Istota interpretacji:

Opodatkowanie usług świadczonych przez spółdzielnię mieszkaniową na rzecz członków wspólnoty mieszkaniowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest spółdzielnią mieszkaniową, w której nie występują spółdzielcze lokatorskie albo spółdzielcze własnościowe prawa do lokali mieszkalnych. Większość lokali mieszkalnych jest własnością osób fizycznych, a kilka stanowi własność Skarbu Państwa. Na rzecz właścicieli ww. lokali Spółdzielnia dostarcza z własnej kotłowni energię cieplną (CO i CW) oraz dokonuje wywozu śmieci, szamb, itp. Właściciele lokali mieszkalnych w poszczególnych budynkach, zgodnie z ustawą o własności lokali, tworzą wspólnoty mieszkaniowe. Niektóre z tych wspólnot nie posiadają zarządów, administratorów czy zarządców, stąd właściciele lokali w budynkach gdzie wspólnoty nie są zorganizowane, wnoszą bezpośrednio opłaty do spółdzielni i opłaty te korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

W dniu 16 czerwca 2007 r. Spółdzielnia wystąpiła do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z wnioskiem o udzielenie interpretacji prawa podatkowego w zakresie stosowania art. 43 ust 1 pkt 11 ustawy o podatku od towarów i usług. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S., w postanowieniu wydanym w dniu 28 sierpnia 2007 r. nr ZN-PP/443/5/07, uznał stanowisko Spółdzielni za prawidłowe, przy czym w ww. postanowieniu zaznaczono, że interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz stanu prawnego obowiązującego w momencie tego zdarzenia.

W dniu 31 czerwca 2007 r. weszła w życie ustawa z dnia 14 czerwca 2007 r. o zmianie ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 125, poz. 873), która zmieniła treść art. 26 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych. Aktualnie przepis ten brzmi: "Jeżeli w określonym budynku lub budynkach położonych w obrębie danej nieruchomości została wyodrębniona własność wszystkich lokali, po wyodrębnieniu własności ostatniego lokalu stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, niezależnie od pozostawania przez właścicieli członkami spółdzielni."

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wprowadzenie w ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych przepisu, że w przypadku gdy wszystkie lokale w budynku stanowią wyodrębnioną własność stosuje się ustawę o własności lokali powoduje, że wnoszone (na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy o własności lokali) przez właścicieli lokali mieszkalnych opłaty za CO, CW, wywóz śmieci i szamba, nie korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, czy też zmiana art. 26 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych nie ma wpływu na zwolnienie od podatku od towarów i usług ww. opłat...

Zdaniem Wnioskodawcy, zmiana art. 26 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych nie jest zmianą wpływającą na prawo do zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów - stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy - należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

• przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
• zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
• świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0%. Ustawodawca daje także podatnikom możliwości stosowania zwolnień podatkowych.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT zwalnia się od podatku czynności wykonywane na rzecz członków spółdzielni, którym przysługują spółdzielcze prawa do lokali mieszkalnych, członków spółdzielni będących właścicielami lokali mieszkalnych lub na rzecz właścicieli lokali mieszkalnych niebędących członkami spółdzielni, za które są pobierane opłaty, zgodnie z art. 4 ust. 1, 2, 4 i 5 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych.

Stosownie do art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) jeżeli w określonym budynku lub budynkach położonych w obrębie danej nieruchomości została wyodrębniona własność wszystkich lokali, po wyodrębnieniu własności ostatniego lokalu stosuje się przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali, niezależnie od pozostawania przez właścicieli członkami spółdzielni. W myśl ust. 2 tego przepisu właściciele lokali są obowiązani uczestniczyć w wydatkach związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, które są przeznaczone do wspólnego korzystania przez osoby zamieszkujące w określonych budynkach lub osiedlu. Z cyt. wyżej przepisów wynika, że w sytuacji, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, gdy wszystkie lokale w danej nieruchomości zostały wyodrębnione, do praw i obowiązków właścicieli oraz zasad zarządzania nieruchomością wspólną, znajdą wprost zastosowanie przepisy ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali i jednocześnie ustaje reżim zarządu i administrowania wynikający z ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych.

Zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 80, poz. 903, ze zm.), ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową, która może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwaną. Przepis ten nie daje wspólnocie przymiotu osoby prawnej, lecz przymiot jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Jednostka powstała w oparciu o powyższy przepis art. 6 cyt. ustawy, posiada określoną strukturę organizacyjną, w skład której wchodzą (tworzą ją) właściciele lokali, zobowiązani do określonych zachowań i czynności wynikających z ustawy. Za zobowiązania dotyczące nieruchomości wspólnej wspólnota odpowiada bez ograniczenia, a każdy właściciel lokalu w części odpowiadającej jego udziałowi w tej nieruchomości. W celu reprezentacji interesów wspólnoty, zobowiązana jest ona w trybie przepisów ustawy o własności lokali ustanowić zarząd, który może być sprawowany bezpośrednio przez członków wspólnoty lub pośrednio przez podmiot z zewnątrz.

Mając na uwadze powyższe należy jednoznacznie stwierdzić, że wspólnota mieszkaniowa stanowi wspólnotę interesów właścicieli lokali, zorganizowanych w formie i na zasadach określonych w powołanej wyżej ustawie o własności lokali. W celu należytego utrzymania lokali, ich właściciele zobowiązani są do ponoszenia wydatków na pokrycie kosztów zarządu nieruchomością. Koszty te można podzielić na koszty zarządu częściami wspólnymi nieruchomości i koszty związane z utrzymaniem poszczególnych wyodrębnionych lokali. Z powyższych tytułów właściciele lokali zobowiązani są do uiszczania zaliczek w celu pokrycia kosztów utrzymania poszczególnych lokali i części wspólnych.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w sprawie będącej przedmiotem wniosku nie ma znaczenia fakt, że tylko część wspólnot ma ustanowionego zarządcę.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, że Spółdzielnia dostarcza z własnej kotłowni energię cieplną (CO i CW) oraz dokonuje wywozu śmieci, szamb na rzecz właścicieli lokali, którzy zgodnie z przepisami ustawy o własności lokali tworzą wspólnoty mieszkaniowe.

Właściciele lokali mieszkalnych w poszczególnych budynkach, zgodnie z ustawą o własności lokali, tworzą wspólnoty mieszkaniowe. Niektóre z tych wspólnot nie posiadają zarządów, administratorów czy zarządców, stąd właściciele lokali w budynkach gdzie wspólnoty nie są zorganizowane, wnoszą bezpośrednio opłaty do Spółdzielni i - zdaniem Wnioskodawcy - opłaty te korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że Wnioskodawca, świadczy usługi polegające na dostawie CO, CW oraz wywozie śmieci i szamba na rzecz wszystkich właścicieli lokali stanowiących wspólnoty mieszkaniowe, zarówno tych, którzy mają zorganizowany zarząd jak i tych, którzy takowego zarządu nie mają i wnoszą opłaty bezpośrednio do Spółdzielni. Świadczone przez Wnioskodawcę usługi powinny zatem zostać opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla danego rodzaju usług. Tym samym w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 11 ustawy o VAT.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że zmiana art. 26 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych, na gruncie podatku od towarów i usług, pozostaje bez wpływu na świadczone przez Wnioskodawcę usługi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.