Istota interpretacji:

Wnioskodawca otrzymujący premię pieniężną nie świadczy na rzecz kontrahenta usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem czynność ta u niego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka prowadzi działalność w formie spółki jawnej, której przedmiotem działalności jest sprzedaż hurtowa łożysk. W celu realizacji przedmiotu swojej działalności Spółka dokonuje zakupu towarów handlowych na terenie kraju oraz w krajach UE. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT z nadanym numerem VAT UE.

Spółka otrzymała od kontrahentów (dostawców), zarówno krajowych jak i z UE, premie pieniężne za osiągnięcie określonego w umowie obrotu za rok 2008. Premie te (bonusy) nie są związane z konkretną dostawą towaru, tylko dotyczą wartości zakupu (obrotu) z kontrahentem w 2008r. – wypłata i wielkość bonusa zależy od wielkości dokonanych zakupów w tym okresie. Podstawą do określenia docelowego obrotu za 2008r., dla celów ustalenia wielkości bonusa, był średni obrót z poprzednich dwóch lat łącznie powiększony o 5%. Określono także progi procentowe obrotu osiągniętego w 2008r. w stosunku do obrotu z lat poprzednich, decydujące o wielkości przyznanej premii.

Wypłata premii nie jest uzależniona od świadczenia dodatkowych czynności.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy otrzymana premia pieniężna podlega opodatkowaniu podatkiem VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy otrzymana premia pieniężna nie jest opodatkowana podatkiem VAT, ponieważ w świetle obowiązujących przepisów nie można jej traktować jako wynagrodzenie za świadczoną usługę. W ocenie Spółki wystąpiła tu dostawa towarów, która była już opodatkowana, natomiast zrealizowanie określonego pułapu zakupów związane z wieloma transakcjami nie może być jeszcze raz opodatkowane.

Spółka powołuje się na stanowisko Sądu wyrażone w wyroku WSA z dnia 19.01.2009r. III Sa/Wa2056/08 oraz NSA z dnia 06.02.2007r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust.1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast art. 8 ust 1 stanowi, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi, według ustawy, jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 ustawy. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się podatnika – nie będące dostawą towarów – na rzecz innego podmiotu.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Dotyczy to także przypadków, kiedy sprzedawca z różnych przyczyn (np. dokonania u niego zakupów w dużych ilościach w określonym czasie) po dokonaniu dostawy udziela nabywcy tzw. premii pieniężnej, polegającej na wypłacaniu określonych kwot pieniężnych.

Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie, czy ich przyznanie uwarunkowane jest wykonywaniem dodatkowych czynności itp.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka, jako kupujący, na podstawie zawartych z kontrahentami umów otrzymuje premie pieniężne (bonusy) za osiągnięcie określonego poziomu obrotów (zakupów) zrealizowanego w przyjętym okresie rozliczeniowym (rok). Warunkiem otrzymania przez Spółkę premii pieniężnej od kontrahenta jest osiągnięcie określonego poziomu zakupów określonych towarów (będących w asortymencie kontrahenta) w określonym czasie. Jak wynika z wniosku oraz jego uzupełnienia, oprócz zakupów o określonym wolumenie Spółka nie świadczy na rzecz kontrahenta żadnych dodatkowych czynności, od których uzależniona byłaby wypłata przedmiotowego bonusa.

Tym samym należy uznać, iż w tym konkretnym przypadku Wnioskodawca otrzymujący premię pieniężną nie świadczy na rzecz kontrahenta usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a zatem czynność ta u niego nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie informuje się, że w przedmiocie udzielenia odpowiedzi na pytanie Wnioskodawcy w zakresie rozpoznania momentu uzyskania przychodu z tytułu otrzymania przedmiotowych premii pieniężnych wydana zostanie odrębna interpretacja indywidualna przepisów prawa podatkowego dotycząca podatku dochodowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 141, poz. 888), która zmieniła treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, od dnia 20 września 2008r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego (art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej). A zatem niniejszy wniosek podlega opłacie w wysokości 80 zł, odpowiadającej dwóm stanom faktycznym, to jest dwóm pytaniom Wnioskodawcy, dotyczącym podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego. Z uwagi na to, że Strona wniosła w dniu 02.03.2009r. opłatę w wysokości 150 zł, z czego kwota 75 zł dotyczy niniejszej interpretacji z zakresu podatku od towarów i usług, różnica w kwocie 35 zł zostanie zwrócona, zgodnie z art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej, na wskazany przez Wnioskodawcę nr rachunku bankowego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.