Istota interpretacji:

opodatkowanie i dokumentowanie premii pieniężnych

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka sprzedaje towary swoim odbiorcom - aptekom. Spółkę łączą z odbiorcami umowy, w których określone zostały poziomy wysokości obrotów upoważniające odbiorców do uzyskania od Spółki premii pieniężnych. W związku z wykonaniem umów i udzieleniem odbiorcom premii pieniężnej z tytułu przekroczenia w danym kwartale lub roku określonego poziomu obrotów, Spółka otrzymuje od odbiorców noty księgowe (obciążające), na podstawie których wypłacane są premie. W niektórych przypadkach, udzielenie odbiorcom Spółki premii pieniężnej z tytułu przekroczenia w danym kwartale lub roku określonego poziomu obrotów następuje poprzez wystawienie przez Spółkę noty księgowej (kredytowej). Otrzymywane przez kontrahentów Spółki i wypłacane przez Spółkę premie pieniężne nie są związane z konkretną dokonaną przez Spółkę dostawą. Wynikają one z faktu przekroczenia poziomu ustalonych w umowach z odbiorcami obrotów w okresie danego kwartału lub roku. Niezrealizowanie przez odbiorcę Spółki określonego pułapu obrotów nie jest obwarowane żadną sankcją czy jakąkolwiek odpowiedzialnością. Zarówno Spółka, jak i jej odbiorcy są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.

W dniu 27 maja 2009r. Spółka została wezwana do uzupełnienia przedstawionego w przedmiotowym wniosku opisu stanu faktycznego. Ww. wezwanie skutecznie doręczono w dniu 01.06.2009r. W wyznaczonym terminie przedmiotowe braki zostały uzupełnione.

W uzupełnieniu do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Spółka informuje, że:

1..w odniesieniu do pytania: "czy wypłacane premie pieniężne miały związek z jakimkolwiek świadczeniem odbiorcy na rzecz Spółki, w postaci np. odpowiedniego eksponowania towarów, zobowiązania się do dokonywania zakupów wyłącznie od Spółki, zobowiązania do posiadania pełnego asortymentu towarów Spółki, reklamy itp.... - jeżeli odpowiedź na to pytanie będzie twierdząca proszę podać symbol PKWiU dla świadczonej usługi"

Wypłacane premie pieniężne nie mają związku z jakimkolwiek świadczeniem odbiorcy premii na rzecz Spółki. Nie stanowią wynagrodzenia za usługi eksponowania towaru, reklamy ani żadne inne. Na świadczenie tego rodzaju usług Spółka zawiera odrębne umowy i rozlicza takie usługi na podstawie odrębnie wystawianych faktur.

2..w odniesieniu do pytania: "czy udzielane premie są wyliczane na podstawie zrealizowanych dostaw w konkretnym okresie lub dotyczą określonego asortymentu towarów"

Tak, udzielone premie pieniężne są wyliczane na podstawie zrealizowanych dostaw w konkretnym okresie - kwartał, półrocze lub rok.

3..w odniesieniu do pytania: "jakie warunki musi spełnić odbiorca, aby uzyskać premię i jaki jest sposób kalkulacji wypłacanych premii określony w umowie"

Każdy odbiorca towarów Spółki w umowie o współpracę podpisanej ze Spółką ma wskazane w jakiej wysokość musi dokonać obrotu aby uzyskać premię określonej wysokości (stanowiącą procent od obrotu). Każdego roku Dyrektor Generalny i Dyrektor Sprzedaży Spółki opracowują tabelę premii pieniężnych dla poszczególnych odbiorców. Wysokość premii uzależniona jest wprost od wielkości obrotów z danym odbiorcą.

4..w odniesieniu do pytania: "jeżeli premie pieniężne nie są wypłacane w związku z wyżej określonymi sytuacjami, to za co faktycznie są one wypłacane odbiorcy"

Premie pieniężne wypłacane są przez Spółkę swoim kontrahentom za zrealizowanie przez nich określonego poziomu obrotów w konkretnym okresie rozliczeniowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy udzielanie przez Spółkę jej odbiorcom premii pieniężnej z tytułu przekroczenia w danym kwartale lub roku określonego poziomu obrotów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług...
2. Czy właściwym sposobem dokumentowania udzielenia i wypłacenia przez Spółkę premii pieniężnych z tytułu przekroczenia określonych wysokości obrotów przez jej odbiorców jest wystawienie noty księgowej czy też faktury korygującej, wystawianej dla danego odbiorcy, odnoszącej się do transakcji powodujących przekroczenie poziomu ustalonego w umowie z danym odbiorcą...
   
   

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, udzielanie przez Spółkę jej odbiorcom premii pieniężnej z tytułu przekroczenia w danym kwartale lub roku określonego poziomu obrotów nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zdaniem Spółki, właściwym sposobem udokumentowania udzielenia i wypłacenia przez Spółkę premii pieniężnych z tytułu przekroczenia określonych wysokości obrotów przez jej odbiorców jest wystawienie dokumentu noty księgowej.

Sformułowane w oparciu o stan faktyczny pytanie Spółki, jak na gruncie przepisów Ustawy o VAT powinno zostać udokumentowane udzielenie i wypłacenie przez Spółkę premii pieniężnych z tytułu przekroczenia określonych wysokości obrotów przez jej odbiorców, wymaga przede wszystkim oceny, czy tego rodzaju sytuacja, tj. osiąganie określonego poziomu obrotów w określonym czasie skutkujące otrzymaniem premii pieniężnej przez odbiorców towarów, a z drugiej strony udzieleniem tej premii przez Spółkę, jest wynagrodzeniem za świadczenie usługi i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, odpowiedź na pytanie pierwsze, dotyczące opodatkowania podatkiem od towarów i usług będzie determinowała sposób odpowiedzi na pytanie drugie, dotyczące sposobu dokumentowania. Zdaniem Spółki, decydujące znaczenie dla prawidłowej odpowiedzi na powyższe pytania, ma kwestia określenia w Ustawie o VAT czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Dostawę towarów zdefiniowano w art. 7 Ustawy o VAT i generalnie jest to przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast według art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT odpłatne świadczenie usług, to każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT, w tym również: przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej, zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji, świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa. Przede wszystkim, w ocenie Spółki, podkreślić należy, że powołany wyżej przepis art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT wyraźnie definiuje, że odpłatnym świadczeniem usług jest ta czynność, która nie jest dostawą towarów. Sam fakt, że odbiorca towarów zamawia towary o określonej wartości w okresie kwartału lub roku, zaś Spółka wypłaca premię pieniężną, nie oznacza automatycznie, że między Spółką i odbiorcą istnieje jeszcze inny - oprócz dostawy towarów - stosunek prawny, gdyż brak jest cech taki stosunek odróżniających.

Odpłatne świadczenie usług oznacza wzajemność świadczeń (usługodawca świadczy usługę a usługobiorca płaci za to stosowną należność - wynagrodzenie), ale w ocenie Spółki bezpodstawne jest przyjęcie, że nabywanie towarów o określonej wartości w okresie kwartału lub roku, stanowi odrębną czynność od dostawy. Nabywanie towarów o określonej wartości w czasie kwartału lub roku nie jest czymś innym od sumy dostaw towarów i brak jest podstaw do doszukiwania się w tych czynnościach świadczenia usługi tylko dlatego, że Spółka motywuje odbiorcę do zakupów przez przyznanie mu określonej premii pieniężnej niepowiązanej z należnościami za poszczególną dostawę. Okoliczność, że dla otrzymania premii pieniężnej, wartość poszczególnych dostaw podlega zsumowaniu, nie oznacza, iż w ten sposób osiągnięcie tego poziomu obrotów stało się usługą. Odbiorca otrzymujący premię nie wykonuje na rzecz Spółki żadnych innych działań, których beneficjentem byłaby Spółka oprócz tych, które są elementem dostawy, tj. odbioru towarów i zapłaty ceny. Sam fakt zwiększenia częstotliwości realizowania dostaw w określonym czasie lub też zwiększenie ich wartości i dokonanie zapłaty nie może powodować "tworzenia" między tymi samymi stronami tej samej czynności, innego stosunku prawnego wywołującego oddzielny stan prawnopodatkowy. Podobny pogląd wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z dnia 03.03.200 r. (sygn. akt I SA/Rz 742/08).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w wyroku z dnia 12.02.2009r. (sygn. akt I SA/Ke 18/09) uznał, że jeśli wypłata premii pieniężnej wiąże się w istocie z wykonaniem określonej sumy czynności będących dostawami towarów, a niezrealizowanie przez odbiorcę określonego pułapu obrotów nie jest obwarowane żadną sankcją, czy jakąkolwiek odpowiedzialnością, to nie można tu mówić o wzajemności. Usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT oraz art. 24 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE Rady Unii Europejskiej z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006r., Nr 347/1 ze zm., dalej jako "Dyrektywa VAT") jest transakcja gospodarcza, która wymaga istnienia stosunku prawnego między stronami mającego za przedmiot świadczenia wzajemne (tak orzekł Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 03.03.1994r. w sprawie R. J. Tolsmav Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (sygn. C-16/93)). Osiąganie progów obrotów w okresie kwartalnym lub rocznym jest ze strony odbiorców Spółki dobrowolne, a premia pieniężna wypłacana przez Spółkę nie jest przypisywana do poszczególnych dostaw dokumentowanych fakturami, lecz jest przyznawana w zależności od osiągniętego w danym kwartale lub roku obrotu. W takiej sytuacji należy przyjąć, że Spółka nie otrzymuje żadnej dodatkowej korzyści majątkowej, która nie wynikałaby z poszczególnych dostaw towarów. Spółka nie uzyskuje w szczególności pewności, że odbiorca nie zakupi towarów u innych dostawców oraz nie uzyskuje gwarancji stałego, lub z góry ustalonego poziomu zakupów. Premia pieniężna ma charakter motywujący, ale nie ma skutku w postaci powołania określonego zobowiązania do działania lub zaniechania po stronie odbiorców Spółki. Jak to słusznie zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 10.06.2008r. (sygn. akt I FSK 707/07) "pomimo otrzymania "wynagrodzenia" w związku z określonym zachowaniem ("świadczenie") nie zawsze dochodzi do wystąpienia czynności podlegającej opodatkowaniu VAT". W rezultacie, Spółka nie może na podstawie określonego postanowienia umownego np. podejmować decyzji gospodarczych dotyczących przyszłych przychodów wynikających z umów ze swoimi odbiorcami, wielkości koniecznych zapasów, rezerwacji mocy. W tej sytuacji należy stwierdzić, że nie ma żadnych podstaw, aby dopatrywać się u odbiorców towarów świadczenia dodatkowej usługi na rzecz Spółki, za którą otrzymywaliby wynagrodzenie w postaci premii pieniężnych. Za tym, że premia czy zachęta pieniężna otrzymana z tytułu samego przystąpienia do umowy nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług ze strony otrzymującego takie wynagrodzenie opowiedział się Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z dnia 09.10.2001r. w sprawie Commissioners of Customs Excisev Mirror Group plc. (sygn. C-409/98).

W ocenie Spółki, premia pieniężna za przekroczenie określonego w umowie pułapu obrotów nie jest wynagrodzeniem za świadczenie odpłatnej usługi. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega bowiem tylko odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT oraz art. 2 ust. 1c Dyrektywy VAT. Aby uzyskać premię pieniężną odbiorcy Spółki muszą osiągnąć określony pułap obrotów w okresach kwartalnych lub rocznych, czego dokonują poprzez złożenie zamówienia od Spółki i opłacenie towarów o odpowiedniej wartości. Będące przedmiotem opodatkowania czynności dostawy towaru przez Spółkę nie mogą poprzez ich zsumowanie, przekształcić się w odrębny przedmiot opodatkowania w postaci usługi, która byłaby dokumentowana w formie odrębnej faktury VAT. Narusza to bowiem art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy VAT, z których wynika, że dostawa towarów nie może być jednocześnie usługą. Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyroku z dnia 06.02.2007r. (sygn. akt. I FSK 94/06) stwierdził, iż: "premia wypłacona przez sprzedawcę w razie osiągnięcia określonego progu obrotów, nie jest dla nabywcy wynagrodzeniem za świadczone usługi". Podobnie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28.08.2007r. (sygn. akt I FSK 1109/06) oraz w wyroku z dnia 10.06.2008r., (sygn. akt I FSK 707/07). Pogląd ten Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził w wyroku z dnia 23.09.2008r. (sygn. akt I FSK 998/08), co znalazło wyraz w następującej tezie: "Wypłacana nabywcy przez dostawcę premia pieniężna jedynie z tytułu osiągnięcia przez niego satysfakcjonującej dostawcę wielkości obrotów, nieodnosząca się do konkretnych transakcji, stanowi nagrodę za osiągnięcie tego rezultatu, a nie odpłatność (wynagrodzenie) za świadczenie usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Czynności nabycia (dostawy) towarów przez nabywcę tylko poprzez fakt ich zsumowania nie stają się jednocześnie jego usługą na rzecz dostawcy".

Spółka podnosi, że nie może wystąpić taka sytuacja, w regulacji Ustawy o VAT oraz Dyrektywy VAT, która jednocześnie stanowiłaby dostawę towaru i świadczenie usługi. Przepisy tych aktów normatywnych wykluczają takie rozwiązanie, rozdzielając usługi od dostaw towarów, poprzez zastosowanie negatywnej definicji usługi odsyłającej do definicji dostawy towarów. Przepis art. 24 ust. 1 Dyrektywy VAT, zawierający definicję świadczenia usług, wyznacza wraz z art. 14 - definiującym dostawę towarów, oraz art. 30 - zawierającym definicję importu, zakres opodatkowania dokonywanych transakcji. Opodatkowaniu VAT podlegają co do zasady wszystkie transakcje wykonywane w ramach działalności gospodarczej, co odzwierciedla jedną z podstawowych cech tego podatku, jaką jest powszechność opodatkowania. Jednocześnie transakcje już opodatkowane nie mogą podlegać ponownemu opodatkowaniu. Nie może bowiem ta sama czynność prawna być opodatkowywana dwukrotnie tym samym podatkiem od wartości dodanej. Z uzasadnienia wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie C-231/94 (Faaborg - Gelting Linien A/S v. Finanzamt Flensburg) wynika, że każdorazowo należy ustalać, czy transakcja stanowi dostawę towarów, czy też świadczenie usług. Opodatkowanie jako usługi nabycia określonej ilości towaru, będzie prowadziło do podwójnego opodatkowania tej samej czynności, pierwszy raz jako sprzedaży (dostawy towaru), drugi raz - jako świadczenia usługi w postaci zakupu tego samego towaru o określonej łącznej wartości. Podwójne opodatkowanie jest sprzeczne z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 84 oraz w art. 217 Konstytucji (por. R. Mastalski, Skutki prawne wystawienia faktury w podatku od towarów i usług, Przegląd Podatkowy 2001, nr 7, s. 26). Na temat zasady zakazu podwójnego opodatkowania w krajowym systemie prawa podatkowego, w szczególności na gruncie podatku od towarów i usług, wielokrotnie wypowiadał się Trybunał Konstytucyjny i Naczelny Sąd Administracyjny (vide: wyrok TK z dnia 25.10.2004r., sygn. akt SK 33/03, oraz uchwała 7 sędziów NSA z dnia 22.04.2002r., sygn. akt FPS 2/02). Podwójne opodatkowanie podatkiem od wartości dodanej jest także niedopuszczalne we wspólnotowym systemie podatku od wartości dodanej. Państwa Członkowskie zobowiązane są do podjęcia niezbędnych środków, aby uniknąć podwójnego opodatkowania. Zakaz podwójnego opodatkowania podatkiem od wartości dodanej znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, na przykład w wyroku z dnia 27.06.1989r. (sygn. akt J 50/88) w sprawie Heinz Kühne v. Finanzamt München (orzeczenie wstępne) oraz w wyroku z dnia 03.10.1985r. (sygn. akt J 249/84) w sprawie Ministere Public i Ministry of Finance v. Venceslas Profant. Tym samym za niedopuszczalne należy uznać opodatkowanie transakcji, raz jako dostawy towaru, drugi raz jako usługi w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT. Transakcja gospodarcza nie może stanowić jednocześnie dostawy towarów i świadczenia usług, a także nie powinna podlegać podwójnemu opodatkowaniu. Tymczasem uznanie wypłaty premii pieniężnej za świadczenie usługi prowadziłoby do podwójnego opodatkowania tych samych czynności: raz - jako dostawy - u Spółki z tytułu dokonanych sprzedaży, drugi raz u odbiorcy - jako usługi - z tytułu dokonanych zakupów w ramach tych sprzedaży, z uwagi na ich wielkość (tak wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15.02.2009r., sygn. akt I SA/Po 1404/08). Jeżeli, tak jak to czyni Spółka, stosuje się dwa okresy rozliczeniowe, kwartalny i roczny, to dana dostawa towarów, ze względu na uwzględnienie jej w sumie dostaw kwartalnych i rocznych, byłaby opodatkowana nawet trzykrotnie.

Spółka podnosi, że za brakiem podstaw prawnych do opodatkowania premii za osiągnięcie określonego poziomu zakupów opowiadają się również przedstawiciele piśmiennictwa m.in. A. Bartosiewicz (Komentarz do art. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usługA. Bartosiewicz, R. Kubacki, VAT. Komentarz, Lex 2007, wyd. II), J. Zubrzycki (por. Leksykon VAT 2008, tom 1, Wrocław 2008, s. 556), M. Militz (Premie i bonusy pieniężne wypłacone w związku z uzyskaniem określonego pułapu obrotów nie podlegają opodatkowaniu VAT, Jurysdykcja Podatkowa 2007, nr 6, s. 73-78). W piśmiennictwie przyjmuje się, że osiągnięcie przez nabywcę towarów określonej umownie wielkości obrotów (zakupów) z danym sprzedawcą nie jest usługą w rozumieniu art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, a zatem wypłacana temuż nabywcy towarów przez sprzedawcę premia (bonus) za uzyskanie ustalonego pułapu obrotów - nie stanowi odpłatności (wynagrodzenia za świadczenie usług). Tym samym wypłacenie tego rodzaju premii (bonusu) jest obojętne z punktu widzenia podatku od towarów i usług, podlega natomiast u nabywcy towarów, któremu ta premia jest przekazywana, zaliczeniu do przychodów w podatku dochodowym.

Konieczność dokumentowania premii pieniężnych fakturą VAT prowadziłaby do podwójnego opodatkowania tej samej czynności - pierwszy raz jako sprzedaży towarów, zaś drugi raz jako zakupu przez odbiorcę tego samego towaru, w ramach tej samej transakcji. Podwójne opodatkowanie byłoby zaś sprzeczne z omówionymi powyżej normami art. 14 i art. 24 ust. 1 Dyrektywy VAT, jak również z konstytucyjną zasadą równości i powszechności opodatkowania wyrażoną w art. 84 Konstytucji RP. Zakaz podwójnego opodatkowania znajduje także potwierdzenie w cytowanym orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Z powyższej argumentacji dotyczącej zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług oraz definicji usługi wynika zdaniem Spółki, że premia pieniężna za nabycie towarów w danym kwartale i roku, nie jest wynagrodzeniem za usługę i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, dlatego powinna być dokumentowana za pomocą noty księgowej, a nie faktury VAT. Identycznym zagadnieniem prawnym zajmował się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 01.12.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 1859/08) i uznał, że takie stanowisko jest jak najbardziej uzasadnione na gruncie Ustawy o VAT. Dodatkowo Spółka chciałaby zauważyć, iż dotychczasowa bogata linia orzecznicza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przemawia za uznaniem za prawidłowe stanowiska Spółki wyrażonego we wniosku. Na poparcie powyższego warto wskazać na: wyrok z dnia 22.05.2007r. (sygn. lII SA/Wa 4080/2006), wyrok z dnia 29.05.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 659/08), wyrok z dnia 03.10.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 1056/08), wyrok z dnia 20.10.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 790/08), wyrok z dnia 23.10.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 908/08), wyrok z dnia 24.10.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 1196/08), wyrok z dnia 03.11.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 2023/08), wyrokach z dnia 17.11.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 1835/08 oraz III SA/Wa 1859/08), wyrok z dnia 05.01.2009r. (sygn. akt III SA/Wa 1451/08), czy wyrok z dnia 19.02.2009r. (sygn. akt lII SA/Wa 2056/08).

Spółka pragnie ponadto wskazać, że stosownie do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 30.10.2001r. (sygn. akt. III SA 1409/00), powołane w niniejszym Wniosku orzeczenia Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, orzeczenia sądów administracyjnych prezentowane w indywidualnych sprawach na podstawie określonego stanu faktycznego, dotyczące wykładni przepisów prawa podatkowego i uzasadniające stanowisko własne Spółki, poprzez ich powołanie stają się argumentacją Spółki i dlatego zostały przywołane w niniejszym Wniosku. Spółka chciałaby ponadto zwrócić uwagę na pogląd, który wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 10.12.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 2021/08): "wyroki sądów nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego, ale mają niebagatelny wpływ na praktykę wykładni prawa podatkowego i jego stosowanie w indywidualnych sprawach. Stanowisko to w pełni potwierdza art. 14a Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym Minister Finansów dokonując interpretacji prawa podatkowego powinien uwzględniać orzecznictwo sądów oraz Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunał Sprawiedliwości. Przepis ten odnosi się do interpretacji ogólnych, niemniej w pełni uzasadnione jest zastosowanie zawartej w nim wskazówki także w odniesieniu do interpretacji indywidualnych". Jeszcze mocniejszy pogląd na temat znaczenia dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych wyraził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 24.10.2008r. (sygn. akt III SA/Wa 1196/08): "...w ocenie Sądu, obowiązujący od dnia 1 lipca 2007r. art. 14e § 1 Ordynacji podatkowej wychodzi poza zasadę związania wyrokiem tylko w sprawie, w której on zapadł i nadaje orzecznictwu sądów administracyjnych walor normatywny także w stosunku do innych indywidualnych spraw załatwianych w drodze interpretacji przepisów prawa podatkowego (interpretacji indywidualnych). Od tej daty orzecznictwo to stało się istotnym miernikiem legalności wydawanych interpretacji indywidualnych. Jego nieuzasadnione zaś pomijanie narusza wyrażoną w art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych i może skutkować w ramach kontroli sądowoadministracyjnej uchyleniem interpretacji indywidualnej z tej przyczyny". W związku z zacytowanymi powyżej stanowiskami sądów administracyjnych, Spółka pragnie podkreślić, że stan faktyczny i zadane pytania dotyczące interpretacji prawa podatkowego są niemal identyczne do stanów faktycznych poprzednio rozpoznawanych w ramach sądowej kontroli legalności wydanych interpretacji indywidualnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
  
  

Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy.

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów lub usług, w efekcie których wypłacane są nabywcom tzw. premie pieniężne. Skutki podatkowe wypłaconych premii pieniężnych uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia za co faktycznie premie zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedaje towary swoim odbiorcom na podstawie zawartych z nimi umów, w których określone zostały poziomy wysokości obrotów upoważniające odbiorców do uzyskania od Spółki premii pieniężnych. Otrzymywane przez kontrahentów Spółki i wypłacane przez Spółkę premie pieniężne nie są związane z konkretną dokonaną przez Spółkę dostawą. Wynikają one z faktu przekroczenia poziomu ustalonych w umowach z odbiorcami obrotów w okresie danego kwartału lub roku. Niezrealizowanie przez odbiorcę Spółki określonego pułapu obrotów nie jest obwarowane żadną sankcją czy jakąkolwiek odpowiedzialnością.

Jak wynika z wniosku i jego uzupełnienia, wypłacane premie pieniężne nie mają związku z jakimkolwiek świadczeniem odbiorcy na rzecz Spółki. Na świadczenie innych usług Spółka zawiera odrębne umowy i rozlicza je na podstawie odrębnie wystawianych faktur.

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz wyżej przytoczone przepisy prawa należy stwierdzić, iż w tym konkretnym przypadku otrzymujący premie nie świadczy na rzecz Spółki usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem czynność ta nie podlega opodatkowaniu i powinna być udokumentowana jedynie notami księgowymi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.