W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca zajmuje się handlem hurtowym artykułami spożywczymi. Spółka otrzymuje od odbiorców oraz sama wystawia dostawcom faktury VAT za usługi marketingowe. Faktury te dotyczą m. in.:

• wypracowania przez kontrahentów odpowiedniego poziomu obrotu,
• premii pieniężnych i rabatów za zrealizowaną sprzedaż (zakup),
• publikacji gazetek promocyjnych,
• terminowych płatności,
• programów lojalnościowych, itp.

Opisane wyżej "usługi marketingowe" nie są związane z konkretną sprzedażą (zakupem) towarów. Mają na celu zintensyfikowanie sprzedaży, motywowanie kontrahentów do większych zakupów, terminowych płatności itd. Odbiorcy wystawiają dla Wnioskodawcy faktury dokumentujące usługi marketingowe, opodatkowując te usługi stawką 22%. Otrzymane faktury stanowią dla Wnioskodawcy podstawę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z nich wynikający.

Na takich samych zasadach Wnioskodawca wystawia faktury VAT swoim dostawcom, wykazując podatek należny i wpisując w treści faktury "usługa marketingowa".

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy wyżej wymienione czynności stanowią usługi w rozumieniu ustawy o VAT, opodatkowane stawką 22%?
2. Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez odbiorców za usługi marketingowe?
3. Czy Wnioskodawca postępuje prawidłowo wystawiając faktury VAT za usługi marketingowe ze stawką 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe czynności stanowią usługi w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług i winny być opodatkowane stawką 22%. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, iż swoim dostawcom powinien wystawiać faktury VAT, natomiast podatek VAT zawarty w fakturach otrzymanych od odbiorców stanowi podstawę do obniżenia podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

W myśl art. 8 ust. 1 cytowanej ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Uwzględniając powyższe, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Powyższa definicja usługi jest znacznie szersza niż definicja usług wymienionych w klasyfikacjach statystycznych czy też zwyczajowych (słownikowych) tego pojęcia i obejmuje nie tylko transakcje polegające na wykonaniu czynności przez usługodawcę, ale także transakcje niewymagające aktywnego działania usługodawcy, np. powstrzymanie się od czynności, tolerowanie pewnych stanów. Powyższe jest również zgodne z cywilistycznym rozumieniem świadczenia składającego się na istotę usługi. Jak wskazano w art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu. Przez świadczenie należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innego podmiotu.

Należy zauważyć, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega każde świadczenie usług na rzecz innego podmiotu, w zamian za wykonanie których jest wypłacane wynagrodzenie. Konieczne jest bowiem istnienie stosunku prawnego pomiędzy usługobiorcą oraz usługodawcą, w wykonaniu którego następuje świadczenie wzajemne. Zatem z zaistniałego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi płynąć bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, obrót zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, a także kwot wynikających z dokonanych korekt faktur.

Podatnicy podejmują różnorodne działania w zakresie intensyfikacji sprzedaży, w efekcie których wypłacane są nabywcom wynagrodzenia. Skutki podatkowe wypłacania wynagrodzeń zależne są od wielu czynników, tj. m. in. od ustalenia za co faktycznie zostały one wypłacone:

• w przypadkach, gdy dotyczą konkretnej dostawy, nawet jeżeli są wypłacone po dokonaniu zapłaty, powinny być traktowane jak rabat, o którym mowa w cyt. art. 29 ust. 4 ustawy o VAT, ponieważ mają bezpośredni wpływ na wartość tej dostawy i w efekcie prowadzą do obniżenia wartości (ceny) dostawy. W tym przypadku zastosowanie będzie miał przepis § 16 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 maja 2005 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, zasad wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 95, poz. 798 ze zm.),
• w sytuacjach, gdy odnoszą się do dokonywania przez nabywcę nabyć określonej wartości czy ilości towarów w określonym czasie lub też dokonywania terminowych płatności za zrealizowane dostawy w pewnym okresie i w określony sposób, a nie są związane z żadną konkretną dostawą, wówczas należy uznać, że wypłacane wynagrodzenia związane są z określonymi zachowaniami nabywcy, a zatem ze świadczeniem usług przez nabywcę otrzymującego takie wynagrodzenie, które to usługi podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca świadczy na rzecz dostawców usługi, które określa mianem usług marketingowych. Podatnik otrzymuje od odbiorców oraz wystawia faktury VAT w związku z wypracowaniem przez kontrahentów odpowiedniego poziomu obrotu, udzielaniem premii pieniężnych i rabatów za zrealizowaną sprzedaż (zakup), publikacją gazetek promocyjnych, terminowych płatności, programów lojalnościowych itp. Usługi te nie są związane z konkretną sprzedażą (zakupem) towarów. Mają one na celu zintensyfikowanie sprzedaży, motywowanie kontrahentów do większych zakupów, terminowych płatności itd.

Zgodnie z definicją zawartą w Małym Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1999 r., s. 420), "marketing to działalność gospodarcza polegająca na badaniu rynku, tworzeniu i utrzymywaniu popytu, ustalaniu cen, form sprzedaży, reklamie itp."

W przedmiotowej sprawie nie wszystkie usługi wymienione przez Wnioskodawcę stanowią usługi marketingowe.

Jednakże czynności wykonywane przez sprzedawców w ramach umów, porozumień, bez względu na zasady ustalenia wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu na mocy cyt. art. 5 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

W przedmiotowej sprawie wynagrodzenie jest ściśle uzależnione od określonego zachowania nabywcy. Wynagrodzenie jest konsekwencją określonego zachowania się Wnioskodawcy w stosunku do sprzedawcy oraz nabywcy wobec Wnioskodawcy i stanowi w tym przypadku świadczenie usługi za wynagrodzeniem.

W świetle powyższego zachowanie odbiorcy polegające na wypracowaniu odpowiedniego poziomu obrotu, dokonywania terminowych płatności, realizowania programów lojalnościowych należy uznać za świadczenie usług zgodnie z cyt. art. 8 ust. 1 cyt. ustawy i opodatkować 22% stawką podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto, zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16. W pojęciu sprzedaży zawartym w art. 2 pkt 22 cyt. ustawy mieści się również odpłatne świadczenie usług. Należy jednak rozróżnić jakiego rodzaju usługi są świadczone, i prawidłowo określić ich nazwę w fakturze.

Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w otrzymanych od kontrahentów fakturach dokumentujących świadczone przez kontrahentów usługi reguluje art. 86 ust. 1 ustawy, który stanowi, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Jednocześnie należy zauważyć, iż realizacja prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony jest obostrzona pewnymi ograniczeniami. Treść art. 88 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy wskazuje, iż obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Reasumując należy stwierdzić, iż działania kontrahentów, polegające na wypłacaniu wynagrodzeń za zrealizowanie określonego poziomu obrotów, terminowe płatności itp. mają bezpośredni wpływ na określone zachowania kontrahentów, co powoduje, że pomiędzy stronami istnieje relacja zobowiązaniowa, którą na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług należy uznać za odpłatne świadczenie usług, wskazanych w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT. Zatem czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Odbiorcy otrzymując przedmiotowe premie winni je dokumentować fakturami VAT, które będą stanowić dla Wnioskodawcy podstawę obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, przy uwzględnieniu ograniczeń wynikających z przepisów art. 88 cyt. ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.