Istota interpretacji:

premia pieniężna jako wynagrodzenie za świadczenie usług

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka z o.o. (dalej jako: Wnioskodawca, Spółka), czynny podatnik podatku VAT w Polsce, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji i dostawy na rynek polski łożysk tocznych ślizgowych, systemów liniowych dla przemysłu oraz części samochodowych do układów przeniesienia napędu i elementów podwozia.

W celu intensyfikacji sprzedaży oferowanych produktów oraz dla zwiększenia rozpoznawalności tych produktów na rynku polskim, Spółka zawiera ze swoimi kontrahentami umowy, na podstawie których zobowiązuje się wypłacać wynagrodzenie (premie pieniężne) w zamian za osiągnięcie danego poziomu obrotów oraz za podejmowanie określonych czynności marketingowych, takich jak odpowiednia ekspozycja towarów, promowanie towarów wśród ostatecznych odbiorców oraz czynności reklamowe (np. umieszczenie logo towarów/producenta w miejscu widocznym dla kupujących). Wynagrodzenie oblicza się na podstawie wartości netto zafakturowanych zakupów kontrahenta, pomniejszonych o wartość netto faktur korygujących oraz wartość zwrotów towarów. Jest ono kalkulowane na zakończenie okresu rozliczeniowego po stwierdzeniu wykonania wspomnianych czynności marketingowych oraz w oparciu o obliczony poziom obrotów i ustaloną stawkę procentową premii. Przyznane wynagrodzenie nie dotyczy konkretnego zakupu, ale ogółu zakupów, dokonanych w danym czasie (okresie rozliczeniowym).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy wypłacane przez Wnioskodawcę wynagrodzenie (premia pieniężna) w przedstawionym stanie faktycznym stanowi wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług, a tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem VAT i powinna być udokumentowana fakturą VAT...

W ocenie Spółki, premia pieniężna wypłacana z tytułu podejmowania czynności marketingowych i reklamowych, wypłacana po osiągnięciu określonego poziomu obrotów, stanowi wynagrodzenie z tytułu świadczenia usług.

Zgodnie z art. 5 ust. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej jako: ustawa o VAT), opodatkowanej podatkiem od towarów i usług podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspółnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
   
   

Jednocześnie art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 s. 1 ze zm.) wskazuje, że świadczenie usług oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów. W świetle cytowanych przepisów, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Ponadto, aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, powinien istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą. W zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Konieczne jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, powinna wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

W przedstawionym stanie faktycznym, w związku z zawartymi umowami, Wnioskodawcę oraz jego kontrahentów łączy stosunek prawny, na mocy którego kontrahentowi przysługuje wynagrodzenie w przypadku spełnienia następujących warunków: osiągnięcia określonego poziomu obrotów oraz podejmowania czynności z zakresu marketingu i reklamy produktów oferowanych przez Spółkę.

W ocenie Wnioskodawcy, działania podejmowane przez kontrahentów stanowią świadczenie usług, w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, a premia pieniężna jest wynagrodzeniem za ich wykonanie. Warunkiem koniecznym otrzymania takiego wynagrodzenia jest bowiem podjęcie określonych w umowie czynności.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach organów podatkowych (np. interpretacja Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 1 lutego 2010 r., sygn. ILPP1/443-1428/09-4/AT).

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W związku z powyższym, wykonywanie czynności, w zamian za które wypłacane jest wynagrodzenie (premia pieniężna), powinno być udokumentowane fakturą VAT, wystawioną przez kontrahenta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.

Referencje