Istota interpretacji:

Czy w związku ze ściśle określonym w powołanym artykule przedmiotem opodatkowania w podatku od towarów i usług, uzyskiwanie zwrotu części kosztów najmu musi być opodatkowane podatkiem VAT, jeśli podatnik i zwracający część kosztów są "na karcie podatkowej"?

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług fryzjerstwa i pozostałych zabiegów kosmetycznych opodatkowaną w formie karty podatkowej. Miejscem wykonywania działalności jest lokal oddany na podstawie umowy najmu na cele usługowe i handlowe. Z dniem 1 lutego 2010r. podatnik w ramach prowadzonej działalności, podjął współpracę z sześcioma osobami wykonującymi usługi kosmetyczne, które również są "na karcie podatkowej". Osoby te świadczą usługi w lokalu wynajmowanym przez podatnika, w związku z czym od dnia 1 lutego 2010r. partycypują w kosztach najmu lokalu. Z podmiotami tymi została zawarta stosowna umowa, zezwalając na przeniesienie na nie części kosztów najmu.

W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku z dnia 18.05.2010r. Wnioskodawca wskazał, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca prowadzący działalność gospodarczą w zakresie usług fryzjerstwa i innych zabiegów kosmetycznych jest podatnikiem karty podatkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku ze ściśle określonym w powołanym artykule przedmiotem opodatkowania w podatku od towarów i usług, uzyskiwanie zwrotu części kosztów najmu musi być opodatkowane podatkiem VAT, jeśli podatnik i zwracający część kosztów są "na karcie podatkowej"...

Zdaniem Wnioskodawcy:

Kwoty które podatnik będzie uzyskiwał od osób wykonujących usługi kosmetyczne w ramach współpracy z podatnikiem, wykonywanej w wynajmowanym przez niego lokalu, stanowią partycypację w kosztach najmu, a jako takie nie są sprzedażą towarów, ani odpłatnym świadczeniem usług, które stanowią jasno i ściśle określony w przepisach, przedmiot opodatkowania podatkiem VAT.

Tak samo stwierdził Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, który w wydanej przez siebie w dniu 29 lutego 2009r. indywidualnej interpretacji (ITPP1/443-1090/08/AJ), rozpatrując kwestię wpłat członków wspólnoty mieszkaniowej na pokrycie kosztów dostawy mediów. W wymienionej interpretacji podano, że takie wpłaty nie stanowią przychodu podmiotu je otrzymującego i w związku z tym nie zaliczają się do obrotów z tytułu podatku VAT.

Podsumowując, zdaniem Wnioskującej, przenoszenia na osoby współdziałające ze spółką cywilną w ramach wykonywanej przez nią działalności gospodarczej, części kosztów najmu lokalu, w którym wszystkie te podmioty świadczą usługi kosmetyczne, nie podlega podatkowi VAT, a zatem wspólnicy spółki w dalszym ciągu mogą wszystkie swoje przychody opodatkowywać w formie karty podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług(Dz. U. z 2004r. Nr 54poz. 535 ze zm – zwana dalej ustawą), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

Stosownie do postanowień art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, zaś zgodnie z dyspozycją art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666), kwotę o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100.000 zł.

Z opisu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług fryzjerskich i pozostałych zabiegów kosmetycznych. Powyższa działalność prowadzona jest w wynajmowanym lokalu usługowym. Wnioskodawca z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Z dniem 1 lutego 2010r. Podatnik podjął współpracę z sześcioma osobami wykonującymi usługi kosmetyczne. Podmioty te świadczą usługi w lokalu wynajmowanym przez Wnioskodawcę i zgodnie z zawartą umową partycypują w kosztach najmu lokalu.

W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Zatem najem stanowi usługę, o której mowa w ww. art. 8 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy.

Mając na uwadze powołane przepisy oraz przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego należy uznać, że Wnioskodawca świadczy na rzecz podmiotów usługę wynajmu odpowiednich części lokalu usługowego, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, a usługa ta zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego od podatku od towarów i usług przewidzianego w cytowanym art. 113 ust. 1 ustawy. Skorzystanie ze zwolnienia będzie możliwe do czasu, gdy łączna wartość sprzedaży opodatkowanej (usługi fryzjerskie, kosmetyczne oraz usługi wynajmu) nie przekroczy kwoty określonej w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Z uwagi, iż świadczona na rzecz podmiotów usługa wynajmu odpowiednich części lokali stanowi czynność opodatkowaną podatkiem VAT, Wnioskodawca winien wliczać do limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, kwoty zwracanych przez podmioty kosztów najmu.

Odnosząc się do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej prawa podatkowego z dnia 24.02.2009r. sygn. ITPP1/443-1090/08/AJ, należy zauważyć, że rozstrzyga ona kwestię rozliczeń wewnętrznych wspólnoty z członkami wspólnoty. Wspólnota utożsamiana jest z ogółem właścicieli lokali (pojęcia te są tożsame), zatem nie dokonuje sprzedaży w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, usług na rzecz samej siebie. Należy zatem uznać, że powyższa interpretacja oraz przedstawiony w niej opis stanu faktycznego nie są tożsame ze stanem faktycznym rozpatrywanym w omawianej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje