|
Chcesz odszukać potrzebne Ci informacje z zakresu stosowania prawa podatkowego
szybciej, wygodniej i pewniej, bez reklam?
|
||||||||||
| Słowa kluczowe: bon towarowy, obowiązek podatkowy, przekazanie nieodpłatne | |
| Data: 2008-09-05 | |
|
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Spółka planuje w najbliższym czasie zorganizować akcję promocyjną swoich towarów w celu intensyfikacji sprzedaży. W tym celu planuje zakupić kupony premiowe S, które będą stanowiły nagrody dla aktywnych uczestników. Został opracowany szczegółowy regulamin programu motywacyjnego:
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy przekazanie nagrody w akcji promocyjnej towarów Spółki w postaci kuponów premiowych S o dowolnej wartości, oraz kilkakrotne nagradzanie w trakcie roku jednej osoby rodzi po stronie Spółki obowiązek odprowadzenia VAT należnego od tych przekazań? Zdaniem Wnioskodawcy, talony towarowe są rodzajem dokumentu upoważniającego do zakupu towaru i nie mieszczą się w definicji towaru w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku VAT. Zastępują one zatem w całości lub w części środki pieniężne, za które nabywa się towary. Z uwagi na powyższe przekazanie talonów nie powoduje konieczności odprowadzenia podatku VAT należnego. Poza tym, zgodnie z brzmieniem art. 7 ust. 3 od 1 czerwca 2005r. nieodpłatne przekazanie przez podatnika towarów (niezależnie od ich wartości i charakteru) należących do jego przedsiębiorstwa, na cele związane z prowadzeniem tego przedsiębiorstwa, a zatem także na cele reprezentacji i reklamy - nie podlega VAT. Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam, co następuje. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług), a towarami są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 cyt. ustawy). W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się natomiast każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Sprzedaż czy też przekazanie talonów towarowych nie stanowi ani dostawy towarów, ani świadczenia usług i nie mieści się w katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług wyznaczonym przez przepis art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Talon - bon towarowy, stanowi rodzaj znaku legitymacyjnego upoważniającego do odbioru świadczenia, a więc do otrzymania w oznaczonym terminie określonych towarów i dlatego - jak stwierdzono powyżej - nie mieści się on w dyspozycji przepisu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług. Bon nie jest towarem, lecz tylko kwitem, którym można zapłacić za nabywane towary. Zastępuje on środki pieniężne, za które zwyczajowo nabywa się towary. Sprzedaży bonów, ze względu na ich specyfikę, nie można też uznać za świadczenie usług. Talony towarowe same w sobie nie zaspokajają żadnych potrzeb - nie stanowią więc autonomicznego świadczenia, a świadczenie jest elementem konstytutywnym usługi. Zgodnie z art. 19 ust. 1 w związku z ust. 4 w/w ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później niż w 7 dni, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. W związku z powyższym dopiero w momencie realizacji tego talonu - tj. w momencie zakupu na jego podstawie usługi pojawia się obowiązek podatkowy w zakresie czynności świadczenia usługi na rzecz podmiotu, który finalnie jest dysponentem tego talonu. Spółka więc w momencie przekazania talonów wykonuje czynność nie podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Czynność taką należy udokumentować notą obciążeniową lub innym dokumentem księgowym. Z treści powołanego przez Wnioskodawcę art. 7 ust. 3 ustawy wynika, iż nie uznaje się za dostawę towarów (tj. nie podlegają opodatkowaniu) przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek. Ustęp 4 cytowanego art. 7 definiuje prezenty o małej wartości, przez które rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:
Nie jest więc opodatkowane przekazanie klientom towarów, których jednostkowa cena nabycia lub jednostkowy koszt wytworzenia nie przekracza 5 zł, nie jest również opodatkowane przekazanie prezentów, których wartość mieści się w przedziale 5,01 zł do 100 zł, jednak pod warunkiem prowadzenia dodatkowej ewidencji osób obdarowanych. Jeżeli wartość przekazanego towaru przekracza 100 zł podatnik ma obowiązek opodatkować wartość nieodpłatnego świadczenia. A zatem, każde nieodpłatne wydanie towarów przez podatnika (czyli przekazanie ich poza przedsiębiorstwo), stanowiących część jego majątku związanego z działalnością gospodarczą, jeżeli podatek naliczony związany z tymi towarami został odliczony, stanowi dostawę towarów (a w konsekwencji jest opodatkowane), bez względu na to, czy zostało dokonane w ramach działalności gospodarczej, czy też do celów innych niż działalność, z wyłączeniem przypadków gdy podatnik w związku ze swoją działalnością przekazuje prezenty o małej wartości lub próbki. Niemniej jednak jak wykazano, podstawą dla uznania w powstałej sytuacji braku obowiązku podatkowego, nie są powołane przez Stronę regulacje art. 7 ust. 3 ustawy. Kwestia opodatkowania usługi podatkiem dochodowym od osób fizycznych stanowi przedmiot odrębnej interpretacji. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10,09-402 Płock. |
|
| 2008-09-05 |