|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: dostawa towarów, działki, grunty, podatek od towarów i usług | |
| Data: 2011-06-07 | |
Istota interpretacji:Opodatkowanie dostawy działek budowlanych nabytych w drodze spadku. Brak przesłanek do opodatkowania.W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. W roku 2001 Wnioskodawca został (wraz z rodzeństwem oraz matką) współwłaścicielem nieruchomości w postaci gruntu rolnego o powierzchni 1,31 ha, na podstawie wyroku sądu oraz przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłym ojcu. W listopadzie 2010 r. grunt ten został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zakwalifikowany jako tereny budowlane. Zostały wydzielone działki budowlane. Każda z działek jest w dalszym ciągu współwłasnością rodzeństwa oraz matki. Żaden ze współwłaścicieli nie prowadzi działalności gospodarczej. Dnia 6 czerwca 2011 r. Zainteresowany uzupełnił opis zdarzenia przyszłego wskazując, iż na wymienionym gruncie nie była i nie jest prowadzona przez Wnioskodawcę działalność rolnicza. Zainteresowany nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych. Ponadto, nie posiadał i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego lub świadczącego usługi rolnicze. Wnioskodawca nie udostępniał gruntów osobom trzecim. Jak wyjaśnił również Zainteresowany, działka którą otrzymał w drodze spadku została podzielona na wszystkich spadkobierców, czyli na osiem części. Wnioskodawca nie planuje uzbroić działek w przyłącza do mediów. Planuje zbyć 4 lub 5 działek. Względem gruntów nie były wydawane indywidualne decyzje o warunkach zabudowy. Sam Zainteresowany nie dokonywał wcześniej dostaw nieruchomości gruntowych. W związku z powyższym zadano następujące pytania:
Zdaniem Wnioskodawcy, w oparciu o przepisy art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), Zainteresowanego obejmuje zwolnienie podatkowe, ponieważ działka została nabyta poprzez spadek (nie można więc mówić o nabyciu gruntu z zamiarem sprzedaży zarobkowej). Nabycie gruntu nie wiązało się z przeznaczeniem jego do działalności handlowej. Ponadto, sprzedaż działek będzie mieć charakter okazjonalny, a nie częstotliwy bądź ciągły, dlatego Zainteresowany uważa, że nie można uznać go za podatnika VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:
Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne. Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m. in. rzeczy (Bednarek Małgorzata, "Mienie", "Komentarz do art. 44-553 Kodeksu cywilnego", Zakamycze 1997, komentarz do art. 45 k.c.). Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome (Pasecki Kazimierz, "Kodeks cywilny, Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz", Zakamycze 2003, komentarz do art. 45 k.c.). Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności. Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca w roku 2001 został (wraz z rodzeństwem oraz matką) współwłaścicielem nieruchomości w postaci gruntu rolnego o powierzchni 1,31 ha, na podstawie wyroku sądu oraz przeprowadzonej sprawy spadkowej po zmarłym ojcu. W listopadzie 2010 r. grunt ten został objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zakwalifikowany jako tereny budowlane. Zainteresowany na wymienionym gruncie nie prowadził i nie prowadzi działalności rolniczej. Wnioskodawca nie prowadzi też działalności gospodarczej. Nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych. Ponadto, nie posiadał i nie posiada statusu rolnika ryczałtowego lub świadczącego usługi rolnicze. Wnioskodawca nie udostępniał gruntów osobom trzecim. Zainteresowany nie planuje uzbroić działek w przyłącza do mediów. Zamierza zbyć 4 lub 5 działek. Względem gruntów nie były wydawane indywidualne decyzje o warunkach zabudowy. Sam Zainteresowany nie dokonywał wcześniej dostaw nieruchomości gruntowych. Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy opisanych działek Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika. Zainteresowany – jak sam twierdzi – nie wykorzystywał nieruchomości w działalności gospodarczej oraz w działalności rolniczej. Uwzględniając ponadto fakt otrzymania gruntu w drodze spadku stwierdzić należy, iż nic nie wskazuje na to aby nabyciu nieruchomości towarzyszył zamiar jej późniejszego zbycia oraz wykorzystywania w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem Zainteresowany sprzedając wymienione działki korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a dostawę działek cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Reasumując, opisana we wniosku dostawa działek budowlanych nie będzie objęta podatkiem VAT, bowiem dokonana okazjonalnie dostawa gruntu nabytego w drodze spadku nie spełnia w przedmiotowej sprawie przesłanek do uznania jej za czynność podlegającą opodatkowaniu. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno. |
|
| 2011-06-07 |