Istota interpretacji:

Opodatkowanie i dokumentowanie otrzymanych premii pieniężnych – rabat zmniejszający podstawę opodatkowania nabycia wewnątrzwspólnotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka zawarła w dniu XX października 2007 r., jako klient – kupujący, "Coroczną umowę kupna -sprzedaży" dotyczącą chipów do drukarek laserowych i atramentowych z zagranicznym podmiotem (dalej: Kontrahent) z siedzibą na terytorium Wielkiej Brytanii. Przedmiotem ww. umowy było ustalenie zasad udziału Spółki w programie (dalej: Program) zaproponowanym przez Kontrahenta, dotyczącym premiowania jej w związku z dokonywaniem u niego zakupów chipów do drukarek laserowych i atramentowych. Mocą wspomnianej umowy, Spółka zobowiązała się do zakupu docelowej, określonej w sztukach liczby chipów w ciągu 12 pełnych miesięcy. Realizacja Programu następowała w okresie: listopad 2007 r. – październik 2008 r.

Z treści zawartej umowy wynikało, iż Spółka była premiowana przez Kontrahenta w dwojaki sposób, tj.:

1. uzyskała 5% rabat na ceny chipów, obowiązujący od 1. dnia miesiąca następującego po podpisaniu umowy (rabat uwzględniany przy określaniu cen z tytułu dokonywania wewnątrzwspólnotowych dostaw na rzecz Spółki);
2. niezależnie od ww. rabatu – Spółka uzyskała prawo do 5% dodatkowej wartości (tak literalnie brzmi zapis umowny), liczonej od wartości comiesięcznego zakupu chipów od kontrahenta w ciągu 12-miesięcznego okresu obowiązywania umowy; umowa wyraźnie stanowi, iż ww. kredyt (sformułowanie umowne) nie zostanie udzielony w przypadku nieosiągnięcia docelowej liczby zakupu chipów w okresie realizacji Programu (przy czym wprowadzono możliwość objęcia programem dodatkowego 13. miesiąca, jeśli byłby on potrzebny na osiągnięcie wymaganego poziomu zakupów).

Zapytanie Wnioskodawcy dotyczy sposobu premiowania wskazanego w pkt 2. Ponadto z umowy wynika, iż rabaty (a więc w obu ww. postaciach) mają zastosowanie tylko wówczas, gdy Spółka opłaca faktury wystawiane przez Kontrahenta w odpowiedni i terminowy sposób. Dodatkowo, Kontrahent zobowiązał się do informowania Wnioskodawcy, w odstępach kwartalnych, o przysługującej kwocie rabatu i zakupionej liczbie chipów.

Na bazie ww. zapisów umownych, w okresie rozliczeniowym objętym Programem, tj. listopad 2007 r. – październik 2008 r., Spółka osiągnęła wymagany poziom zakupów (dotyczący ilości chipów). W związku z powyższym, Kontrahent zagraniczny – na podstawie zawartej umowy – przyznał Spółce dodatkowy rabat, zwany też przez niego "kredytem", obliczony w wysokości 5% wartości zakupów w okresie objętym Programem. Powyższe zdarzenie zostało przez Kontrahenta zagranicznego udokumentowane w drodze wystawienia noty kredytowej "Credit Note" z dnia XX stycznia 2009 r., obejmującej okres listopad 2007 r. – październik 2008 r., którą Spółka otrzymała w dniu XX stycznia 2009 r. Ponieważ otrzymanie ww. kredytu (rabatu) uzależnione zostało od osiągnięcia określonego pułapu zakupów, a także od dokonywania terminowych płatności – rabat ten ma charakter bonusa, tj. premii pieniężnej za dobrą współpracę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy rabat (zwanym też w umowie kredytem), jaki Spółka otrzymała w kwocie 5% wartości zakupów w okresie obowiązywania Programu z tytułu przekroczenia ustalonego limitu zakupów w ww. okresie należy traktować – na gruncie ustawy o VAT – jako:

1. rabat skutkujący koniecznością korekty obrotu Spółki z tytułu wewnątrzwspólnotowych nabyć chipów dokonanych w okresie obowiązywania Programu, czy też jako
2. wynagrodzenie należne Wnioskodawcy tytułem świadczenia przez niego usługi polegającej na osiągnięciu określonego poziomu zakupów w okresie objętym Programem, dokumentowane fakturą VAT wystawianą przez Spółkę tytułem wykonania usługi; jeśli taka kwalifikacja byłaby zasadna, w którym momencie powstaje obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia ww. usługi oraz jaki kurs (z jakiego dnia) należałoby zastosować dla celów przeliczenia kwoty wynagrodzenia wyrażonej w walucie obcej na złote, czy też jako
3. czynność nie stanowiącą usługi, a więc nie objętą w ogóle regulacją ustawy o VAT, dokumentowaną notą obciążeniową, wystawioną na podstawie otrzymanej "Credit Note" przy zastosowaniu kursu przeliczeniowego średniego NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu, tj. dzień otrzymania faktycznej zapłaty wynagrodzenia na rachunek Spółki...

Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle najnowszego orzecznictwa sądów administracyjnych, można stwierdzić, iż otrzymywane przez niego od zagranicznego Kontrahenta świadczenie w postaci 5% wartości zakupu chipów w okresie objętym Programem – stanowi czynność niepodlegającą VAT, dokumentowaną zwykłą notą księgową. Spółka nie świadczy bowiem na rzecz zagranicznego Kontrahenta żadnej usługi, natomiast przyznanie dodatkowego bonusa ma związek wyłącznie z osiągnięciem określonego poziomu zakupów w danym okresie, a także terminowym i odpowiednim opłacaniem faktur za dostawy towarów od zagranicznego kontrahenta.

Niemniej jednak, mając na względzie jednoznacznie nierozstrzygniętą kwestię opodatkowania bonusów (premii pieniężnych), stanowiących nagrodę za współpracę z danym kontrahentem, Spółka powzięła wątpliwość, czy zaprezentowane wyżej stanowisko jest słuszne. Warto bowiem zauważyć, iż na chwilę obecną współistnieją w analizowanej materii różne linie interpretacyjne, a mianowicie:

1. stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (orzeczenia powołane w dalszej części wniosku) – zgodnie z którym bonus za dobrą współpracę z tytułu dostaw towarów nie może ponownie podlegać opodatkowaniu jako usługa, w związku z czym tego rodzaju nagrody pieniężne nie podlegają VAT i są dokumentowane notami księgowymi;
2. stanowisko prezentowane przez znaczną część organów podatkowych (m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPP2/443-816/08-4/AD z dnia 2 grudnia 2008 r.; Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, sygn. ITPP2/443-306A/07/KL z dnia 21 marca 2008 r.) – zgodnie z którym bonus może stanowić wynagrodzenie za usługę podlegającą opodatkowaniu VAT, jeśli nie ma możliwości przyporządkowania bonusa do konkretnych dostaw;
3. stanowisko prezentowane przez część organów podatkowych (m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, sygn. ILPP1/443-855/08-2/AK z dnia 4 grudnia 2008 r.; Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPP2/443-1293/08-2/AS z dnia 13 listopada 2008 r.) – zgodnie z którym bonus za współpracę z tytułu dostaw towarów to zdarzenie skutkujące koniecznością dokonania korekty obrotu z tytułu dostaw towarów; przyjęcie takiej koncepcji w analizowanym stanie faktycznym oznaczałoby konieczność dokonania korekt wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów dokonanych od kontrahenta zagranicznego.

W świetle powyższego, zdaniem Spółki, nasuwa się wniosek, iż kryteria zróżnicowania bonusów są bardzo nieostre. Potwierdza to również stanowisko Ministerstwa Finansów zawarte w odpowiedzi na interpelację poselską z dnia 28 grudnia 2007 r., sygn. PT3/0602/34/599/LBE/07/MB7-16001, które nie rozstrzyga wątpliwości w analizowanym zakresie: "(...) Różnorodność działań i sytuacji gospodarczych będących podstawą do wypłacenia premii pieniężnych sprawia, że skutki podatkowe w podatku od towarów i usług dotyczące wypłacanych nabywcom premii pieniężnych powinny być ustalane w odniesieniu do konkretnego stanu faktycznego występującego u podatnika, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wiążących się z dokonaniem tych wypłat. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone (czy dotyczą np.: konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.) (...)".

Źródłem wspomnianych wątpliwości w kwestii prawidłowego zakwalifikowania otrzymywanego świadczenia – premii – na gruncie ustawy o VAT jest m.in. kwestia rozumienia stwierdzenia, iż premii nie można przyporządkować do konkretnych dostaw – jak należy to interpretować w sytuacji, gdy podstawą do naliczenia premii jest wysokość obrotów z tytułu dostaw zrealizowanych w ustalonym okresie rozliczeniowym. Czy ustalenie w powyższy sposób podstawy naliczenia wysokości premii świadczy o tym, że jest ona związana z poszczególnymi dostawami w danym okresie, tzn. wpływa na ich cenę, skutkując koniecznością korekty obrotu z ww. tytułu...

W świetle powyższego, trudno dokonać jednoznacznej oceny, czy przyznana Spółce, naliczana na podstawie analizowanej umowy 5% wartość od comiesięcznego zakupu chipów w ciągu 12-miesięcznego okresu obowiązywania Programu – powinna zostać potraktowana jako:

• rabat skutkujący koniecznością korekty obrotu z tytułu dostaw chipów – za takim stanowiskiem mogłaby przemawiać okoliczność, iż podstawą do naliczenia wysokości 5% wartości jest wielkość zakupów chipów w ciągu 12-miesięcznego okresu obowiązywania umowy, czy raczej jako

• wynagrodzenie za usługę świadczoną przez Spółkę na rzecz Kontrahenta zagranicznego – takie stanowisko z kolei mogłoby być uzasadnione faktem, iż dodatkowa wartość należna jest Spółce z tytułu zrealizowania ustalonego w umowie poziomu zakupów – umowa stanowi w tej kwestii wręcz o zobowiązaniu Spółki do zakupienia docelowej liczby chipów w ciągu 12 miesięcy, a dodatkowo pod warunkiem dokonywania terminowych płatności za dostawy, czy też jako

• czynność pozostającą poza regulacją ustawy o VAT – za takim stanowiskiem z kolei przemawiają tezy płynące z uzasadnienia wyroków wydawanych przez sądy administracyjne w podobnych sprawach.
  
  

Nie budzi wątpliwości kwestia, iż orzecznictwo nie stanowi źródła obowiązującego prawa, niemniej jednak nie powinno pozostawać bez wpływu na kształtowanie się linii interpretacyjnej organów podatkowych. Ponieważ w ocenie Spółki prawidłowym jest trzecie z ww. stanowisk, oznaczałoby to w analizowanym stanie faktycznym, iż dodatkowa należność otrzymana od kontrahenta w wysokości 5% wartości zakupów w okresie objętym Programem powinna pozostać poza zakresem działania ustawy o VAT (w Spółce nie wystąpiłyby więc żadne skutki na gruncie VAT). Jako argumenty na poparcie ww. stanowiska można powołać tezy wyroków sądów administracyjnych wydawanych w podobnych sprawach, przykładowo:

• "premia wypłacona przez sprzedawcę, w przypadku osiągnięcia określonego progu obrotów nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi",

• "podobnie w przypadku wypłaty premii przez sprzedawcę – nabywcy towarów, z tytułu terminowego płacenia przez tego ostatniego za zakupiony towar, a więc prawidłowe wykonywanie przez nabywcę jednej z czynności istniejącego między stronami kontraktu kupna-sprzedaży – nie jest żadną usługą kupującego na rzecz sprzedawcy, która podlegałaby opodatkowaniu VAT",

• "bonus roczny za osiągnięcie odpowiedniego poziomu obrotów nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług".
  
  

Takie stanowisko prezentują m.in.: Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 lutego 2007 r. I FSK 94/2006, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 sierpnia 2007 r. I FSK 1109/2006, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 22 maja 2007 r. III SA/Wa 4080/2006, Decyzja Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 września 2007 r., Urząd Skarbowy w Chrzanowie z dnia 7 września 2007 r., Urząd Skarbowy w Krośnie w piśmie z dnia 17 sierpnia 2007 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1967/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 14 sierpnia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 410/08. Podobnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 27 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Ke 100/08, w którym wskazano m.in.: "(...) Dopiero w sytuacji, gdy otrzymanie premii oprócz przekroczenia pułapu, uzależnione byłoby od wykonania przez nabywcę dodatkowych świadczeń: stosownej ekspozycji, czynności o charakterze marketingowym, ewentualnie zobowiązania się nabywcy pod rygorem np. zapłaty kary pieniężnej do osiągnięcia określonego pułapu obrotów, istnienie obowiązku podatkowego należałoby rozpatrywać w odniesieniu do tych dodatkowych świadczeń (...)".

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż w analizowanym stanie faktycznym, Spółka nie zobowiązała się do niczego innego jak tylko do zakupienia docelowej liczby chipów w ustalonym okresie, z zastrzeżeniem, iż rabaty mają zastosowanie tylko wtedy, gdy Spółka terminowo i w odpowiedni sposób opłaca faktury za dostawy. Oznacza to tym samym, iż nie zobowiązała się do żadnych dodatkowych świadczeń, które miałyby uzasadniać twierdzenie o świadczeniu przez nią jakiejkolwiek usługi na rzecz Kontrahenta zagranicznego.

Reasumując, w ocenie Spółki, świadczenie pieniężne, jakie otrzymała ona na podstawie umowy w kwocie stanowiącej 5% wartość od comiesięcznego zakupu chipów w ciągu 12-miesięcznego okresu obowiązywania umowy – powinno zostać potraktowane jako premia pieniężna nie podlegająca ustawie o VAT, dokumentowana notą księgową obciążeniową, wystawioną przez Spółkę na podstawie otrzymanego w miesiącu styczniu 2009 r. dokumentu "Credit Note". Mając jednak na uwadze niejednoznaczność stanowisk w ww. materii, Spółka wnosi o udzielenie odpowiedzi na wskazane pytanie dotyczące prawidłowego na gruncie ustawy o VAT sposobu zakwalifikowania i udokumentowania faktu otrzymania 5% wartości, o której wyżej mowa. Jednocześnie, przyjmując założenie, iż prawidłowym byłoby potraktowanie wspomnianego wynagrodzenia jako wynagrodzenia z tytułu świadczonej przez Spółkę usługi, w ocenie Spółki należałoby uznać, iż momentem wykonania takiej usługi byłby moment wystawienia wspomnianej "Credit Note" (w tej bowiem dacie nastąpiło ostateczne rozliczenie, a tym samym potwierdzenie spełnienia określonych umownie warunków), który z kolei rozpoczynałby bieg 7-dniowego terminu do wystawienia przez Spółkę faktury VAT. W związku z powyższym, obowiązek podatkowy powinien powstać w dacie wystawienia faktury VAT. Jako właściwy kurs należałoby przyjąć kurs z dnia poprzedzającego dzień powstania obowiązku, tzn. dzień wystawienia przez Spółkę faktury VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz – art. 9 ust. 1 ustawy.

Z analizy sprawy wynika, iż Wnioskodawca dokonuje wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Art. 29 ust. 4 ustawy stanowi, iż podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

W myśl art. 31 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić. Przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w ust. 1, przepis art. 29 ust. 4 stosuje się odpowiednio (art. 31 ust. 3 ustawy).

Z opisu sprawy wynika również, że Spółka zawarła, jako klient – kupujący, "Coroczną umowę kupna-sprzedaży" dotyczącą chipów do drukarek laserowych i atramentowych z zagranicznym podmiotem z siedzibą na terytorium Wielkiej Brytanii. Przedmiotem ww. umowy było ustalenie zasad udziału Spółki w Programie zaproponowanym przez Kontrahenta, dotyczącym premiowania Spółki w związku z dokonywaniem u niego zakupów chipów do drukarek laserowych i atramentowych. Mocą zawartej umowy, Spółka zobowiązała się do zakupu docelowej, określonej w sztukach liczby chipów w ciągu 12 pełnych miesięcy. Realizacja Programu następowała w okresie: listopad 2007 r. – październik 2008 r.

Z treści zawartej umowy wynikało, iż Spółka uzyskała prawo do 5% dodatkowej wartości (tak literalnie brzmi zapis umowny), liczonej od wartości comiesięcznego zakupu chipów od kontrahenta w ciągu 12-miesięcznego okresu obowiązywania umowy. Umowa wyraźnie stanowi, iż ww. kredyt (sformułowanie umowne) nie zostanie udzielony w przypadku nieosiągnięcia docelowej liczby zakupu chipów w okresie realizacji Programu.

Ponadto z umowy wynika, iż rabat ma zastosowanie tylko wówczas, gdy Spółka opłaca faktury wystawiane przez Sprzedawcę w odpowiedni i terminowy sposób. Dodatkowo Kontrahent zobowiązał się do informowania Wnioskodawcy w odstępach kwartalnych o przysługującej kwocie rabatu i zakupionej liczbie chipów. Przyznanie rabatu zostało przez Kontrahenta zagranicznego udokumentowane w drodze wystawienia noty kredytowej "Credit Note" z dnia XX stycznia 2009 r., obejmującej okres: listopad 2007 r. – październik 2008 r., którą Spółka otrzymała w dniu XX stycznia 2009 r.

Zdaniem tut. Organu, otrzymana nota kredytowa dokumentuje udzielony przez Kontrahenta zagranicznego rabat. Bowiem przyznany rabat jest wyliczany w stałym procencie za zakupy dokonane przez Wnioskodawcę, w ściśle określonym czasie (listopad 2007 r. – październik 2008 r.) – dotyczy konkretnego okresu.

W związku z powyższym należy stwierdzić, iż przedmiotowy rabat, mający bezpośredni wpływ na wartość dostaw, prowadzi do obniżenia ceny towarów. Spółka ma możliwość ustalenia, o ile nastąpiło obniżenie ceny każdej jednostkowej transakcji udokumentowanej fakturą, nawet jeżeli jest ich więcej niż jedna w okresie rozliczeniowym. Tym samym, przyznany rabat może być przyporządkowany do konkretnej dostawy.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż przyznany rabat udokumentowany notą kredytową przez Kontrahenta zagranicznego, należy traktować jako rabat, o którym mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, który zmniejsza podstawę opodatkowania wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów, zgodnie z art. 31 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca, oraz importu usług wystawiane są faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

W myśl § 23 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337), zwanego dalej rozporządzeniem, przepisy § 5, 9-14, 16, 17 i 21 stosuje się odpowiednio do faktur wewnętrznych, o których mowa w art. 106 ust. 7 ustawy (…).

I tak, zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą.

Faktura korygująca powinna zawierać co najmniej:

1. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;
2. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:
   nbspnbsp a) określone w § 5 ust. 1 pkt 1-4,
   nbspnbsp b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych rabatem;
3. kwotę i rodzaj udzielonego rabatu;
4. kwotę zmniejszenia podatku należnego

– § 13 ust. 2 rozporządzenia.

Ponadto należy nadmienić, iż zgodnie z § 13 ust. 5 rozporządzenia, faktury korygujące powinny zawierać wyraz "KOREKTA" albo wyraz "FAKTURA KORYGUJĄCA".

Jeżeli zatem nabywca towarów nabył prawo do rabatu, a fakt ten został uzgodniony z Kontrahentem, ustalono ostateczną kwotę rabatu przyznanego nabywcy oraz został on o tym fakcie, jak i o wysokości przyznanego rabatu powiadomiony przez Kontrahenta zagranicznego w formie pisemnej, fakt ten można uznać za wystarczającą przesłankę determinującą konieczność (a zarazem i termin) wystawienia wewnętrznej faktury korygującej.

W związku z powyższym, jeśli więc po wystawieniu faktury dokumentującej wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (oraz po wystawieniu faktury wewnętrznej) zaistniała podstawa do skorygowania tej transakcji z powodu udzielenia rabatu, nabywca takiej faktury winien wystawić wewnętrzne faktury korygujące do wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

Zatem, w przypadku otrzymania od Kontrahenta rabatu w związku z dokonanymi wewnątrzwspólnotowymi nabyciami towarów, Zainteresowany obowiązany jest do wystawienia wewnętrznych faktur korygujących do każdego z nabyć, w związku z którymi został on udzielony, w miesiącu jego otrzymania.

Reasumując, rabat (zwany też w umowie kredytem) jaki Spółka otrzymała w kwocie 5% wartości zakupów w okresie obowiązywania Programu z tytułu przekroczenia ustalonego limitu zakupów w ww. okresie, należy traktować – na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług – jako rabat, skutkujący koniecznością korekty obrotów Spółki z tytułu dokonanych wewnątrzwspólnotowych nabyć towarów.

Podkreślić należy, iż powołane przez Wnioskodawcę wyroki Sądów są rozstrzygnięciami w konkretnych sprawach, osadzonych w określonych stanach faktycznych. Rozstrzygnięcia dokonane przez sądy są wiążące wyłącznie w sprawach, w których zostały wydane, a organy podatkowe nie są związane rozstrzygnięciami sądów w indywidualnych sprawach.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W kwestii pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu powstania przychodu, w dniu 30 czerwca 2009 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB3/423-266/09-3/KS.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.