Istota interpretacji:

Wystawienie faktur VAT dla nabywcy usługi.

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2009 r. (data wpływu 28 września 2009 r.), uzupełnionym w dniu 30 listopada 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawienia faktury VAT -jest prawidłowe.

W dniu 28 września 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawienia faktury VAT.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest jednostką organizacyjną Gminy (zakładem budżetowym nieposiadajacym osobowości prawnej). Zadaniem Zakładu jest zarządzanie cmentarzami komunalnymi oraz dwoma domami przedpogrzebowymi, stanowiących własność Gminy.

W uzupełnieniu wniosku Zakład wskazał, iż:

• umowy na świadczenie usług w zakresie przechowywania zwłok do czasu ich pochowania i przygotowania do pogrzebu w Domach Przedpogrzebowych (będących w trwałym zarządzie Zakładu) oraz w zakresie udostępniania miejsc grzebalnych na cmentarzach komunalnych – zawierane są z osobami uprawnionymi do pochowania zwłok,
• w przypadkach kiedy nabywcami usług są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, najczęściej żądają one wystawienia faktur za świadczone usługi, przede wszystkim z uwagi na fakt, iż na ich podstawie następuje rozliczenie z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych czy innymi członkami rodziny.

Ponadto Zakład wskazał, iż niezależnie od żądania strony, Wnioskodawca jako podatnik VAT, zobowiązany jest do wystawienia imiennej faktury (nawet wewnętrznej), którą pozostawia się w dokumentacji finansowej Zakładu lub przesyła nabywcy przedmiotowej usługi. Zakład wystąpił z zapytaniem w sprawie interpretacji, z uwagi na fakt, iż zakłady pogrzebowe coraz częściej występują z żądaniem wystawiania faktur.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca świadcząc usługi bezpośrednio na rzecz osób uprawnionych do pochowania zwłok, może wystawiać faktury za wykonane przez Wnioskodawcę usługi na inne zakłady w tym zakłady pogrzebowe...

Zadaniem Wnioskodawcy, nie może on wystawiać faktur za czynności wykonywane w Zakładzie na inne firmy, które nie są bezpośrednimi zleceniodawcami i płatnikami.

Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 212, poz. 1337) – faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy. W sprawie przedstawianej przez Wnioskodawcę – nabywcą usług jest osoba uprawniona do pochowania zwłok, której przysługuje zasiłek pogrzebowy, a nie jest to zakład pogrzebowy. Zakład pogrzebowy jest pośrednikiem w imieniu osoby zlecającej różne czynności-usługi pogrzebowe innym podmiotom i załatwiania w jej imieniu i na jej rachunek formalności związane z pochowaniem zmarłego. Środki płatnicze nie są środkami zakładu pogrzebowego, lecz osoby uprawnionej, która otrzymuje zasiłek pogrzebowy z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w maksymalnej wysokości. Wszelkie koszty związane z wykonaniem jakiejkolwiek usługi w obiektach Wnioskodawcy i przez jego pracowników ponosi Wnioskodawca a nie zakład pogrzebowy. Faktura jest potwierdzeniem dla osoby uprawnionej, prawa do miejsca grzebalnego, określonego numerem kwatery i numerem grobu a także wykonanych usług w Zakładzie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, stosownie do przepisu art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast świadczenie usług, to w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W oparciu o ust. 4 podatnicy, o których mowa w ust. 1-3, nie mają obowiązku wystawiania faktur, o których mowa w ust. 1 i 2, osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

Zasadą jest zatem wystawianie faktur VAT dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, jedynie w przypadku, gdy tego zażądają.

Ponadto w art. 106 ust. 8 ustawodawca zawarł delegację dla Ministra Finansów do określenia zasad wystawiania i przechowywania faktur.

Szczegółowe warunki dotyczące zasad wystawiania faktur uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337).

Jak wynika z § 5 ust. 1 powołanego rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1. imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2. numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3. numer kolejny faktury oznaczonej jako "FAKTURA VAT";
4. dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5. nazwę towaru lub usługi;
6. miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8. wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9. stawki podatku;
10. sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12. kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Faktura jest więc dokumentem stwierdzającym wystąpienie u podatnika okoliczności powodujących powstanie obowiązku podatkowego, a taki powstaje m. in. z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 1 ustawy).

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż nabywcą usług z którą zwierane są umowy w zakresie przechowywania zwłok do czasu ich pochowania i przygotowania do pogrzebu oraz w zakresie udostępniania miejsc grzebalnych na cmentarzach komunalnych, są osoby uprawnione do pochowania zwłok. Z uwagi na fakt, iż na podstawie faktur następuje rozliczenie z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, czy z innymi członkami rodziny - osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej, najczęściej żądają wystawienia faktur za wykonanie świadczonych usług.

A zatem mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i powołane przepisy uznać należy, iż o ile faktycznym nabywcą (zleceniodawcą) świadczonych przez Wnioskodawcę usług są osoby uprawnione do pochowania zwłok, a nie zakłady pogrzebowe, prawidłową formą dokumentowania jest faktura VAT, wystawiona na tą osobę, zgodnie z art. 106 ust. 1, jednak z uwzględnieniem zasady wyrażonej w ww. art. 106 ust. 4 powołanej ustawy.

Jednakże, należy zwrócić uwagę, iż w sytuacji, gdyby zakład pogrzebowy (bądź inny zakład) był zleceniodawcą – nabywcą, świadczonych przez Wnioskodawcę usług (a więc działał we własnym imieniu i na własny rachunek), zgodnie z powołanymi wyżej przepisami fakturę należałoby wystawić na ten podmiot (nabywcę).

Końcowo zauważa się, iż tut. organ podatkowy w niniejszej interpretacji nie oceniał zasadności stwierdzenia Wnioskodawcy, że "niezależnie od żądania Zakład obowiązany jest, jako płatnik podatku VAT, do wystawienia imiennej faktury (nawet wewnętrznej)", bowiem w tym zakresie nie zadano pytania i nie przedstawiono własnego stanowiska w sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.