Pytanie:

Czy wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty Europejskiej na terytorium Rosji, potwierdzony przez urząd celny wyjścia w celu wniesienia ich jako aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Rosji, jest eksportem w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy wywóz ten nie spowoduje konieczności dokonania korekty podatku naliczonego u wnoszącego aport.

Pytanie Spółki brzmi: czy wywóz towarów poza terytorium Wspólnoty Europejskiej na terytorium Rosji, potwierdzony przez urząd celny wyjścia w celu wniesienia ich jako aportu do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Rosji, jest eksportem w rozumieniu art. 2 pkt 8 ustawy o podatku od towarów i usług, a w konsekwencji, czy wywóz ten nie spowoduje konieczności dokonania korekty podatku naliczonego u wnoszącego aport.

W opinii Jednostki, przedmiotowy wywóz jest eksportem towarów, który winien być opodatkowany stawką 0% i nie powoduje on konieczności korekty podatku naliczonego.

Po analizie przedstawionego stanu faktycznego oraz zaprezentowanego przez Jednostkę stanowiska dotyczącego interpretacji przepisów prawa podatkowego tut. Organ stwierdza co następuje:

Zgodnie z art. 2 pkt. 8 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późn. zm.) przez eksport towarów - rozumie się potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium Wspólnoty w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ust. 1 pkt 1 - 4, jeżeli wywóz dokonywany jest przez:

1. dostawcę lub na jego rzecz, lub
2. nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz.

Natomiast w myśl art. 7 ust. 1 pkt 1 - 4 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1. przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2. wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3. wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4. wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta.

Wniesienie aportu do spółki rosyjskiej powoduje bez wątpienia przeniesienie własności, ponieważ aport staje się własnością spółki do której został wniesiony, a spółka rosyjska może nim swobodnie rozporządzać.

Wniesienie aportu do spółki mającej siedzibę na terytorium Rosji będzie eksportem w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, o ile wywóz towarów z terytorium kraju poza obszar Wspólnoty Europejskiej zostanie potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Zgodnie z art. 41 ust. 6 stawkę podatku 0 % stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Wspólnoty.

W zakresie podatku naliczonego od nabytych towarów wnoszonych następnie aportem do Spółki z siedzibą w Rosji, tut. Organ podatkowy podziela stanowisko podatnika, iż przedmiotowy wywóz towarów nie spowoduje konieczności korekty odliczonego wcześniej podatku naliczonego.

Zgodnie bowiem z art. 86 ust. 1 cytowanej ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Przyjmując co wyżej postanowiono jak w sentencji.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza odpowiedź dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i jest zgodna ze stanem prawnym obowiązującym na dzień jej udzielenia.

Zgodnie z art. 14b Ordynacji podatkowej udzielona odpowiedź nie jest wiążąca dla Strony, wiąże natomiast właściwe organy podatkowe i organy kontroli podatkowej - do czasu jej ewentualnej zmiany lub uchylenia.

Stronie przysługuje na podstawie art. 14a § 4 Ordynacji podatkowej prawo złożenia zażalenia na niniejsze postanowienie. Zażalenie, zgodnie z art. 236 § 2 pkt. 1 Ordynacji podatkowej wnosi się do Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy za pośrednictwem tut. Organu w terminie 7 dni od daty doręczenia postanowienia.