W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Dnia 8 sierpnia 2006 r. Wnioskodawca (dalej "S") dokonał sprzedaży, za łączną cenę 41.173.858,64 CHF plus VAT (22%) na rzecz Spółki Akcyjnej (dalej "F"):

• prawa użytkowania wieczystego dwóch działek położonych w P (dalej "Grunt"),
• prawa własności dwóch budynków biurowych, posadowionych na Gruncie i stanowiących odrębny od niego przedmiot własności, wraz z infrastrukturą, maszynami i urządzeniami posadowionymi na Gruncie (dalej "Naniesienia").

W związku z zawartą umową sprzedaży (dalej "umowa SP") S rozpoznał przychód do opodatkowania w kwocie 41.173.858,64 CHF. Jednocześnie, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 1 PdopU rozpoznał koszt uzyskania przychodów. Podatek VAT z tytułu powyższej transakcji został ujęty w deklaracji VAT-7 za miesiąc sierpień 2006 r.

Tego samego dnia, S i F zawarli:

• umowę Leasingu Operacyjnego Naniesień (dalej "umowa LON");
• umowę Dzierżawy Gruntu (dalej "umowa DG");
• umowę przedwstępną sprzedaży Gruntu i Naniesień przez F na rzecz S.

W związku z zawartą umową LON oraz umową DG S zaliczył do kosztów uzyskania m.in.:

• Wstępną Opłatę Leasingową (dalej "WOL");
• Opłatę Administracyjną (dalej "OA");
• Miesięczne Opłaty Leasingowe (dalej "OOL");
• Miesięczne Raty Czynszu Dzierżawnego (dalej "RCD").

Jednocześnie S, w związku z otrzymywanymi od F fakturami odliczał i czyni to w dalszym ciągu, podatek VAT.

Umowa LON została zawarta na okres 10 lat, jako umowa leasingu operacyjnego. W chwili obecnej S rozważa jednak podjęcie działań, które mogłyby doprowadzić do pozyskania znacznych środków finansowych niezbędnych do dokonania określonych zamierzeń inwestycyjnych. Środki te S zamierza uzyskać ze sprzedaży Gruntu oraz Naniesień. Jednakże analiza rynku nieruchomości oraz opłacalności transakcji podejmowanych na tym rynku prowadzi do wniosku, że dla S bardziej opłacalne będzie doprowadzenie do zerwania wiążących go z F umów, aniżeli oczekiwać na upływ podstawowego okresu leasingu i wykup po tym okresie składników majątku, ażeby następnie dokonać ich sprzedaży. Powyższe jest dla S o tyle korzystne, że znalazł on inwestora zagranicznego, gotowego nabyć Grunt wraz z Naniesieniami na bardzo korzystnych warunkach finansowych.

Wobec powyższego S i F rozważają zawarcie następującego porozumienia:

OPIS ZDARZENIA:

F i S w drodze porozumienia rozwiązują:

• umowę LON;
• umowę DG;
• umowę Przedwstępną Sprzedaży.

Konsekwencją powyższego jest, że prawo użytkowania wieczystego Gruntu i własność Naniesień pozostaje przy F. Strony nie zwracają sobie jakichkolwiek należności zapłaconych z tytułu zawarcia, realizacji przez dotychczasowy okres, oraz rozwiązania - umów LON i DG. Strony w treści porozumienia uzgadniają, że F otrzyma, w związku z przedterminowym zakończeniem leasingu, kwotę X (najprawdopodobniej wartość nie uiszczonych OOL i kwoty wykupu WK), która będzie stanowić dla F odszkodowanie umowne. Postanawiają jednocześnie, że porozumienie zostaje zawarte pod warunkiem, że F dokona sprzedaży prawa wieczystego użytkowania Gruntu i prawa własności Naniesień na rzecz klienta (dalej "K") znalezionego przez S oraz po cenie uzgodnionej pomiędzy S i K. W treści porozumienia znajdować się będzie także klauzula, zgodnie z którą F wypłaci na rzecz S określoną kwotę Y, najprawdopodobniej odpowiadającą różnicy między ceną uzyskaną od K, a sumą odszkodowania z tytułu przedwczesnego zakończenia umowy LON.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku rozwiązania umowy LON i umowy DG S będzie zobowiązany do skorygowania podatku naliczonego zawartego w fakturach VAT otrzymanych od F, a dotyczących: WOL, OOL, OA i RCG?

Zdaniem Wnioskodawcy, rozwiązanie umowy o charakterze ciągłym wywołuje jedynie skutki prawne od chwili rozwiązania, a więc ex nunc (np. Z. Radwański, "Zobowiązania część ogólna", C.H. Beck, W-wa 1995, s. 287). Ponadto, do chwili rozwiązania przedmiot umowy LON i umowy DG był wykorzystywany przez S w związku z działalnością gospodarczą, stanowiąc istotny element generowanych w tym zakresie obrotów podlegających opodatkowaniu. Za brakiem obowiązku korygowania wstecz k.u.p. przemawia także fakt, że żaden przepis prawa podatkowego nie przewiduje takiego obowiązku w odniesieniu do rozwiązania tego rodzaju umów. Nadto Zainteresowany zwraca uwagę na fakt, że mimo rozwiązania przedmiotowej umowy warunki z art. 17b ust. 1 PdopU na moment ponoszenia tych wydatków były spełnione. Fakt późniejszego rozwiązania tej umowy nie może stanowić podstawy dla odmowy pozostawienia tych wydatków w k.u.p. Wskazano, iż powyższe okoliczności wydają się dostrzegać także organy podatkowe wydające stosowne interpretacje w trybie art. 14b OrdU (np. postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia 26 stycznia 2007 r. wydane przez Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Poznaniu, Nr ZD/4061-243/06, postanowienie Pierwszego Urzędu Skarbowego w Radomiu z dnia 1 czerwca 2007 r., Nr 1424/2140/4111/423/2/07).

Także art. 29 ust. 2 vatU, ani § 16 rozpV - nie przewidują obowiązku dokonania korekty faktur VAT, a co za tym idzie nie zachodzi potrzeba ani konieczność korygowania podatku naliczonego odliczonego przez S od podatku należnego w związku z otrzymanymi fakturami VAT od F.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do własności niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przepis art. 86 ust. 1 ustawy stwierdza, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W świetle art. 86 ust. 2 pkt 1, kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1. z tytułu nabycia towarów i usług,
2. potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3. od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

nbspnbsp - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę (...).

Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy (art. 86 ust. 11 ustawy).

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 2 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów i usług, jeżeli wydatki na ich nabycie nie mogłyby być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z wyjątkiem przypadków, gdy brak możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów pozostaje w bezpośrednim związku ze zwolnieniem od podatku dochodowego.

Zgodnie z przytoczonymi przepisami, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych w fakturach, otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Jak wskazuje Wnioskodawca, do chwili rozwiązania umów Leasingu Operacyjnego Naniesień i Dzierżawy Gruntu ich przedmiot jest wykorzystywany przez niego w związku z działalnością gospodarczą i stanowił istotny element generowanych w tym zakresie przychodów podlegających opodatkowaniu. Z tytułu poniesienia Wstępnej Opłaty Leasingowej, Miesięcznych Opłat Leasingowych oraz Miesięcznych Rat Czynszu Dzierżawnego Zainteresowany otrzymuje od kontrahenta faktury, z których odlicza podatek VAT. Obciążenia z tego tytułu zalicza natomiast do kosztów uzyskania przychodu.

Do momentu planowanego rozwiązania przez strony wskazanych umów, spełnione są przesłanki dające prawo do odliczania przez Wnioskodawcę podatku naliczonego. Po ich rozwiązaniu, prawo to ustanie. Natomiast ani ustawa o podatku od towarów i usług, ani przepisy wykonawcze do niej nie nakładają na podatnika obowiązku skorygowania podatku naliczonego z faktur otrzymanych od kontrahenta, którego podstawą miałby być fakt rozwiązania przedmiotowych umów.

W przypadku, gdy Opłata Administracyjna była częścią usługi głównej i jako taka stanowiła podstawę do rozliczenia podatku, również w jej przypadku nie powstanie obowiązek korygowania podatku naliczonego chyba, że korekta taka miałaby wynikać z tytułu skorygowania kosztów w myśl przepisów podatku dochodowego.

Ponadto informuje się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku korekty podatku naliczonego. Kwestie dotyczące kolejnych zagadnień z podatku od towarów i usług oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostały rozstrzygnięte w odrębnych interpretacjach nr: ILPP2/443-181/08-3/EWW, ILPP2/443-181/08-4/EWW, ILPP2/443-181/08-5/EWW, ILPP2/443-181/08-7/EWW, ILPP2/443-181/08-8/EWW, ILPB3/423-142/08-3/HS, ILPB3/423 142/08-4/HS, ILPB3/423-142/08-5/HS, ILPB3/423-142/08-6/HS, ILPB3/423-142/08-7/HS, ILPB3/423-142/08-8/HS, ILPB3/423-142/08-9/HS, ILPB3/423-142/08-10/HS z dnia 21 maja 2008 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.