Istota interpretacji:

dot. podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia nieruchomości

W dniu 17 lipca 2009 r. wezwano Spółkę do uzupełnienia przedstawionego w przedmiotowym wniosku opisu zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 28 lipca 2009 r. (data wpływu 31 lipca 2009 r.)

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka zakupiła dnia 25 kwietnia 2008 r. nieruchomość położoną w W składającą się z działki X oraz Y obrębu 1-03-01 w obszarze 408 m#178; - (wyżej wymieniony grunt jest przedmiotem użytkowania wieczystego do 18.10.2100 r.). Na działce usytuowany jest budynek mieszkalny murowany wybudowany w latach 30-tych XX wieku. Spółka zamierza sprzedać opisaną nieruchomość. Nie poniosła nakładów budowlanych. Nowym nabywcą będzie osoba fizyczna.

W uzupełnieniu wniosku, Spółka wskazała, iż do nabycia przedmiotowej nieruchomości nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Spółka kupiła nieruchomość od osób fizycznych, nieruchomość ta nie podlegała opodatkowaniu. Przedmiotem sprzedaży jest budynek z lat 30-tych i plac z prawem użytkowania wieczystego. Poprzedni właściciel odzyskał nieruchomość.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka może sprzedaż przedmiotową nieruchomość bez podatku VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a) ustawy o VAT, sprzedaż opisanej we wniosku nieruchomości objęta jest zwolnieniem z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca, po uzyskaniu ustnej opinii z Urzędu Skarbowego oraz z Informacji Podatkowej, utwierdził się w przekonaniu, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości podlegać będzie zwolnieniu z podatku VAT. Spółka nadmienia, iż nie poniosła nakładów budowlanych na w/w nieruchomość.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Definicja towaru, skonstruowana na potrzeby podatku od towarów i usług, zawarta została w art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z nią towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z przepisem art. 7 ust. 1 pkt 7 ustawy, przez dostawę towarów rozumie się również zbycie praw oddania gruntów w użytkowanie wieczyste.

Co do zasady stawka podatku - na podstawie art. 41 ust. 1 ww. ustawy, wynosi 22%. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienia od podatku.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1. dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2. pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
   
   

Stosownie do art. 2 pkt 14 ww. ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1. wybudowaniu lub
2. ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
   
   

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1. w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2. dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
   
   

Natomiast treść § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) stanowi, iż zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki te lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, że nabył On prawo użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działki X i Y oraz posadowiony na nich stanowiący odrębną nieruchomość budynek mieszkalny. Przy nabyciu przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Obecnie zamierza On sprzedać przedmiotową nieruchomość wraz z prawem użytkowania wieczystego osobie fizycznej.

Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość 25 kwietnia 2008 r. Budynek mieszkalny usytuowany na działce został wybudowany w latach 30-tych XX wieku. Spółka nie poniosła nakładów budowlanych na ulepszenie budynku mieszkalnego. A więc sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast, zgodnie z cyt. wyżej § 13 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Finansów zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu. A zatem, zwolnienie znajdzie zastosowanie w odniesieniu do całego przedmiotu dostawy, tj. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości składającej się z działki X oraz Y i trwale z nią związanych zabudowań.

Należy ponadto wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.