|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: bonus, czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług, dokumentacja, dostawca, faktura VAT, kontrahenci, premia pieniężna, rabaty, świadczenie usług | |
| Data: 2009-07-10 | |
Istota interpretacji:otrzymanie premii pieniężnej od dostawcy unijnego nie jest świadczeniem usługi finansowejW przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że pobiera premie pieniężne od kontrahenta z siedzibą w Unii Europejskiej (poza Polską). Otrzymywane premie pieniężne przyznawane są zawsze na podstawie zawartych umów. Umowy te nazywają się zazwyczaj "umowami premiowymi" i zakładają, że w celu zwiększenia wzajemnych obrotów jedna strona zobowiązuje się dokonywać zakupów powyżej wskazanego limitu kwotowego, a druga strona zobowiązuje się wypłacić w takiej sytuacji premię pieniężną wyliczaną jako % od dokonanych zakupów. Jako postanowienia dodatkowe umowy zazwyczaj zawierają wymóg pozostawania kupującego bez zaległości wobec sprzedającego i wymóg zachowania warunków umowy w tajemnicy. Otrzymywane premie pieniężne wyliczane są w stałym procencie odnoszącym się do zakupów dokonanych w danym czasie, powyżej wskazanej wartości. Wnioskodawca posiada również umowy, gdzie procent uzależniony jest od wskazanego progu wartości zakupów. Wnioskodawca posiada umowy miesięczne, kwartalne, półroczne i roczne. Taryfikatory są wpisane w umowę, warunki negocjowane są przez strony, a wpisane w umowę są niezmienne i gwarantowane. Umowy zawierają podstawowy warunek jakim jest przekroczenie danego progu zakupów w danym okresie czasu. Drugim warunkiem - dodatkowym jest pozostawanie wobec sprzedawcy bez zadłużenia. Umowy premiowe nie zawierają warunków w zakresie podejmowania akcji promocyjnych, zobowiązania się do odpowiedniego eksponowania towarów, umieszczania informacji o towarach kontrahenta w materiałach reklamowych, rozwijania bazy sprzedaży towarów, przyjęcia zobowiązań lojalnościowych (z wyjątkiem utrzymania warunków umowy w tajemnicy) wobec dostawcy. Takie uregulowania zawierają odrębnie spisywane umowy, gdzie Wnioskodawca ma pewność, że czynności takie są usługą i rodzą obowiązek naliczania podatku VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy otrzymanie premii pieniężnej od kontrahenta z siedzibą w Unii Europejskiej (poza Polską) jest usługą świadczoną na terenie Polski... Zdaniem Wnioskodawcy, pobranie premii pieniężnej od kontrahenta z siedzibą w Unii Europejskiej (poza Polską) jest usługą wymienioną w art. 27 ust. 4 pkt 4 – usługą finansową, w związku z czym miejscem świadczenia jest państwo, w którym kontrahent ma siedzibę. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT), natomiast przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:
– zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L. 347 ze zm.) wskazuje, że "świadczenie usług" oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów. Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 cyt. ustawy, wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Usługa w rozumieniu ust. 1 powołanego wyżej artykułu oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy o VAT podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2 – 22, art. 30 – 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. bonusy nabywcom. Skutki podatkowe wypłaconych premii pieniężnych (bonusów) nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie bonusy te zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp. W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał obowiązujący do dnia 30 listopada 2008r.przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). Ww. przepis zgodny jest z obowiązującym od dnia 1 grudnia 2008r. przepisem § 13 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). W myśl przepisu § 13 ust. 1 cyt. rozporządzenia w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, podatnik udzielający rabatu wystawia fakturę korygującą. W opisie stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, że pobiera premie pieniężne od kontrahenta z siedzibą w Unii Europejskiej (poza Polską). Otrzymywane premie pieniężne przyznawane są zawsze na podstawie zawartych umów. Umowy te nazywają się zazwyczaj "umowami premiowymi" i zakładają, że w celu zwiększenia wzajemnych obrotów jedna strona zobowiązuje się dokonywać zakupów powyżej wskazanego limitu kwotowego, a druga strona zobowiązuje się wypłacić w takiej sytuacji premię pieniężną wyliczaną jako % od dokonanych zakupów. Jako postanowienia dodatkowe umowy zazwyczaj zawierają wymóg pozostawania kupującego bez zaległości wobec sprzedającego i wymóg zachowania warunków umowy w tajemnicy. Otrzymywane premie pieniężne wyliczane są w stałym procencie odnoszącym się do zakupów dokonanych w danym czasie, powyżej wskazanej wartości. Wnioskodawca posiada również umowy, gdzie procent uzależniony jest od wskazanego progu wartości zakupów. Wnioskodawca posiada umowy miesięczne, kwartalne, półroczne i roczne. Taryfikatory są wpisane w umowę, warunki negocjowane są przez strony, a wpisane w umowę są niezmienne i gwarantowane. Umowy zawierają podstawowy warunek jakim jest przekroczenie danego progu zakupów w danym okresie czasu. Drugim warunkiem - dodatkowym jest pozostawanie wobec sprzedawcy bez zadłużenia. W oparciu o powyższe należy stwierdzić, iż w omawianym przypadku mamy do czynienia z sytuacją, w której jedynym z dwóch czynników warunkujących otrzymanie premii pieniężnej przez Wnioskodawcę jest zrealizowanie obrotu na poziomie ściśle określonego w umowie progu (progów), który to próg rzutuje na procent przyznanej premii pieniężnej (wysokość udzielonej premii pieniężnej wzrasta progresywnie do wielkości obrotów). Niektóre z wypłacanych Wnioskodawcy premii pieniężnych kontrahenci wyliczają w stałym procencie odnoszącym się zakupów dokonanych w danym czasie powyżej wskazanej wartości. Drugim czynnikiem, tym który bezpośrednio warunkuje wypłatę premii pieniężnych za konkretny okres rozliczeniowy jest regulowanie przez Wnioskodawcę należności za nabyte towary w terminach umownych, bez zwłoki. Tym samym przyznane i wypłacone przez kontrahentów unijnych (dostawców Wnioskodawcy) premie pieniężne odnoszą się proporcjonalnie do każdego dokonanego przez Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym nabycia towarów, są one bowiem wynikiem wszystkich dokonanych na rzecz Wnioskodawcy dostaw towarów w danym okresie rozliczeniowym za które zapłata nastąpiła w terminie. Innymi słowy udzielone przez dostawcę unijnego premie pieniężne są związane z każdą konkretną dostawą towarów dokonaną na rzecz Wnioskodawcy. Tym samym należy stwierdzić, iż ustalone w taki sposób premie pieniężne powodują proporcjonalne obniżenie wartości każdej z dokonanych w danym okresie rozliczeniowym przez poszczególnych kontrahentów na rzecz Wnioskodawcy dostaw towarów. W związku powyższym należy zauważyć, iż w tych konkretnych opisanych przez Wnioskodawcę sytuacjach, w których otrzymanie premii pieniężnych następuje na warunkach ściśle wskazanych powyżej, otrzymanie premii pieniężnej przez Wnioskodawcę nie jest w żaden sposób związane z uzyskaniem przez dostawcę towaru (kontrahenta unijnego wypłacającego premię) świadczenia wzajemnego, gdyż za takie świadczenie nie można uznać składania przez Wnioskodawcę zamówień na towar. Wnioskodawca nie wykonuje żadnych dodatkowych czynności poza zakupem towaru od dostawcy, jedynie aby uzyskać premie pieniężną musi pozostawać względem dostawcy bez zadłużenia. Wnioskodawca nie jest w żaden sposób związany z kontrahentem unijnym koniecznością wykonywania na jego rzecz jakichkolwiek innych czynności mających na celu intensyfikację sprzedaży czy promocję towarów dostawcy. Umowy premiowe nie zawierają warunków w zakresie podejmowania akcji promocyjnych, zobowiązania się do odpowiedniego eksponowania towarów, umieszczania informacji o towarach kontrahenta w materiałach reklamowych, rozwijania bazy sprzedaży towarów, przyjęcia zobowiązań lojalnościowych wobec dostawcy. Takie uregulowania zawierają odrębnie spisane umowy. Tym samym należy uznać, iż w tym konkretnym przypadku Wnioskodawca otrzymujący premie nie świadczy na rzecz dostawcy unijnego, usług w rozumieniu art. 8 ust. 1. Skoro w zaistniałej sytuacji nie ma świadczenia usługi, o którym stanowi art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, ustalanie miejsca świadczenia usługi jest bezprzedmiotowe. Bezpodstawne jest tym samym klasyfikowanie czynności udzielenia przez kontrahenta unijnego na rzecz Wnioskodawcy premii pieniężnej jako usługi finansowej. W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy, iż pobranie premii pieniężnej przez Wnioskodawcę od kontrahenta z siedzibą w Unii Europejskiej (poza Polską) jest usługą wymienioną w art. 27 ust. 4 pkt 4 – usługa finansową, w związku z czym miejscem świadczenia jest państwo, w którym kontrahent ma siedzibę - należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała. |
|
| 2009-07-10 |