|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: najem, świadczenie usług, zwrot kosztów | |
| Data: 2009-06-15 | |
Istota interpretacji:Wynagrodzenie wypłacane najemcy tytułem zwrotu części kosztów robót wykończeniowych należy zaklasyfikować jako wynagrodzenie za usługę rozumianą jako świadczenie najemcy na rzecz Spółki. Spółka ma prawo obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony określony w fakturze otrzymanej od najemcy dokumentującej wynagrodzenie.W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i związane z nim zdarzenie przyszłe. Z Sp. z o.o. (dalej: Z lub Spółka) jest właścicielem budynku biurowego i prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmowaniu znajdujących się w nim powierzchni. Działalność w zakresie wynajmowania powierzchni komercyjnych jest działalnością podlegającą opodatkowaniu 22% VAT. Po zawarciu umowy najmu Spółka przekazuje najemcy pomieszczenie ze standardowym wykończeniem. Umowy najmu przewidują, iż oprócz standardowego wykończenia Najemca może na własny koszt wykończyć powierzchnię oraz zainstalować w pomieszczeniu dodatkowe urządzenia i wyposażenie (dalej: Roboty Wykończeniowe Najemcy) pod warunkiem, że przedstawi Spółce odpowiednią dokumentację oraz otrzyma uprzednią pisemną zgodę Spółki. Najemca zobowiązuje się w umowie najmu między innymi:
Umowy najmu przewidują iż, koszty związane z Robotami Wykończeniowymi Najemcy w pewnej zryczałtowanej kwocie za metr kwadratowy powierzchni najmu pokrywa Spółka. Przy czym z części umów wynika, iż przekazanie kwot zwracanych najemcom przez Spółkę zostanie udokumentowane przez najemców notą obciążeniową. Część z umów przewiduje jednak, iż kwoty te zostaną udokumentowane fakturą VAT. Przyczyna, dla której Spółka zgodziła się pokryć część kosztów Najemcy była chęć pozyskania Najemcy. Dzięki takiemu rozwiązaniu Spółka uniknęła również konieczności wyposażania wynajmowanych pomieszczeń we własnym zakresie. Należy zaznaczyć, iż Spółka nie nabywa jednak prawa do wyposażenia, gdyż to Najemca jest ostatecznym odbiorcą prac, które są przeprowadzane z jego inicjatywy. Umowy przewidują także, iż zmiany i uzupełnienia wprowadzone przez Najemcę lub w jego imieniu muszą zostać zdemontowane i usunięte przez Najemcę na jego wyłączny koszt przed zakończeniem umowy najmu. W przypadku, gdy Spółka wyrazi zgodę na pozostawienie przez Najemcę określonych zmian lub uzupełnień, Najemca nie będzie uprawniony do otrzymania jakiejkolwiek zapłaty od Wynajmującego w związku z powyższym faktem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy kwoty wypłacane najemcy tytułem zwrotu części kosztów Robót Wykończeniowych Najemcy należy uznać za wynagrodzenie za usługę opodatkowaną VAT oraz czy wobec tego Spółka ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony określony w fakturze dokumentującej taką usługę w rozliczeniu za okres, w którym otrzymała fakturę... Zdaniem wnioskodawcy wynagrodzenie wypłacane najemcy tytułem zwrotu części kosztów Robót Wykończeniowych należy zaklasyfikować jako wynagrodzenie za usługę rozumianą jako świadczenie Najemcy na rzecz Spółki. Świadczenie to polega na wykończeniu oraz wyposażeniu przez najemcę wynajętych od Spółki powierzchni, w wyniku czego Spółka nie musi wyposażać pomieszczeń we własnym zakresie. W efekcie działań podjętych przez Najemcę okresowo wzrasta wartość nieruchomości należących do Spółki. W związku z powyższym wynagrodzenie (zwrot kosztów) powinno zostać opodatkowane VAT oraz udokumentowane przez najemcę fakturą. Spółka prosi o potwierdzenie, że VAT zapłacony najemcy w związku z opisanymi transakcjami będzie podlegał u niej odliczeniu. Spółka zwraca uwagę, iż Minister Finansów w interpretacji indywidualnej wydanej jednemu z najemców Spółki potwierdził, iż otrzymany w analogicznej sytuacji zwrot kosztów stanowi wynagrodzenie za świadczenie usług, które powinno zostać udokumentowane fakturą VAT (interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. IPPP3/443-204/08-2/RK). Na gruncie ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Natomiast, przez odpłatne świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji (art. 8 ust. 1 ustawy o VAT). W doktrynie podatkowej podkreśla się, iż w ustawowej definicji świadczenia usług podlegających opodatkowaniu generalnie przyjęto, że usługami są wszelkie odpłatne świadczenia, niebędące dostawą towarów. Definicja "świadczenia usług" ma zatem charakter dopełniający definicję "dostawy towarów" i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania działalności gospodarczej, zgodnie z ogólnym założeniem, że opodatkowanym świadczeniem usług jest każda transakcja podatnika w ramach jego działalności gospodarczej, która nie została wymieniona jako dostawa towarów (por. Janusz Zubrzycki, Leksykon VAT 2006, Tom 1, Oficyna Wydawnicza "Unimex", Wrocław 2006, s. 36 i nast.). W praktyce przyjmuje się, iż definicja usługi dla celów ustawy o VAT ma szerszy zakres od definicji usługi z klasyfikacji statystycznych. Pojęcie świadczenia - składającego się na istotę usługi - należy interpretować zgodnie z jego cywilistycznym rozumieniem. Jak wskazuje art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U Nr 16, poz. 93 ze zm.), świadczenie może polegać na działaniu albo zaniechaniu. Przez świadczenie należy zatem rozumieć każde zachowane się na rzecz innego podmiotu. Na zachowane to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innego podmiotu), jak i zaniechanie (nie czynienie bądź też tolerowane, znoszenie określonych stanów rzeczy) – por. interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie dnia 28 stycznia 2009 r., sygn. IPPP3/443-204/08-2/RK. Zwrotu kosztów na rzecz Najemcy nie można uznać za wynagrodzenie za dostawę towarów, gdyż Spółka nie nabywa prawa do dysponowania wyposażeniem. Należy jednak uznać, ze zwrot ten jest wynagrodzeniem za świadczenie przez Najemcę usługi polegającej na wykończeniu oraz wyposażeniu wynajętych od Spółki powierzchni, w wyniku czego Spółka osiąga następujące korzyści:
Zważywszy, że wynagrodzenie wypłacone przez Spółkę jest bezpośrednio związane ze sprzedażą opodatkowaną VAT (wynajmem powierzchni), to zgodnie z art. 86 ust 1 i ust. 2 ustawy o VAT Spółka ma prawo obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony określony w fakturze otrzymanej od Najemcy dokumentującej wynagrodzenie. Zgodne z art. 86 ust 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i związanego z nim zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock. |
|
| 2009-06-15 |