez dostawę towarów, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy – każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również:
Z powyższego wynika, iż w rozumieniu ww. przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przez świadczenie usługi należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innego podmiotu), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). W myśl art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. 2007 r. Nr 19 poz. 115 ze zm.) budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia. Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca zawarł ze Spółką umowę zamiany nieruchomości. Na podstawie ww. umowy, zgodnie z art. 16 ustawy o drogach publicznych, Spółka została zobowiązana do wpłaty kwoty 100 000 zł na poczet inwestycji drogowych tytułem partycypacji w kosztach ich budowy. Partycypacja w kosztach nie stanowi wpłaty dobrowolnej lecz wynika z obowiązku ustawowego wynikającego z art. 16 ustawy o drogach. Ponadto, Wnioskodawca wskazał, że konieczność partycypacji Spółki w kosztach budowy inwestycji drogowej wynikała z umowy zamiany sporządzonej w formie aktu notarialnego zawartej pomiędzy Spółką a Wnioskodawcą, oraz wynikało z art. 16 ustawy o drogach publicznych, który mówi, że "budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia". Realizowana inwestycja drogowa będzie służyła Spółce jako dojazd, dojście i ogólnodostępne parkingi. W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że sama czynność przekazania środków finansowych nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i nie rodzi żadnych obowiązków podatkowych, o ile nie pełni funkcji zapłaty lub zaliczki z tytułu jakiegokolwiek świadczenia usług lub dostawy towarów podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Bowiem, aby uznać, że pomiędzy podmiotami doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy przekazaną zapłatą, a wykonanym świadczeniem. Przekazana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. W przedmiotowej sprawie, w ocenie tut. Organu, jak najbardziej doszło do świadczenia usług przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki, zatem przekazane środki pieniężne należy uznać za wynagrodzenie za te usługi. Zgodnie bowiem ze wskazanym przepisem art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych to Wnioskodawca jest zobowiązany do przeprowadzenia budowy czy przebudowy dróg publicznych jeśli dokonuje inwestycji niedrogowej. Nie ma znaczenia, że Spółka nie uzyskuje tytułu prawnego do danej inwestycji drogowej i nie dochodzi do dostawy towaru na jej rzecz, istotne jest to, że Spółka zostaje zwolniona z obowiązku przeprowadzenia tej inwestycji drogowej we własnym zakresie, zatem korzyść jaką osiąga jest oczywista. Ponadto, nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że przedmiotową wpłatę Spółki należy potraktować jako darowiznę, ponieważ, jak wynika z treści wniosku, wpłata ta nie jest dobrowolna lecz wynika z ustawowego obowiązku, który ciąży na Spółce w myśl art. 16 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Reasumując, przedmiotowe działanie Wnioskodawcy na rzecz Spółki stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedmiotowym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). |
|
| 2011-02-21 |
