W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest Franczyzodawcą, który zgodnie z zawartymi umowami Franczyzy, udziela Franczyzobiorcy rabatu dystrybutorskiego na wszystkie produkty umowne kupowane przez Franczyzobiorcę, niezależnie od wielkości zakupu. W przypadku, gdy Franczyzobiorca zakupi w danym miesiącu kalendarzowym od Franczyzodawcy towar w cenach sprzedaży brutto wynikającej z aktualnego cennika o łącznej wartości wyższej niż określone w umowie progi wartości zakupionych towarów dla poszczególnych miesięcy, Franczyzodawca zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Franczyzobiorcy dodatkowego wynagrodzenia.

Wnioskodawca wskazał, iż w umowie Franczyzy zawarto zasady świadczenia przez Franczyzobiorcę usług polegających na dystrybucji towarów wprowadzanych do obrotu pod oznakowaniem "F. F." i wzajemnej współpracy pomiędzy stronami w tym zakresie.Franczyzodawca na czas trwania umowy ustanawia i przekazuje na rzecz Franczyzobiorcy prawo do zakupu i sprzedaży we własnym imieniu i na własny rachunek - przy wykorzystaniu wszystkich know-how Franczyzodawcy - artykułów spośród lodów i innych głęboko schłodzonych artykułów spożywczych jak również nie spożywczych z aktualnej oferty F. F. (zwanych dalej "produktami umownymi"). Strony umowy ustaliły, iż sprzedaż przez Franczyzobiorcę produktów umownych konsumentom końcowym (detalicznym) odbywać się będzie na terenie określonym w załączniku do umowy i Franczyzodawca zobowiązuje się w czasie obowiązywania umowy nie prowadzić na tym terenie sprzedaży detalicznej produktów umownych samodzielnie lub za pośrednictwem podmiotów trzecich. Produkty umowne oferowane będą do sprzedaży konsumentom końcowym przez Franczyzobiorcę, na określonym terenie, z wynajętego od Franczyzodawcy samochodu chłodni. Produkty umowne sprzedawane będą przez Franczyzobiorcę konsumentom końcowym po cenach maksymalnych, to jest nie wyższych niż wynikających z aktualnie obowiązujących cenników Franczyzodawcy. Franczyzobiorca ma prawo do sprzedaży produktów umownych po cenach niższych niż wynikające z aktualnie obowiązujących cenników. Produkty umowne nabywane będą przez Franczyzobiorcę po cenach wynikających z aktualnie obowiązującego cennika detalicznego z należnym mu rabatem, uwzględnionym na fakturze sprzedaży. Franczyzodawca udziela Franczyzobiorcy rabatu dystrybutorskiego na wszystkie produkty umowne kupowane przez Franczyzobiorcę.

Rabat udzielany będzie od ceny wynikającej z cenników i wynosi dla towarów zakupionych:

• w okresie od maja do sierpnia - 11,0%
• w kwietniu i wrześniu -16,0%
• w marcu i październiku - 22,0%
• od listopada do lutego - 25,0%.

Zmiana cennika nie stanowi zmiany umowy.Z tytułu zawarcia umowy Franczyzobiorca zobowiązuje się przede wszystkim do:

• regularnego i punktualnego obsługiwania punktów sprzedaży ulicznej określonych w załączniku do umowy,
• sprzedaży produktów umownych,
• sprzedaży wyłącznie po cenach ustalonych w umowie,
• prowadzenia sprzedaży produktów umownych konsumentom końcowym z samochodu chłodni Franczyzodawcy i oznakowanego zgodnie z jego zaleceniami,
• nabywania wszystkich produktów umownych wyłącznie od Franczyzodawcy,
• przedkładania Franczyzodawcy sugestii dotyczących zmiany sieci punktów sprzedaży ulicznej zgodnie ze zmianami popytu i warunków handlowych.
  
  

Franczyzobiorca może - za odrębnym wynagrodzeniem - prowadzić działalność akwizycyjną zgodnie z zaleceniami Franczyzodawcy.

Z tytułu zawarcia umowy Franczyzodawca zobowiązuje się do:

• zapewnienia zaopatrzenia Franczyzobiorcy w produkty umowne,
• wynajęcia Franczyzobiorcy samochodu chłodni zgodnie z postanowieniami umowy,
• niezwłocznego rozpatrzenia składanych sugestii,
• udostępnienia nieodpłatnie odzieży firmowej oraz materiałów reklamowych,
• umożliwienia Franczyzobiorcy udziału w szkoleniach.
  
  

W przypadku, gdy Franczyzobiorca zakupił w danym miesiącu kalendarzowym od Franczyzodawcy towary w cenach sprzedaży brutto (z VAT) wynikającej z aktualnego cennika o łącznej wartości wyższej niż określone niżej progi dla poszczególnych miesięcy, Franczyzodawca zobowiązany będzie do zapłaty na rzecz Franczyzobiorcy dodatkowego wynagrodzenia - premii pieniężnej- w wysokości:

1. w okresie od maja do sierpnia:
   - 1,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 17.500,00 zł,
   - 2,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 20.000,00 zł,
   - 3,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 25.000,00 zł,
   - 4,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 30.000,00 zł,
2. w kwietniu i wrześniu:
   - 1,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 15.000,00 zł,
   - 2,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 1 7.500,00 zł,
   - 3,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 20.000,00 zł,
   
3. w marcu i październiku:
   - 3,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 15.000,00 zł,
   
4. od listopada do lutego:
   - 3,0 % ogólnej wartości zakupionych w danym miesiącu towarów, jeśli ta wartość w danym miesiącu przekracza kwotę 10.000,00 zł.
   

Wnioskodawca wskazał również, iż dodatkowe wynagrodzenie - premia pieniężna - będzie płatne w terminie 14 dni od wystawienia przez Franczyzobiorcę i zaakceptowania przez Franczyzodawcę stosownej faktury VAT. Nie istnieje możliwość powiązania dodatkowego wynagrodzenia - premii pieniężnej - z konkretną dostawą towaru. Podstawę do wyliczenia premii pieniężnej stanowi wartość zakupionych w danym miesiącu kalendarzowym towarów w cenach brutto, udokumentowana dokumentami sprzedaży z magazynu, które stanowią podstawę do wystawiania faktur VA T w danym okresie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dodatkowe wynagrodzenie jest czynnością opodatkowaną?

Zdaniem Wnioskodawcy, dodatkowe wynagrodzenie jest czynnością opodatkowaną. Dodatkowe wynagrodzenie nie może być uznane jako rabat, ponieważ rabat dystrybutorski udzielany jest bezpośrednio przy sprzedaży na wszystkie produkty umowne. Osiągnięcie określonych progów zakupów jest uzależnione od określonego zachowania Franczyzobiorcy, a możliwość otrzymania dodatkowego wynagrodzenia przez Franczyzobiorcę ma wpływ na wzrost sprzedaży Franczyzodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).

Natomiast przez świadczenie usług, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Powołany przepis wskazuje, iż pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powoływanej ustawy o VAT. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży towarów, w efekcie których wypłacane są tzw. premie pieniężne nabywcom. Skutki podatkowe dotyczące wypłacania premii pieniężnych nabywcom uzależnione są od wielu czynników, tj. m.in. od ustalenia, za co faktycznie premie pieniężne zostały wypłacone, tzn. czy dotyczą konkretnych dostaw, czy też odnoszą się do wszystkich dostaw w określonym czasie itp. Stosownie do art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest obrót, obrotem zaś jest kwota należna z tytułu sprzedaży pomniejszona o kwotę należnego podatku.

Natomiast zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur. W przypadkach, gdy wypłacona premia pieniężna jest związana z konkretną dostawą, nawet jeżeli jest to premia wypłacona po dokonaniu zapłaty, powinna być traktowana jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ ma bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzi do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.). W opisanym stanie faktycznym mamy do czynienia z sytuacją, gdzie Wnioskodawca, który zgodnie z zawartymi umowami Franczyzy, udziela Franczyzobiorcy rabatu dystrybutorskiego na wszystkie produkty umowne kupowane przez Franczyzobiorcę, niezależnie od wielkości zakupu. W przypadku, gdy Franczyzobiorca zakupi w danym miesiącu kalendarzowym od Franczyzodawcy towar w cenach sprzedaży brutto wynikającej z aktualnego cennika o łącznej wartości wyższej niż określone w umowie progi wartości zakupionych towarów dla poszczególnych miesięcy, Franczyzodawca zobowiązany jest do zapłaty na rzecz Franczyzobiorcy dodatkowego wynagrodzenia. Strony umowy ustaliły, iż sprzedaż przez Franczyzobiorcę produktów umownych konsumentom końcowym (detalicznym) odbywać się będzie na terenie określonym w załączniku do umowy i Franczyzodawca zobowiązuje się w czasie obowiązywania umowy nie prowadzić na tym terenie sprzedaży detalicznej produktów umownych samodzielnie lub za pośrednictwem podmiotów trzecich. Ponadto Wnioskodawca wskazał, iż nie istnieje możliwość powiązania dodatkowego wynagrodzenia - premii pieniężnej - z konkretną dostawą towaru.

Powyższe dodatkowe wynagrodzenie nie ma więc charakteru dobrowolnego, ale uzależnione jest od określonego zachowania kupującego. Usługobiorcą jest dostawca, który realizuje swój interes ekonomiczny poprzez tworzenie sytuacji, w której kupujący decyduje się na zakup u niego, a nie u innego dostawcy. Wypłata przedmiotowego dodatkowego wynagrodzenia następuje za określone zachowanie się nabywcy w stosunku do sprzedawcy. Wypłacając dodatkowe wynagrodzenie sprzedawca nagradza kupującego za nabycie określonej ilości towarów, a w konsekwencji za lojalność względem sprzedawcy, tj. za to że kupujący nabywa towary wybranego kontrahenta, a nie jego konkurentów. Powyższe dodatkowe wynagrodzenie powinna być w związku z tym traktowana również jako wynagrodzenie za powstrzymywanie się od zakupu towarów konkurencyjnych. Zachowanie nabywcy stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem na rzecz sprzedającego. Jako zapłatę za wykonaną usługę podatnik otrzymuje bonus w postaci dodatkowego wynagrodzenia. Zatem pomiędzy stronami zaistniała więź o charakterze zobowiązaniowym, która na gruncie ustawy o VAT stanowi świadczenie usługi za wynagrodzeniem.

W myśl art. 41 ust. 13 ustawy o VAT towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, niewymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej podlegają opodatkowaniu stawką w wysokości 22%, z wyjątkiem tych, dla których w ustawie lub przepisach wykonawczych określono inną stawkę.Zatem w przedmiotowej sytuacji, świadczenie przez kontrahenta na rzecz Wnioskodawcy wskazanych wyżej usług, za które wypłacane jest dodatkowe wynagrodzenie, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według 22% stawki podatku VAT, oraz winno być udokumentowane poprzez wystawienie przez świadczącego usługę - kontrahenta Wnioskodawcy faktury VAT na rzecz nabywcy usług, tj. Wnioskodawcy wypłacającego dodatkowe wynagrodzenie z tego tytułu.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało uznać zaprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.