W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podpisał w roku 2003 i w roku 2005 ze Spółką z o.o. X (obecnie w likwidacji) umowy o obsługę procesu sprzedaży nieruchomości mieszkalnych. Przedmiotem umowy było znalezienie klientów, podpisanie z nimi umów sprzedaży nieruchomości i późniejsza ich obsługa tzw. posprzedażowa. Zgodnie z zapisami umowy za wyżej wymienione czynności Wnioskodawcy przysługiwało wynagrodzenie prowizyjne. Faktury za wykonane przez Podatnika czynności zostały wystawione w roku 2005 i w roku 2006. Podatki z nich wynikające (VAT i podatek dochodowy od osób fizycznych) zostały naliczone i odprowadzone w ustawowym terminie na konto urzędu skarbowego. Również kontrahent przyjął faktury do swojej ewidencji księgowej, pomniejszył należne podatki oraz dokonał pełnej płatności wynagrodzenia na konto Wnioskodawcy. Na początku roku 2007 kontrahent został postawiony w stan likwidacji, a jego likwidator zakwestionował umowy na podstawie których zostały wystawione przez Wnioskodawcę faktury, jednocześnie żądając zwrotu całości wynagrodzenia. Obecnie toczy się w Sądzie Okręgowym we W. sprawa o zwrot wynagrodzenia prowizyjnego. Pierwszym postanowieniem w tej sprawie - uznającym roszczenie kontrahenta za uprawdopodobnione - było ustanowienie zabezpieczenia na majątku wspólników (hipoteka przymusowa na nieruchomościach, zajęcie posiadanych udziałów w spółkach, zajęcie rachunków bankowych) na kwotę blisko 6 mln zł. Ww. decyzja Sądu spowodowała całkowite uniemożliwienie prowadzenia działalności przez Wnioskodawcę oraz możliwość bieżącego regulowania zobowiązań podatkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy i kiedy będzie przysługiwało podatnikowi prawo do skorygowania deklaracji podatkowej VAT-7 za okresy, w których zostały ujęte kwestionowane przez kontrahenta faktury prowizyjne?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do korekty deklaracji VAT-7 za okresy, w których ujęto w ewidencji księgowo - podatkowej kwestionowane przez kontrahenta faktury prowizyjne będzie przysługiwało z dniem wydania przez Sąd Okręgowy postanowienia o uprawdopodobnieniu roszczenia i ustanowienia zabezpieczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o VAT, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w myśl ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 cyt. ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl ust. 3 powołanego wyżej artykułu przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do części należności otrzymywanych przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi.

Natomiast stosownie do art. 108 ust. 1 ustawy o VAT w przypadku, gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Jak wynika z przytoczonych przepisów, podatnik wystawia fakturę w przypadku sprzedaży towaru lub usługi oraz w przypadku otrzymania zaliczki przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi. Faktura VAT jest dokumentem sformalizowanym potwierdzającym zaistnienie określonej zaszłości gospodarczej. Prawidłowość materialno - prawna faktury VAT zachodzi wówczas, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt sprzedaży określonych towarów lub usług lub też otrzymania zaliczki.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca za wykonane czynności, których przedmiotem było znalezienie klientów, podpisanie z nimi umów sprzedaży nieruchomości i późniejsza ich obsługa, w roku 2003 i w roku 2005 wystawił faktury VAT i odprowadził należny podatek od towarów i usług. Kontrahent przyjął faktury do swojej ewidencji księgowej, pomniejszył należne podatki oraz dokonał pełnej płatności wynagrodzenia na konto Wnioskodawcy. Na początku roku 2007 kontrahent został postawiony w stan likwidacji, a jego likwidator zakwestionował umowy, na podstawie których zostały wystawione przez Wnioskodawcę faktury jednocześnie żądając zwrotu całości wynagrodzenia. Obecnie toczy się w Sądzie Okręgowym we W. sprawa o zwrot wynagrodzenia prowizyjnego.

Stan faktyczny sprawy wskazuje, iż ww. usługi zostały wykonane. Zatem skoro przedmiotowe faktury dokumentowały te usługi i dokumenty te zostały wprowadzone do obrotu prawnego -o czym świadczy fakt, iż kontrahent przyjął faktury do swojej ewidencji księgowej, pomniejszył należne podatki oraz dokonał pełnej płatności wynagrodzenia na konto Wnioskodawcy - brak jest przesłanek do wystawienia faktur korygujących i możliwości skorygowania na ich podstawie kwot podatku należnego w deklaracjach VAT-7.

Zgodnie bowiem z § 16 i § 17 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.) fakturę korygującą wystawia się, gdy podwyższono cenę po wystawieniu faktury lub w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury oraz w przypadku, gdy po wystawieniu faktury udzielono rabatów określonych w art. 29 ust. 4 ustawy, a także w sytuacji zwrotu sprzedawcy towarów oraz zwrotu nabywcy kwot nienależnych, o których mowa w art. 29 ust. 4 ustawy, co w niniejszej sprawie nie miało miejsca.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretacje przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, tut. organ nie rozstrzygał kwestii zasadności istnienia roszczenia z tytułu wystawionej faktury VAT, bowiem leży to poza sferą stosunków podatkowo-prawnych.

W sprawie o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ustawy Ordynacja podatkowa w zakresie możliwości dokonania korekty złożonych deklaracji podatkowych wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie z dnia 22 sierpnia 2008 r. nr ILPB1/415-539/08-4/AA.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje