Ponieważ przedmiotowy wniosek zawierał braki formalne, pismem z dnia 01 lipca 2008 r. wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku z terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wniosek został uzupełniony w dniu 11.07.2008 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca stał się właścicielem terenu, działki odziedziczonej po rodzicach w dniu 11.10.2001 r. W 2003 r. z odziedziczonego terenu wydzielone zostały 2 działki po 1500 m2 każda. Pierwsza działka została sprzedana w 2003 r. - przed wejściem do Unii Europejskiej (stare przepisy). Kolejna działka została sprzedana w 2007 r. Według miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przedmiotowe działki przeznaczone są pod budownictwo mieszkaniowe jednorodzinne.

W chwili obecnej Wnioskodawca zamierza rozpocząć proces wydzielania kolejnej działki o pow. 1500 m2, która w przyszłości (w tym roku) będzie przyłączona do działki, która została sprzedana w 2007 r. ( sprzedaż dla tych samych kupujących w celu powiększenia nabytej przez nich działki).

Po ww. sprzedaży Wnioskodawca nie zamierza dokonywać żadnej sprzedaży.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, nie prowadzi działalności gospodarczej ani rolniczej na ww. terenie nabytym w drodze spadku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

• czy w przypadku wydzielenia i sprzedaży kolejnej działki o pow. 1500 m2, jeśli Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług i nie prowadzi działalności gospodarczej bądź rolniczej, będzie naliczony podatek od towarów i usług?
  
  

Zdaniem Wnioskodawcy kolejna sprzedaż działki nie spowoduje naliczenia podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami), opodatkowaniu tym podatkiem podlegają :

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2. eksport towarów;
3. import towarów;
4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
   
   

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Pojęcie częstotliwości należy rozumieć jako zakładające powtarzalność czynności tego samego rodzaju. Przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik działając w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

O kwestii częstotliwości nie decyduje czasookres wykonywania czynności (rok, dwa czy pięć lat), ani ilość dokonanych transakcji. Decydującym kryterium jest powtarzalność czynności.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zgodnie z aktualnie obowiązującą ustawą o podatku od towarów i usług grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. W przedmiotowej sprawie jednak Wnioskodawcy nie można uznać za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ww. ustawy.

Nic nie wskazuje na to, aby dokonując sprzedaży gruntu Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Nie można bowiem stwierdzić, że nabył on grunt w celu odsprzedaży, ponieważ został on nabyty w drodze spadku po rodzicach. Wnioskodawca sprzedając grunt korzysta z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, a zatem czynność ta nie oznacza wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż przedmiotowy grunt, stanowiący składnik majątku osobistego Wnioskodawcy nie był wykorzystywany w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej, nie jest podatnikiem podatku VAT i nie jest rolnikiem ryczałtowym. Sprzedaż gruntu miała dla niego charakter jednorazowy.

Zatem, jeżeli przedmiotowy grunt nie był wykorzystywany przez Wnioskodawcę w działalności gospodarczej, w tym również w działalności rolniczej, należy uznać, że jego sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Organ podatkowy na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację prawa podatkowego ( interpretację indywidualną).

W części B.1 wniosku (dane identyfikacyjne wnioskodawcy) wymienione zostały dwie osoby fizyczne . W poz. 56 wniosku ( podpis wnioskodawcy lub osoby upoważnionej) widnieje podpis Pani ...................................

Wydana interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie Wnioskodawczyni - Pani ..................

Pan ..................., w celu uzyskania interpretacji przepisów prawa podatkowego winien zwrócić się do organu podatkowego z indywidualnym wnioskiem zawierającym :

• przedstawiony przez Wnioskodawcę stan faktyczny (zdarzenie przyszłe),

• pytanie przyporządkowane do stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego),

• stanowisko Wnioskodawcy do przedstawionego pytania.
  
  

Zgodnie z art. 14f § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 75 zł, którą należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia złożenia wniosku. W przypadku wystąpienia w jednym wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej odrębnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych pobiera się opłatę od każdego przedstawionego we wniosku odrębnego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedmiotowym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock