Istota interpretacji:

Wnioskodawca współpracuje przewoźnikami. Organizuje dostawę paliwa do pojazdów przewoźników dla potrzeb realizowanych przez nią zleceń transportowych. Paliwo jest zamawiane w ilościach hurtowych, a następnie tankowane do pojazdów przewoźników. Dostawa paliwa jest dokumentowana fakturą zakupu. Po zatankowaniu paliwem pojazdów przewoźników, Spółka wystawia im refaktury za paliwo po cenie zakupu. W rezultacie, Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu zakupionego i refakturowanego paliwa, a zakup paliwa i jego redystrybucja służy jedynie realizacji zleceń transportowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność związaną z organizacją transportu materiałów sypkich. Współpracuje z około 60 przewoźnikami (w większości są to małe firmy posiadające 2-3 pojazdy).

Ze względów organizacyjnych i biznesowych, Spółka organizuje dostawę paliwa (olej napędowy) do pojazdów przewoźników dla potrzeb realizowanych przez nią zleceń transportowych. Paliwo jest zamawiane w ilościach hurtowych przez Zainteresowanego (dostawa na poziomie 15-18 tys. litrów jednorazowo), a następnie tankowane do pojazdów przewoźników.

Dostawa paliwa jest dokumentowana fakturą zakupu. Po zatankowaniu paliwem pojazdów przewoźników, Spółka wystawia im refaktury za paliwo po cenie zakupu. W rezultacie, Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu zakupionego i refakturowanego paliwa, a zakup paliwa i jego redystrybucja służy jedynie realizacji zleceń transportowych. Podatek dochodowy i podatek VAT rozliczane są na zasadach ogólnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy rozliczenie podatku VAT przez Wnioskodawcę jest prawidłowe... Czy refakturowanie zakupionego paliwa jest prawidłowe...

Zdaniem Wnioskodawcy, rozliczenie zakupu i sprzedaży paliwa dla potrzeb realizacji zleceń transportowych w obszarze podatku VAT na zasadach ogólnych jest prawidłowa pomimo nie uzyskiwania dochodu z tytułu zakupu i sprzedaży.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy, sprzedażą jest odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W myśl art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność związaną z organizacją transportu materiałów sypkich. Współpracuje z około 60 przewoźnikami (w większości są to małe firmy posiadające 2-3 pojazdy). Ze względów organizacyjnych i biznesowych, Spółka organizuje dostawę paliwa (olej napędowy) do pojazdów przewoźników dla potrzeb realizowanych przez nią zleceń transportowych. Paliwo jest zamawiane w ilościach hurtowych przez Zainteresowanego (dostawa na poziomie 15-18 tys. litrów jednorazowo), a następnie tankowane do pojazdów przewoźników.

Dostawa paliwa jest dokumentowana fakturą zakupu. Po zatankowaniu paliwem pojazdów przewoźników, Spółka wystawia im refaktury za paliwo po cenie zakupu. W rezultacie, Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu zakupionego i refakturowanego paliwa, a zakup paliwa i jego redystrybucja służy jedynie realizacji zleceń transportowych. Podatek dochodowy i podatek VAT rozliczane są na zasadach ogólnych.

Stosownie do art. 30 ust. 3 ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, podstawą opodatkowania jest kwota należna z tytułu świadczenia usług, pomniejszona o kwotę podatku.

Regulacje w tym zakresie zostały również zawarte w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L z 2006 r., Nr 347/1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą.

"Refakturowanie" usług przewiduje art. 28 Dyrektywy, zgodnie z którym w przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten nabył i wyświadczył te usługi. Dotyczy to sytuacji, w której podatnik kupuje usługę, a następnie "w stanie nieprzetworzonym" odsprzedaje ją swojemu kontrahentowi.

W myśl ww. przepisu Dyrektywy jest on traktowany tak, jakby świadczył tę usługę. Świadczenie takich usług powinno zostać opodatkowane podatkiem od towarów i usług według stawki właściwej dla danego rodzaju usługi. W przypadku zatem wykonania przez czynnego podatnika VAT czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (świadczenie usług) należy uznać, iż powinny być one udokumentowane fakturami VAT, bowiem zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy o których mowa w art. 15, są zobowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

"Refaktura" jest zwykłą fakturą VAT, tyle że wystawioną przez podmiot pośredniczący pomiędzy właściwym usługodawcą, a rzeczywistym nabywcą tej usługi. W rezultacie więc ostateczne obciążenie spoczywa nie na pierwotnym nabywcy usługi, lecz na jej rzeczywistym użytkowniku.

Przyjmuje się, że z refakturowaniem mamy do czynienia, gdy występują następujące okoliczności:

1. przedmiotem refakturowania są usługi, z których nie korzysta podmiot (albo korzysta tylko w części), na który wystawiona jest pierwotna faktura,
2. odsprzedaży dokonuje się po cenie zakupu, bez marży doliczonej przez odsprzedającego,
3. podmiot, który dokonuje refakturowania, wystawia na rzecz nabywcy fakturę (refakturę).

Przy spełnieniu powyższych warunków dana usługa może być przedmiotem odsprzedaży w drodze refakturowania.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż przedmiotem dostawy jest towar, a nie usługa. Zatem, dostawa paliwa nie może być przedmiotem odsprzedaży w drodze refakturowania.

W świetle opisanego stanu faktycznego należy stwierdzić, że dostawca paliwa przenosi prawo do rozporządzania towarem (paliwem) jak właściciel na Wnioskodawcę, a następnie on przenosi to prawo na poszczególnych przewoźników. W związku z powyższym, w przypadku sprzedaży paliwa przewoźnikom, Spółka dokonuje na ich rzecz odpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy. Przedmiotowe transakcje należy rozliczyć na zasadach ogólnych i opodatkować według stawki podatku od towarów i usług właściwej dla danego towaru oraz udokumentować je fakturami VAT.

Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż dostawa paliwa jest dokumentowana fakturą zakupu. Po zatankowaniu paliwem pojazdów przewoźników, Spółka wystawia im refaktury za paliwo po cenie zakupu. W rezultacie, Wnioskodawca nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu zakupionego i refakturowanego paliwa, a zakup paliwa i jego redystrybucja służy jedynie realizacji zleceń transportowych. Podatek dochodowy i podatek VAT rozliczane są na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zatem, podstawą opodatkowania w przypadku odsprzedaży paliwa będzie kwota należna od przewoźników z tytułu sprzedaży tego paliwa, pomniejszona o kwotę należnego podatku.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy).

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W przedmiotowej sprawie warunek ten został spełniony, gdyż Wnioskodawca dokonuje odsprzedaży nabytego paliwa, wystawiając fakturę VAT i naliczając podatek należny. Zatem, nabycie paliwa związane jest z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, a Zainteresowany ma prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem paliwa.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W kwestii pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych – w dniu 29 września 2009 r. wydano odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB3/423-500/09-2/ŁM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.

Referencje