Istota interpretacji:

Opodatkowanie podatkiem VAT umowy użyczenia.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Urząd Gminy zamierza zawrzeć umowę użyczenia działki nr 171/1 o powierzchni 31 arów ze Stowarzyszeniem, nieprowadzącym działalności gospodarczej. Stowarzyszenie chce wykorzystać działkę na cele wypoczynkowo – sportowe, tj. wykonanie placu zabaw dla dzieci, boiska do piłki siatkowej i koszykówki a także postawienie stałego grilla, sceny zadaszonej oraz wiat.

Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości. Nieruchomość została nabyta przez Gminę w trybie decyzji Wojewody o komunalizacji w roku 1990.

Zainteresowany wskazuje, iż umowa użyczenia jest umową bezpłatną.

Dnia 14 czerwca 2010 r. Zainteresowany uzupełni opis zdarzenia przyszłego wskazując, iż oddanie w użyczenie działki nr 171/1 na cele wypoczynkowe i sportowe związane jest z zadaniami własnymi Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. u. Nr 142, poz. 1591 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy po zawarciu powyższej umowy Wnioskodawca będzie zobowiązany do odprowadzenia podatku od towarów i usług...

Zdaniem Wnioskodawcy, z treści art. 8 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), wynika iż opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie traktuje się jako odpłatne przy łącznym spełnieniu następujących warunków:

1. świadczone usługi nie są związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa,
2. podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami (w całości lub części).

Urząd Gminy nie spełnia ww. warunków, określonych w art. 8 ust. 2 ustawy, wobec powyższego nie ma podstaw do traktowania nieodpłatnej usługi (umowy użyczenia) jako podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, umowa nie będzie podlegać podatkowi VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwana dalej ustawą, podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.

Nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się także nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami w całości lub w części.

Z opisu zawartego we wniosku wynika, iż Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę użyczenia działki nr 171/1 o powierzchni 31 arów ze Stowarzyszeniem, nieprowadzącym działalności gospodarczej. Stowarzyszenie chce wykorzystać działkę na cele wypoczynkowo – sportowe, tj. wykonanie placu zabaw dla dzieci, wykonanie boiska do piłki siatkowej i koszykówki , postawienie stałego grilla, sceny zadaszonej oraz postawienia wiat. Oddanie w użyczenie przedmiotowej działki związane jest z zadaniami własnymi Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym. Zainteresowany wskazuje, iż umowa użyczenia jest umową bezpłatną. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości. Nieruchomość została nabyta przez Gminę w trybie decyzji Wojewody o komunalizacji w roku 1990.

W aktualnym stanie prawnym, każda czynność wykonywana przez podatnika, której efektem jest świadczenie na rzecz drugiego podmiotu, może być potraktowana jako świadczenie usługi, bowiem usługą jest każde świadczenie wykonane przez podatnika w ramach działalności, które nie jest dostawą towarów.

Przez umowę użyczenia, w świetle art. 710 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.), użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy.

W związku z powyższym należy uznać, iż nieodpłatne udostępnianie przez Wnioskodawcę nieruchomości jest nieodpłatnym świadczeniem usług.

Zgodnie z cytowanym na wstępie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, nieodpłatne świadczenie usług jest zrównane z odpłatnym świadczeniem usług, jeżeli nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tą usługą. Zatem, aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą jednocześnie zostać spełnione dwa warunki:

• brak związku świadczonych usług z prowadzonym przedsiębiorstwem, oraz
• istnienie prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z daną usługą.
  
  

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. u. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. w szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy). Majątek, który Gmina zamierza oddać w użyczenie Stowarzyszeniu przekazany zostanie m. in. na realizację zadań własnych Gminy z zakresu sportu i rekreacji.

Ponadto należy zauważyć, iż w przedmiotowej sprawie nie jest spełniona również druga z ww. przesłanek. Wnioskodawcy bowiem nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości.

W świetle powyższego, w przedmiotowej sprawie art. 8 ust. 2 ustawy o VAT nie znajduje zastosowania. Biorąc powyższe pod uwagę, ww. nieodpłatne świadczenie usług nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zawarcie przedmiotowej umowy użyczenia nie spowoduje zatem obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług w związku z tą czynnością.

Tut. Organ informuje, iż w przedmiotowej interpretacji odniesiono się wyłącznie do kwestii objętych zapytaniem, nie ustosunkowano się natomiast do pozostałych zagadnień zawartych w opisie zdarzenia przyszłego. Powyższe odnosi się przede wszystkim do oceny, kto - Urząd Gminy czy Gmina - powinien być stroną umowy cywilnoprawnej i podatnikiem podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.