Istota interpretacji:

Świadczenie usług polegających na udostępnieniu pracownikom samochodu służbowego do celów prywatnych oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca dolicza do przychodów pracowników ze stosunku pracy wartość świadczenia polegającego na korzystaniu z samochodów służbowych do celów prywatnych. Spółka nie pobiera od pracowników opłaty z tytułu użytkowania przez nich samochodów służbowych do celów prywatnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy umożliwienie swoim pracownikom korzystania z samochodów służbowych również do celów prywatnych, powinno być traktowane jako odpłatne świadczenie usług oraz czy w związku z tym Zainteresowany ma obowiązek naliczyć podatek VAT od wartości takiego świadczenia...
2. Czy Spółka jest uprawniona do odliczenia lub częściowego odliczenia podatku naliczonego, związanego z zakupami dotyczącymi takiego świadczenia...
3. Czy w związku z przekazaniem do prywatnego używania samochodów służbowych, Zainteresowany jest zobowiązany do wystawienia faktur wewnętrznych na podstawie art. 106 ust. 7 ustawy o VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług, jeżeli nie są one związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tymi usługami, w całości lub w części, traktuje się jak odpłatne świadczenie usług.

Z powyższych regulacji wynika, iż każde nieodpłatne świadczenie usług jest zrównane z odpłatnym świadczeniem usług, jeżeli nie jest związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, a podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z tą usługą. Zatem, aby nieodpłatne świadczenie usług podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą jednocześnie zostać spełnione dwa warunki, dotyczące braku związku świadczonych usług z prowadzonym przedsiębiorstwem oraz braku prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z daną usługą.

Przez usługi niezwiązane z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy uznać te usługi, których świadczenie odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Używanie samochodów służbowych do celów prywatnych pozostaje bez związku z prowadzoną działalnością, co potwierdzają liczne interpretacje organów podatkowych (np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, sygn. ITPP1/443-674/07/KM z dnia 20 lutego 2008 r., zgodnie z którą "udostępnianie pracownikom samochodów służbowych do celów prywatnych spełnia przesłanki uznania tej czynności za nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste pracowników, a czynność ta podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.").

W związku z powyższym, w przypadku umożliwienia pracownikom Spółki korzystania z samochodów służbowych do celów prywatnych, pierwszy z warunków zrównania nieodpłatnego świadczenia usług ze świadczeniem odpłatnym jest spełniony.

Zainteresowany działając na podstawie stosownego zezwolenia Komisji Nadzoru Bankowego oraz zgodnie z przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2002 r. Nr 72, poz. 665 ze zm.), świadczy za wynagrodzeniem usługi pośrednictwa finansowego na rzecz klientów indywidualnych oraz instytucjonalnych. Swoją działalność koncentruje przede wszystkim na udzielaniu kredytów ratalnych, udzielaniu pożyczek gotówkowych, wydawaniu kart kredytowych dla osób prawnych, pośrednictwie w sprzedaży ubezpieczeń oraz przyjmowaniu depozytów. Czynności te korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w związku z załącznikiem nr 4 do ustawy o VAT. W zdecydowanej większości przypadków, Wnioskodawca świadczy usługi zwolnione od VAT, jednakże wykonuje on również czynności podlegające opodatkowaniu VAT m.in.: refakturowanie kosztów poniesionych przez Spółkę, związanych z działalnością innych podmiotów gospodarczych, usługi najmu powierzchni, refakturowanie usług związanych z korzystaniem z wynajmowanych powierzchni itp.

Udział rocznego obrotu Zainteresowanego z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz czynności, w związku z którymi nie przysługuje takie prawo, kształtuje się na poziomie znacznie poniżej 2%. W związku z tym, zgodnie z brzmieniem art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, nie ma on prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu (z wyjątkiem przypadku, kiedy faktury zakupu są związane bezpośrednio ze sprzedażą opodatkowaną).

W związku z tym, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z zakupem samochodów, paliwa do nich oraz innych opłat eksploatacyjnych związanych z używaniem samochodów, nie jest spełniony drugi z warunków uznania nieodpłatnego świadczenia w postaci udostępnienia samochodów służbowych do prywatnego używania przez pracowników Spółki za świadczenie odpłatne.

Nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jedynie w przypadku, kiedy są spełnione łącznie obydwa warunki wymienione w art. 8 ust. 2 ustawy o VAT, tj.:

• usługi nie są związane z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem oraz
  
• podatnik nie ma prawa do obniżenia w całości lub w części kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych z daną usługą.
  
  

W opisanym przypadku został spełniony wyłącznie jeden z warunków traktowania świadczenia nieodpłatnego na równi ze świadczeniem odpłatnym. Przekazanie do korzystania samochodów służbowych do celów prywatnych nie jest związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, natomiast przy nabyciu samochodów i ich eksploatacji Spółka nie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego. Nie wystąpi więc odpłatna usługa, która podlegałaby opodatkowaniu.

W konsekwencji, Zainteresowany nie ma obowiązku wystawienia faktury wewnętrznej z tytułu udostępniania samochodów służbowych do celów prywatnych pracowników. Nie powstanie również możliwość odliczenia lub częściowego odliczenia VAT naliczonego od samochodów, paliwa oraz innych opłat eksploatacyjnych związanych z używaniem samochodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje