Istota interpretacji:

Stawka na remont dachu w budynku niemieszkalnym sklasyfikowanym w PKOB 12, w którym znajdują się zarówno lokale mieszkaniowe jak i użytkowe.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni wykonała remont dachu na budynku Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości. Jest to budynek, w którym są lokale mieszkalne i lokale użytkowe. Lokale użytkowe stanowią ponad 50% powierzchni budynku. Na wykonane roboty wystawiono fakturę VAT ze stawką podstawową 22%, gdyż zgodnie z klasyfikacją PKOB jest to obiekt zaliczony do działu 12 tej klasyfikacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy postępowanie Zainteresowanej było prawidłowe... Czy należało dokonać podziału kwoty netto, stanowiącej zapłatę za wykonaną robotę według np. udziału jaki ma powierzchnia lokali mieszkalnych i użytkowych w ogólnej powierzchni budynku, i od tak uzyskanych wartości netto obliczyć podatek VAT od części dotyczącej lokali mieszkalnych według stawki 7%, a od części dotyczącej lokali użytkowych 22%...

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym należało zastosować stawkę VAT 22%. Budynek jest sklasyfikowany według PKOB w dziale 12, a na podstawie art. 41 ust. 12-12a stawkę obniżoną, 7% stosuje się do m.in. remontu obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Natomiast przez społeczny program mieszkaniowy rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego (budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11 - art. 2 pkt 12 ustawy) lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowane w PKOB w dziale 12. Przeprowadzony remont dachu w budynku niemieszkalnym dotyczył części wspólnej tego budynku, a nie jego poszczególnych lokali (mieszkalnych i użytkowych), w związku z tym cała wartość powinna być opodatkowana stawką 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.