Istota interpretacji:

Sprzedaż przedmiotowego budynku będzie zwolniona z podatku od towarów i usług

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca w 1987 r. przyjął do użytkowania budynek po działalności gospodarczej. Od 01.10.2003 r. przedmiotowy budynek jest przez wnioskodawcę wynajmowany i z tego tytułu płaci on podatek VAT. Ponadto z pisma będącego uzupełnieniem do wniosku (data wpływu 04.09.2008 r.) wynika, że wnioskodawca wykorzystuje przedmiotowy budynek do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT od 01.10.2003 r. W piśmie tym wnioskodawca poinformował również, że nie ponosił wydatków na modernizację lub ulepszenie tego budynku w trakcie jego użytkowania, naprawił jedynie zniszczony dach.

Wątpliwości wnioskodawcy dotyczą kwestii opodatkowania ewentualnej przyszłej sprzedaży tego budynku.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1. Czy sprzedaż opisanego budynku podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, czy jest zwolniona...
2. Czy odpisy podatku VAT na środki do remontu, konserwacji mają wpływ na pytanie pierwsze...

Zdaniem wnioskodawcy, przy sprzedaży tego budynku podatek VAT nie powinien być płacony i transakcja ta jest zwolniona z opodatkowania tym podatkiem. Wnioskodawca uważa również, że odliczenia podatku VAT na środki do remontu i konserwacji nie mają wpływu na powyższą transakcję.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicja towaru zawarta została w art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tą definicją za towary uznaje się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 cyt. wyżej ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Przez towary używane, zgodnie z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się budynki i budowle lub ich części, jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat.

W przypadku używanych budynków, budowli lub ich części ustawodawca określił dodatkowe zastrzeżenie warunkujące prawo do zastosowania zwolnienia z podatku VAT. Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 6 ustawy o VAT zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

1. miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków,
2. użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.

Jak wynika z powyższego, budynek jest towarem w rozumieniu ustawy o VAT, zaś jego dostawa po spełnieniu przesłanek przewidzianych w ww. przepisach może zostać zwolniona z opodatkowania. Analiza wskazanych powyżej regulacji prawnych art. 43 ust. 2 pkt 1 i art. 43 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzi do wniosku, iż w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części posiadających status "towaru używanego", podatnik ma prawo do zastosowania zwolnienia z podatku VAT, gdy nie zostały spełnione łącznie przesłanki wykluczające zwolnienie, o których mowa w powołanym wyżej art. 43 ust. 6 ustawy o VAT.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż od końca roku, w którym zakończono budowę obiektu, minęło więcej niż 5 lat, a wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu budynku, gdyż budynek został przyjęty do użytkowania w 1987 r., kiedy podatek od towarów i usług na terenie kraju nie występował. W związku z tym spełniony został warunek uznania powyższego budynku za towar używany w świetle art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W uzupełnieniu do wniosku wnioskodawca wskazał również, iż w trakcie użytkowania budynku nie poniesiono nakładów na modernizację (ulepszenie) obiektu.

Na podstawie zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku i jego uzupełnień oraz powyższych przepisów należy stwierdzić, że w badanej sytuacji spełnione zostały warunki do zwolnienia sprzedaży przedmiotowego budynku z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Od końca budowy tego obiektu minęło więcej niż 5 lat, a wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu. Budynek ten jest zatem towarem używanym, o którym mowa w art. 43 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, którego dostawa korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT w myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W kwestii odliczeń podatku VAT na środki do remontu i konserwacji budynku należy stwierdzić, iż w badanym zdarzeniu przyszłym nie mają one wpływu na opodatkowanie jego sprzedaży. Cytowany bowiem wyżej art. 43 ust. 6 ustawy ogranicza stosowanie omawianego zwolnienia w przypadku, gdy podatnik dokonujący dostawy budynku, przed wprowadzeniem go do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania ponosił wydatki na jego ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej budynku i jednocześnie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków oraz użytkował budynek w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Natomiast z wniosku oraz jego uzupełnień wynika, że wnioskodawca takich wydatków nie ponosił, naprawił jedynie zniszczony dach. Poza tym w dniu 01.10.2008 r. minął 5-letni okres wykorzystywania budynku do wykonywania przez wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT zatem art. 43 ust. 6 ustawy nie ma w jego sprawie zastosowania.

Reasumując, sprzedaż przedmiotowego budynku będzie zwolniona z podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock