Istota interpretacji:

Kwestia opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży przez Gminę przedmiotowego gruntu będzie uzależniona od jego przeznaczenia w wyniku sprzedaży. To Gmina jako obecny właściciel tej nieruchomości - dokonując jej sprzedaży określonemu nabywcy - zdecyduje o przeznaczeniu tego gruntu i wywoła określone skutki w podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina planuje sprzedaż nieruchomości. Jest to nieruchomość oznaczona nr ewid., niezabudowana, przejęta przez Gminę w roku 2008 jako spadek po zmarłym mieszkańcu, w ewidencji gruntów i budynków zapisana: ŁV- 04570, W 0,0011, łącznie - pow. 0,4581 ha. W planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy wymieniona nieruchomość położona była w strefie ochrony ekologicznej, obejmującej tereny rzeki.., tereny użytków rolnych, łąk i pastwisk położonych w jej sąsiedztwie i przyrodniczo powiązanych. Plan powyższy stracił ważność i na dzień dzisiejszy Gmina nie posiada aktualnego planu dla miejsca położenia działki. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy wymieniona działka położona jest również w strefie ekologicznej. Ponadto w piśmie będącym uzupełnieniem do wniosku wnioskodawca oznajmił, że nieruchomość ta w ewidencji gruntów i budynków została zapisana jako łąki trwałe i rowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od opisanych sprzedawanych nieruchomości Gmina ma obowiązek naliczyć i odprowadzić podatek VAT...

Zdaniem wnioskodawcy, w sytuacji gdy nieruchomość rolną zakupi osoba będąca właścicielem gospodarstwa rolnego z przeznaczeniem na prowadzenie działalności rolniczej sprzedaż jest zwolniona z VAT. W przypadku zakupu tej nieruchomości przez osobę posiadającą gospodarstwo rolne, a nieruchomość zostanie zakupiona na inny cel, niezwiązany z działalnością rolniczą Gmina winna doliczyć do ceny sprzedaży VAT 22%. W przypadku zakupu opisanej nieruchomości przez osobę nieprowadzącą działalności rolniczej z przeznaczeniem jej na inne cele niż rolnicze Gmina winna naliczyć VAT - 22 %.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Art. 7 ust. 1 ustawy definiuje dostawę towaru jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast towarami w myśl art. 2 pkt. 6 ustawy o VAT są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwolniona od podatku jest jedynie dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę.

Dla prawidłowego określenia przeznaczenia terenów istotne znaczenie odgrywa miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.). Stosownie do art. 4 ust. 1 tej ustawy ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 4 ust. 2).

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy należy do jej zadań własnych. W myśl art. 9 ust 1 cyt. ustawy polityka przestrzenna gminy wyrażona jest w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Studium nie jest aktem prawa miejscowego, jednakże jego postanowienia są wiążące dla Rady Gminy przy uchwalaniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu.

Natomiast ewidencja gruntów i budynków jest jedynie urzędowym zbiorem informacji faktycznych. Wynikające z niej zapisy są odzwierciedleniem (potwierdzeniem) stanu faktycznego i prawnego na dzień dokonania wpisu. Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1, ust. 2 oraz art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) informacje dotyczące gruntów znajdujące się w ewidencji dotyczą: położenia, granic, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych a także stosunków właścicielskich. Dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę m.in. planowania przestrzennego, jednakże tylko w zakresie danych faktycznie w niej zawartych.

Z przedmiotowego wniosku oraz jego uzupełnienia wynika, że przedmiotem sprzedaży jest niezabudowana nieruchomość rolna, w ewidencji gruntów i budynków zapisana jako łąki trwałe i rowy. Nieruchomość ta została przejęta przez Gminę w roku 2008 jako spadek po zmarłym mieszkańcu Na dzień dzisiejszy Gmina nie posiada aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejsca położenia działki. W studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania Gminy wymieniona działka położona jest w strefie ekologicznej.

Podsumowując należy stwierdzić, iż kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy należy do jej zadań własnych. W związku z tym należy stwierdzić, iż kwestia opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży przez Gminę przedmiotowego gruntu będzie uzależniona od jego przeznaczenia w wyniku sprzedaży. To Gmina jako obecny właściciel tej nieruchomości - dokonując jej sprzedaży określonemu nabywcy - zdecyduje o przeznaczeniu tego gruntu i wywoła określone skutki w podatku VAT.

Z uwagi na powyższe stanowisko prezentowane we wniosku jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.