|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: Holandia, miejsce świadczenia usług, podatek od towarów i usług, świadczenie usług, usługi pomocnicze | |
| Data: 2008-06-20 | |
|
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. A. S.A. (dalej "Spółka") świadczy usługi doradcze w zakresie zarządzania aktywami i pasywami, restrukturyzacji finansowej oraz skutecznego odzyskiwania należności. W ramach umowy z dnia 9 marca 2007 r. zawartej pomiędzy A. S.A. a I BV, Spółka wykonuje usługi polegające na zarządzaniu przeterminowanymi wierzytelnościami. Zakres świadczonych usług obejmuje:
Usługi opisane powyżej wykonywane są na rzecz podatnika podatku od wartości dodanej mającego siedzibę w Holandii. W ocenie Wnioskodawcy wykonywane usługi należy zaliczyć do usług związanych z pośrednictwem finansowym pozostałych, gdzie indziej niesklasyfikowanych PKWiU 67.13.10. Klasyfikacja taka została potwierdzona przez Główny Urząd Statystyczny w Łodzi Ośrodek Standardów Klasyfikacyjnych w piśmie z dnia 21 lutego 2008 r., znak: OKxx. Urząd Statystyczny w Łodzi stwierdził, iż usługi świadczone przez Spółkę mieszczą się w grupowaniu - windykacja wierzytelności (wykonywanie czynności mających na celu przekonanie kontrahentów firmy zlecającej do spłaty świadczeń pieniężnych należnych Zleceniodawcy), bez pobrania spłat tych należności, obsługa i zarządzanie aktywami (wierzytelnościami) - PKWiU 67.13.10-00.00 "Usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane". Dodatkowo Urząd Statystyczny w Łodzi stwierdził, iż usługi w zakresie windykacji wierzytelności na rachunek wierzyciela, na zasadzie ściągania należności od dłużnika, czynności inkasa i egzekucji mieszczą się w grupowaniu PKWiU 74.87.12-00.00 "Usługi świadczone przez agencje inkasa". Zainteresowany podkreśla, iż wszystkie opisane czynności wykonywane są w ramach jednej kompleksowej usługi świadczonej w ramach zawartej umowy. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy przedmiotowe usługi należy zaliczyć do usług finansowych określonych w art. 27 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług? Czy miejscem świadczenia, oraz miejscem opodatkowania usług świadczonych przez Spółkę jest kraj siedziby usługobiorcy i w związku z tym usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce? Zdaniem Wnioskodawcy: Zgodnie z art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze. zm.) - dalej "ustawa VAT" - w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:
Zgodnie z art. 27 ust. 4 pkt 4 ustawy VAT, przepis ust. 3 stosuje się m.in. do usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych - łącznie z reasekuracją, z wyjątkiem wynajmu sejfów przez banki. Oznacza to, iż świadczenie usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego podlega opodatkowaniu w kraju siedziby (stałego miejsca zamieszkania). Istotne jest, iż przepisy art. 27 ust. 4 pkt 4 ustawy VAT, dotyczą wszelkich usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych bez względu na ich klasyfikację statystyczną. Zainteresowany podkreśla, iż art. 43 ust 1 pkt 1 oraz załącznik nr 4 do ustawy o VAT, dotyczący usług pośrednictwa finansowego zwolnionych od opodatkowania, oraz usług wyłączonych od zwolnienia odnosi się jedynie do usług sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 65-67. Oznacza to, iż ustawodawca zwolnił z opodatkowania jedynie niektóre, szczegółowo wskazane usługi bankowe, finansowe i ubezpieczeniowe. Z kolei w art. 27 ust. 4 pkt 4 ustawy VAT, ustawodawca posłużył się ogólnym terminem usług bankowych, finansowych i ubezpieczeniowych. Oznacza to, iż dla określenia miejsca świadczenia tych usług finansowych bez znaczenia pozostaje ich klasyfikacja statystyczna. Wnioskodawca zwraca uwagę, iż usługi w zakresie windykacji na rachunek wierzyciela (czynności inkasa i egzekucji) nie stanowią odrębnej usługi, lecz są elementem kompleksowej usługi w zakresie zarządzania aktywami, pasywami, restrukturyzacji finansowej oraz skutecznego odzyskiwania należności. Przedmiotowe usługi przedstawione w stanie faktycznym jako usługi pośrednictwa finansowego mieszczą się w kategorii usług finansowych, o których mowa w art. 27 ust. 4 ustawy VAT, (pytanie 1). Ponadto mając powyższe na uwadze jak również fakt, iż usługi są wykonywane na rzecz podatnika z innego państwa członkowskiego, w opinii Spółki miejscem świadczenia usług wykonywanych przez Spółkę jest kraj siedziby usługobiorcy tj. Holandia. Usługi te nie podlegają opodatkowaniu w Polsce (pytanie 2). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:
W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:
Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy, podatnikami są także osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania albo pobytu poza terytorium kraju. Tutejszy Organ wyjaśnia, że organy podatkowe nie są właściwe do klasyfikowania wyrobów i usług do odpowiednich grupowań statystycznych. Do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z prawidłowym zdefiniowaniem wymienionych czynności oraz prawidłowym zaklasyfikowaniem tych czynności do właściwych grupowań statystycznych, obowiązany jest Podatnik. Jednocześnie tut. Organ zwraca również uwagę na fakt, że każde świadczenie usług musi być zasadniczo uznawane za odrębne i niezależne, ponadto świadczenie obejmujące jedną usługę z ekonomicznego punktu widzenia nie powinno być sztucznie dzielone, by nie zakłócić funkcjonowania systemu VAT. Zatem należy określić zasadnicze cechy transakcji w celu ustalenia, czy podatnik świadczy na rzecz klienta kilka odrębnych usług zasadniczych czy też jedną usługę. Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej. W sytuacji gdy w skład świadczonej usługi wchodzą usługi pomocnicze, czyli takie które nie stanowią dla klienta celu samego w sobie, a są jedynie uzupełnieniem usługi głównej, Podatnik względem podatku VAT traktuje je tak jak usługę zasadniczą. Z opisu Wnioskodawcy wynika, iż świadczy on usługi pomocnicze związane z pośrednictwem finansowym, pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane - PKWIU 67.13.10, a usługi w zakresie windykacji wierzytelności na rachunek wierzyciela, na zasadzie ściągania należności od dłużnika; czynności inkasa i egzekucji mieszczą się w grupowaniu PKWiU 74.87.12-00.00 "Usługi świadczone przez agencje inkasa". Ponadto Wnioskodawca zwraca uwagę, iż usługi w zakresie windykacji na rachunek wierzyciela (czynności inkasa i egzekucji) nie stanowią odrębnej usługi, lecz są elementem kompleksowej usługi w zakresie zarządzania aktywami pasywami, restrukturyzacji finansowej oraz skutecznego odzyskiwania należności. Wobec powyższego, jeśli Wnioskodawca świadczy usługi - czynności inkasa i egzekucji - które stanowią uzupełnienie usługi głównej sklasyfikowanej pod symbolem PKWIU 67.13.10 (w ramach tej samej transakcji), całość świadczenia względem podatku VAT traktuje się tak jak usługę zasadniczą, a więc przedmiotowe usługi opisane w stanie faktycznym jako usługi pośrednictwa finansowego mieszczą się w kategorii usług finansowych, o których mowa w art. 27 ust. 4 ustawy. W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dane świadczenie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie. Ogólna reguła wyrażona w art. 27 ust. 1 ustawy stanowi, iż w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28. Od tej ogólnej zasady ustawodawca określił wyjątki. W myśl art. 27 ust. 3 pkt 2 ustawy, w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę - miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania. W art. 27 ust. 4 pkt 4 ustawy, wymienione są usługi finansowe. Mając na uwadze wyżej wskazane przepisy oraz stan faktyczny przedstawiony we wniosku stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie znajdują zastosowanie przepisy art. 27 ust. 3 i ust. 4 ustawy, a to oznacza, że miejscem świadczenia i miejscem opodatkowania przedmiotowych usług wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz podatnika z innego niż Polska państwa członkowskiego jest Holandia - kraj siedziby usługobiorcy. O sposobie rozliczania podatku od wartości dodanej i jego wysokości, oraz o podmiocie zobowiązanym do jego rozliczenia przesądzają w takim przypadku przepisy kraju, w którym znajduje się miejsce świadczenia usługi. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2008-06-20 |