Istota interpretacji:

Opodatkowanie czynności wniesienia nieruchomości tytułem wkładu do spółki cywilnej

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 grudnia 2010 r. (data wpływu 8 grudnia 2010 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 listopada 2010 r. nr IBPP3/443-696/10/AB.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej. Wspólnikiem tejże spółki jest także, obok innych kilku osób, żona Wnioskodawcy. Wnioskodawca wraz z małżonką prowadzi działalność gospodarczą wyłącznie w ramach wymienionej spółki jawnej.

Wnioskodawca pozostaje wraz z żoną w ustroju małżeńskiej wspólności ustawowej, nigdy nie zawierali żadnych małżeńskich umów majątkowych.

W trakcie trwania małżeństwa Wnioskodawca nabył w drodze umowy kupna – sprzedaży nieruchomość gruntową, którą w świetle powyższego, stanowi wspólny majątek (współwłasność łączna). Przedmiotowa nieruchomość nie jest dotychczas wykorzystywana, a w szczególności, nie jest wykorzystywana w związku z prowadzeniem jakiejkolwiek działalności gospodarczej.

Wnioskodawca, wraz z żoną zamierza zawrzeć umowę spółki cywilnej, której stronami będą wyłącznie oni dwoje. Przedmiotem działalności mającej się zawrzeć spółki cywilnej będzie budowanie i sprzedaż budynków/lokali.

Tytułem wkładów, zarówno Wnioskodawca jak i jego małżonka, chcą wnieść do mającej się zawrzeć spółki cywilnej, własność wymienionej nieruchomości gruntowej. Na tej nieruchomości planowane jest wniesienia budynków/lokali przeznaczonych do sprzedaży.

Wnioskodawca w uzupełnieniu zdarzenia przyszłego wskazał, iż przedmiotowa nieruchomość gruntowa nie została nabyta dla celów działalności gospodarczej. Nieruchomość była skupowania w częściach. Zamiarem Wnioskodawcy (jak i zamiarem małżonki) przy dokonywaniu transakcji było dokonanie pewnej inwestycji oszczędności w nieruchomości. Wobec faktu, że przedmiotowa nieruchomość nie została nabyta dla celów działalności gospodarczej nie wskazał jakie jest przeznaczenie działki wg planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca nie posiada w ramach majątku prywatnego innych nieruchomości gruntowych, które sprzedał bądź które zamierzałby sprzedać, ani też nie wniósł takich i nie zamierza wnosić jako wkładu do działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wniesienie przez Wnioskodawcę tytułem wkładów, do mającej się zawrzeć z małżonką Wnioskodawcy umowy spółki cywilnej, własności nieruchomości gruntowej, której Wnioskodawca jest właścicielem wraz z małżonką na zasadach majątkowej wspólności małżeńskiej, będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, czynność wniesienia małżonków tytułem nakładów do spółki cywilnej, własności nieruchomości, której oboje są współwłaścicielami na zasadzie wspólności małżeńskiej majątkowej (współwłasności łącznej) nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, albowiem czynność ta nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ustawy o VAT, gdyż w opisywanym przypadku nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem, czyli gruntem, jak właściciel, co zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o VAT, stanowi istotę dostawy. Dotychczasowi współwłaściciele pozostają nadal współwłaścicielami, nie dochodzi do zmiany podmiotów uprawniających do rozporządzania towarem. Dotychczasowi współwłaściciele pozostają nadal współwłaścicielami, z tym że dodatkowo jako wspólnicy spółki cywilnej. Na marginesie Wnioskodawca dodaje, że współwłasność wspólników spółki cywilnej jest także współwłasnością o charakterze łącznym, tak jak współwłasność małżonków. Skoro nie ma przejścia prawa do rozporządzania towarem (gruntem) na inne podmioty, to opisana czynność nie stanowi dostawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu, ale tylko taka, która wykonana jest przez podmiot, który w związku z jej realizacją występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Z cyt. wyżej art. 7 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że istotą dostawy towarów jest przeniesienia prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W treści art. 7 ust. 1 ww. ustawy, mowa jest bowiem o tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel. Należy przy tym uznać, że chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem przeniesienie prawa własności. Zwrotu "prawo do rozporządzania jak właściciel" nie można interpretować jako "prawa własności" lecz jako własność ekonomiczną.

W tym znaczeniu własność ekonomiczna to sytuacja, w której z punktu widzenia aspektów ekonomicznych oraz w rozumieniu potocznym należałoby uznać kogoś za właściciela rzeczy, np. posiadacza nieruchomości, której wydaniu nie towarzyszyło przeniesienie własności w formie aktu notarialnego. W każdym razie w przypadku przejścia własności ekonomicznej ma miejsce dostawa towarów. Czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym. "Dostawa towarów" nie ogranicza się więc wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy.

Należy wiec uznać, że dostawa towarów powinna podlegać ocenie przede wszystkim z punktu widzenia swoich aspektów ekonomicznych, mniejsze zaś znaczenie mają jej skutki o charakterze cywilnoprawnym, występujące na gruncie prawa cywilnego.

Oderwanie pojęcia "dostawa towarów" od skutków cywilnoprawnych powstających na gruncie prawa prywatnego od ekonomicznych aspektów transakcji pozwala także na opodatkowanie czynności mających za przedmiot przeniesienie towarów, które to czynności byłyby nieważne (przede wszystkim z uwagi na zachowanie niewłaściwej formy), czy też nieskuteczne na gruncie prawa cywilnego.

Odnosząc powyższe do stanowiska Wnioskodawcy, iż w przedmiotowej sprawie nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem, czyli gruntem jak właściciel należy podkreślić, iż stanowisko to jest nieprawidłowe. Należy tutaj mieć na względzie przede wszystkim, że Wnioskodawca planuje wnieść grunt (skupowany w częściach) do spółki cywilnej. Na gruncie tym planuje wznieść budynki/lokale mieszkalne przeznaczone do sprzedaży. Spółka cywilna na gruncie przepisów podatku od towarów i usług jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, która będzie prowadzić działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy. Wnioskodawca wnosząc grunt do spółki cywilnej w świetle art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przenosi ekonomiczne władztwo na rzecz spółki cywilnej, która to na gruncie przepisów podatku od towarów i usług będzie rozporządzać gruntem jak właściciel.

Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Wniesienie wkładu do spółki cywilnej następuje w oparciu przepis art. 861 § 1 Kodeks cywilny, stanowiący, że wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług. Wspólnik spółki cywilnej otrzymuje w zamian za wniesienie wkładu albo zobowiązanie się w inny sposób do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego wiązkę uprawnień spółkowych. Powstające w związku z członkostwem wspólnika w spółce cywilnej prawa i obowiązki dzielą się na prawa i obowiązki o charakterze organizacyjnym i majątkowym. Zatem przyjąć należy, że czynność ta będzie miała odpłatny charakter. Tym samym wniesienie gruntu przeznaczonego pod zabudowę (budowa budynku mieszkalnego) do spółki cywilnej stanowi odpłatną dostawę towaru, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.

Jak wskazano powyżej czynność, którą planuje wykonać Wnioskodawca wypełnia definicję dostawy towarów wskazaną w art. 7 ust. 1 cyt. ustawy a jej odpłatny charakter wskazuje, że dostawa ta w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem mając na uwadze stanowisko Wnioskodawcy, że czynność wniesienia własności nieruchomości do spółki cywilnej nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ustawy o VAT, gdyż w opisanym przypadku nie dochodzi do przeniesienia prawa do rozporządzania towarem, czyli gruntem, jak właściciel należało uznać za nieprawidłowe.

Niemniej jednak wskazać należy, iż aby czynność wymieniona w art. 5 ustawy o VAT podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonywana przez podmiot działający w tym przypadku w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 a działalność wykonywana przez podatnika winna nosić znamiona działalności gospodarczej, której definicję zawiera art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Dokonując analizy w tym zakresie należy mieć na uwadze sposób nabycia nieruchomości gruntowych (nieruchomość skupowana w ratach) oraz zamiar z jakim grunt był nabywany a mianowicie inwestycja oszczędności w nieruchomości, na których po wniesieniu do spółki cywilnej planuje wznieść budynki/lokale mieszkalne przeznaczone na sprzedaż.

Powyższe jednak nie było jednak przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy bowiem pytanie zawarte we wniosku dotyczy uznania za czynność opodatkowaną wniesienia wkładów w postaci własności nieruchomości gruntowej do spółki cywilnej. Wnioskodawca we wniosku (poz. 47 formularza ORD-IN) wskazał, iż przedmiotem interpretacji indywidualnej są przepisy art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ustawy o VAT. Również stanowisko Wnioskodawcy zawiera rozważania w zakresie istoty dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT tj. przeniesienia prawa do rozporządzania towarem (gruntem) jak właściciel. Tym samym dokonanie analizy przez tut. organ w zakresie wskazania czy Wnioskodawca w opisanym zdarzeniu działa w charakterze podatnika pozostaje poza sferą odpowiedzi na niniejszy wniosek bowiem powyższe nie było przedmiotem wątpliwości a zarazem zapytania Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę, zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.