Istota interpretacji:

Czy powinien być Pan "płatnikiem" podatku VAT od dotychczas zbywanych działek? Czy sprzedając w przyszłości pozostałe działki będzie Pan działał jako podatnik podatku od towarów i usług?

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2009 r. (data wpływu 18 lutego 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 kwietnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek -jest nieprawidłowe.

W dniu 18 lutego 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Na podstawie umowy sprzedaży z dnia 17 listopada 2001 r., umowy o częściowy podział majątku dorobkowego z dnia 15 marca 2002 r. oraz umowy sprzedaży z dnia 31 lipca 2003 r., nabył Pan nieruchomość rolną położoną w obrębie miejscowości L., gm. O. W 2001 roku dokonał Pan nabycia gruntu od osób fizycznych, mających kłopoty finansowe. W momencie zakupu tej nieruchomości nie był jeszcze ostatecznie zatwierdzony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Nastąpiło to w dniu 29 listopada 2001 r. Na podstawie przedmiotowego planu przeznaczono przedmiotowy grunt pod działki rekreacyjne. W 2002 r., zgodnie z planem dokonano podziału gruntu o pow. 8,8565 ha na 31 działek rekreacyjnych oraz na inne działki służące obsłudze tego terenu (drogi, ciągi piesze, działka pod trafostację, poszerzenie drogi gminnej i inne). W okresie od 13 czerwca 2005 r. do 2 grudnia 2008 r. zbył Pan 8 działek rekreacyjnych wraz z udziałami w innych działkach służących obsłudze osiedla. Pierwszą działkę sprzedał Pan w dniu 13 czerwca 2005 r., nie będąc podatnikiem podatku od towarów i usług. Następną działkę zbył Pan 5 lipca 2007 r. będąc "płatnikiem" podatku od towarów i usług. Zamierza Pan w przyszłości zbywać pozostałe działki wraz z udziałami.

W uzupełnieniu do wniosku z dnia 17 kwietnia 2009 r., Wnioskodawca poinformował, że zatwierdzony plan zagospodarowania (już po zakupie gruntu) z dnia 29 listopada 2001 r. określił teren pod zabudowę domów rekreacyjnych. Celem nabycia nieruchomości było powiększenie majątku osobistego, prywatnego. Posiadane obecnie jeszcze 22 działki nie są zabudowane. Również te wcześniej sprzedane nie były zabudowane. Od chwili zakupu nieruchomości działki leżały odłogiem. Oprócz podziału geodezyjnego w 2002 r. nie dokonał Pan osobiście i na własny koszt żadnych czynności zmierzających do przygotowania gruntu do sprzedaży. Przedmiotowe grunty są oferowane do sprzedaży poprzez Pana kontakty osobiste. Ponadto poinformował Pan, że w 2000 r. zakupił grunt, który następnie sprzedał w 2006 r. Była to nieruchomość położona w miejscowości B., gm. S., przeznaczona pod budownictwo wielorodzinne. Przy zbywaniu powyższego gruntu był Pan zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie...

Czy powinien być Pan "płatnikiem" podatku VAT od dotychczas zbywanych działek... Czy sprzedając w przyszłości pozostałe działki będzie Pan działał jako podatnik podatku od towarów i usług...

Pana zdaniem, nie powinien Pan być "płatnikiem" podatku od towarów i usług od zbytych, jak i zbywanych w przyszłości działek, a jedynie "płatnikiem" podatku od czynności cywilnoprawnych i w związku z tym otrzymać zwrot zapłaconego podatku od towarów i usług. Nie prowadził Pan (ani nie prowadzi ) działalności gospodarczej w zakresie rolnictwa. Nie jest Pan rolnikiem oraz nie opłaca składek KRUS. Sprzedaż działek stanowiących Pana prywatny majątek w żaden sposób nie jest związana z działalnością gospodarczą przez Pana prowadzoną. Transakcje sprzedaży tych nieruchomości są zbywaniem Pana majątku prywatnego i służą wyłącznie do zaspokajania Pana osobistych potrzeb. Dochód ze sprzedaży działek przeznacza Pan na cele niezwiązane z prowadzoną działalnością gospodarczą, a mianowicie na potrzeby osobiste.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy, w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicję towaru ustawodawca zawarł w art. 2 pkt 6 powołanej ustawy. Zgodnie z tą definicją, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust.1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 cytowanej ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Pojęcia "podatnik" i "działalność gospodarcza", na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy. Podatnikami - wg zapisu art. 15 ust. 1 - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 tego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast według prawa unijnego, z mocy art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej - ujednolicona podstawa wymiaru podatku (od 1 stycznia 2007r. art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE RADY z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej) działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i osób świadczących usługi włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów. Za działalność gospodarczą uznaje się również wykorzystywanie, w sposób ciągły, własności dóbr materialnych lub niematerialnych do celów zarobkowych. Zgodnie z art. 4 ust. 3 VI Dyrektywy (art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE) państwa członkowskie mogą również uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie zawiera transakcje związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2, (art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE) w szczególności (...) dostawę działek budowlanych. Przez działkę budowlaną rozumie się każdą działkę nieuzbrojoną lub uzbrojoną, uznaną za budowlaną przez państwa członkowskie. Opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 VI Dyrektywy (art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE), dostawa towarów lub usług świadczona na terytorium kraju przez podatnika, który jako taki występuje.

Prawo unijne wskazuje zatem, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem i działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie majątku rzeczowego i wartości niematerialnych w celu uzyskiwania z tego tytułu dochodu (art. 4 ust. 3 VI Dyrektywy).

Jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego grunty, które sprzedawał Pan w przeszłości oraz zamierza zbywać, są gruntami przeznaczonymi pod zabudowę. Nieruchomość tą zakupił Pan w 2001 r. jako rolną od osób fizycznych, znajdujących się w trudnej sytuacji finansowej. Od momentu zakupu nieruchomości działki leżały odłogiem. Do chwili złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej sprzedał Pan 8 działek oraz zadeklarował sukcesywne zbywanie pozostałych 22 działek. Ponadto poinformował Pan, że zbywając w 2006 r. grunt położony w miejscowości B., gm. S., był Pan zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Również kolejne transakcje sprzedaży nieruchomości dokonywał Pan jako zarejestrowany podatnik VAT czynny. Z powyższego wynika, że zbywanie działek następuje w krótkich odstępach czasu od ich nabycia. Zatem nasuwa się wniosek, że skupowanie nieruchomości następowało zamiarem ich dalszej odsprzedaży, z chęci osiągnięcia korzyści finansowych. Stanowiło to dla Pana rodzaj lokaty kapitału. Wnioskodawca zbywał i zamierza nadal zbywać przedmiotowe działki w sposób powtarzalny i zorganizowany, zatem czynności te noszą znamiona prowadzenia w tym zakresie działalności gospodarczej.

W efekcie dostawę przedmiotowych działek przeznaczonych pod zabudowę, przez osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a planowaną sprzedaż gruntów należy traktować jako dostawę towaru, która w oparciu o regulację zawartą w art. 5 ust. 1 ustawy podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem VAT.

W związku z tym, iż od podatku od towarów i usług – w odniesieniu do gruntów – zwolniona jest jedynie dostawa terenów niezabudowanych innych niż budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę (art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy), transakcje sprzedaży gruntu, których dokonał Pan i planuje dokonać, winny być opodatkowane 22% stawką podatku. A zatem słuszne było zarejestrowanie się Pana jako podatnika VAT czynnego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Krajowe Biuro Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.