Istota interpretacji:

Czy począwszy od 1 stycznia 2011 r. stawka podatku z tytułu opłat rocznych, o których mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 z późn. zm.) za oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste, które nastąpiło przed 1 stycznia 2011 r. a po 30 kwietnia 2004 r. nadal wynosić powinna 22 % zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 41 ust. 14a znowelizowanej ustawy?

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest właścicielem licznych gruntów na terenie miasta, które w oparciu o przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 107, poz. 651 z poźn. zm.) oddała w użytkowanie wieczyste. Opłaty pierwsze o których mowa w art. 71 tejże ustawy, opodatkowywane są podatkiem od towarów i usług. Opłaty roczne za oddanie w użytkowanie wieczyste, które nastąpiło po wejściu w życie aktualnie obowiązującej ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) również opodatkowywane są tym podatkiem. Opłaty roczne za oddanie w użytkowanie wieczyste gruntów, które nastąpiło przed dniem 1 maja 2004 r. nie są opodatkowywane zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego I FPS 1/06 z dnia 08 stycznia 2007 r., w którym uznano, iż opłata roczna z tytułu użytkowania wieczystego gruntów ustanowionego przed dniem 1 maja 2004 r. gdy taka czynność nie podlegała podatkowi od towarów i usług po wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ani nie zawiera w sobie należnego podatku, ani też nie powinna być powiększona o taki podatek na podstawie przepisów tej ustawy. Wątpliwość jaka pojawia się w odniesieniu do opłat rocznych pobieranych za oddanie nieruchomości w użytkowanie wieczyste przed 01 stycznia 2011 r. a po 30 kwietnia 2004 r. wynika z faktu zmiany od 1 stycznia 2011 r. stawki podstawowej w wysokości 22 %, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 146a pkt 1 dodanym do ustawy na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 (...) ustawy wynosi 23%. Jednocześnie na podstawie ust. 14a dodanego do art. 41 znowelizowanej ustawy w przypadku czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku, dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności. W momencie ich wykonania. Czynność oddania w użytkowanie wieczyste zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wymaga zawarcia aktu notarialnego oraz wpisu do księgi wieczystej. Obowiązek podatkowy w przypadku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste reguluje przepis art. 19 ust. 16b ustawy o podatku od towarów i usług, który uzależnia jego powstanie od otrzymania całości lub części zapłaty nie później jednak niż z upływem terminu płatności poszczególnych opłat pobieranych z tego tytułu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy począwszy od 1 stycznia 2011 r. stawka podatku z tytułu opłat rocznych, o których mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2010 r. nr 102, poz. 651 z późn. zm.) za oddanie gruntu w użytkowanie wieczyste, które nastąpiło przed 1 stycznia 2011 r. a po 30 kwietnia 2004 r. nadal wynosić powinna 22 % zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 41 ust. 14a znowelizowanej ustawy...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz.U. nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, (…), podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również: oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste. Na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz.U. z 2010 r., Nr 102, poz. 651 z późn. zm.) oddania gruntów w użytkowanie wieczyste może dokonać Skarb Państwa lub jednostka samorządu terytorialnego.

W myśl art. 19 ust. 16b ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku oddania gruntu w użytkowanie wieczyste obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności poszczególnych opłat pobieranych z tego tytułu. Na podstawie przepisu art. 71 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami za oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste pobiera się pierwszą opłatę i opłaty roczne. Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22% (...).

Na podstawie dodanego do ustawy o podatku od towarów i usług art. 146a w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. stawka podatku o której mowa w art. 41 ust. 1 (...) wynosi 23%. Na podstawie dodanego do art. 41 ustawy ust. 14a, w przypadku czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem, która została wykonana przed dniem zmiany stawki podatku dla której obowiązek podatkowy powstaje w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, czynność ta podlega opodatkowaniu według stawek podatku obowiązujących dla tej czynności w momencie jej wykonania.

W świetle cytowanych przepisów obu ustaw Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż dla gruntów oddanych w użytkowanie wieczyste przed 1 stycznia 2011 r. tj. przed wejściem w życie znowelizowanych przepisów, a po 1 maja 2004 r. tj. po wejściu w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, stawka podatku od opłat rocznych wynosić będzie nadal 22% na podstawie przepisu art. 41. ust. 14a znowelizowanej ustawy. W ocenie Wnioskodawcy dla zajęcia takiego stanowiska kluczowe znaczenie ma fakt, iż zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy czynność oddania gruntu w użytkowanie wieczyste traktowana jest na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług jak dostawa towaru. Wcześniej, sprawa zdefiniowania tych czynności była przedmiotem wielu rozbieżnych rozstrzygnięć i interpretacji którym położyła kres dopiero uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego I FPS 1/06 z 8 stycznia 2007 r. uznająca, iż oddanie w wieczyste użytkowanie gruntu ma charakter zbliżony do dostawy towaru, a nie świadczenia usług, zaś opłaty roczne od prawa ustanowionego przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ani nie zawierają w sobie należnego podatku, ani też nie powinny być powiększone o taki podatek. Z uwagi więc na fakt, iż czynność oddania w wieczyste użytkowanie gruntu traktowana jest jak odpłatna dostawa towarów przyjąć należy, iż dokonuje się ona z chwilą wydania towaru tj. oddania gruntu w użytkowanie wieczyste mocą aktu notarialnego. Jednak w w/w przypadku mamy do czynienia ze szczególnym momentem powstania obowiązku podatkowego o którym mowa w art. 19 ust. 16b ustawy, zgodnie z którym powstaje on z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty nie później jednak niż z upływem terminu płatności poszczególnych opłat pobieranych z tego tytułu.

W praktyce obowiązek ten przy pierwszej opłacie występuje z chwilą gdy staje się ona wymagalna co ma miejsce nie później niż w dniu podpisania aktu notarialnego - zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W przypadku zaś opłat rocznych, przy założeniu braku wpłat wcześniej dokonanych, obowiązek ten powstaje najpóźniej z dniem 31 marca każdego roku, co wynika z przepisu art. 71 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami w powiązaniu z art. 19 ust. 16b ustawy o podatku od towarów i usług. Tak więc, zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę fakt, iż czynność oddania gruntu w użytkowanie wieczyste jest odpłatną dostawą towaru, następuje w chwili podpisania aktu notarialnego, zaś jedynie obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż z upływem terminu płatności opłat z tego tytułu, a te reguluje ustawa o gospodarce nieruchomościami. Gmina stoi na stanowisku, iż w przypadku pobierania opłat rocznych za użytkowanie wieczyste gruntu, którego oddanie nastąpiło przed 1 stycznia 2011 r. i po 30 kwietnia 2004 r. stawka właściwa wynosić będzie nadal 22%. Stanowisko takie wynika z faktu, iż w opisanych we wniosku przypadkach zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 41 ust. 14a znowelizowanej ustawy, zaś stawka 23% właściwa będzie dla gruntów oddawanych w użytkowanie wieczyste począwszy od dnia 1 stycznia 2011 r. W konsekwencji, Wnioskodawca stwierdził, że do czynienia będziemy mieli z trzema typami opłat rocznych: 1) nieobjętymi podatkiem za oddanie w wieczyste użytkowanie gruntu przed 1 maja 2004 r., 2) opodatkowanymi podatkiem wg stawki 22% za oddanie w wieczyste użytkowanie gruntu po 30 kwietnia 2004 r. i przed 01 stycznia 2011 r., 3) opodatkowanymi podatkiem wg stawki 23% za oddanie w wieczyste użytkowanie gruntu, które nastąpi po 31 grudnia 2010 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację, w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.