W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 23.05.2007 r. na podstawie umowy przeniesienia własności nieruchomości zawartej w formie aktu notarialnego Podatnik i jego żona, wspólnie z dwoma innymi małżeństwami, nabyli niezabudowaną nieruchomość położoną we W przy ul. U, w udziale ..... części. Podatnik z żoną żadnych umów majątkowych małżeńskich nie zawierał, a przedmiotowego nabycia dokonali do ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Powierzchnia nieruchomość, w której podatnik wraz z żoną posiada udziały, wynosi 37.759 m#178;. W chwili obecnej współwłaściciele planują podzielić przedmiotową nieruchomość na kilka bądź kilkanaście działek, ewentualnie pozostawiając sobie jedną działkę o powierzchni około 1.000 - 1.500 m#178;, a wydzielone działki sprzedać. Podobnie będzie ze sprawą nabycia w dniu 04.12.2007 r. nieruchomości o pow. 10.200 m#178;, niezabudowanej, również położone przy ul. U (sąsiadujące z w/w działką opisaną powyżej). Tę nieruchomość Podatnik z żoną A (na zasadach jak wyżej) oraz z jednym z w/w małżeństw nabyli w udziale po 1/2 części. Plany sprzedaży są takie same jak w przypadku działki o pow. 37.759 m#178;.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy podział nieruchomości, o których mowa powyżej, a następnie jej sprzedaż, jest opodatkowana podatkiem VAT w sytuacji, gdy udziały w nieruchomości należą do majątku osobistego Podatnika a Podatnik nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej w zakresie sprzedaży nieruchomości a jedynie wyzbywa się majątku, który nie ma żadnego znaczenia dla jego interesów osobistych? Podatnik dodatkowo wyjaśnia, że nabyte udziały w w/w nieruchomościach nie zostały nabyte do celów działalności gospodarczej i czynności przyszłego zbycia nie będą związane z uzyskiwaniem stałego dochodu.

Zdaniem Podatnika w okolicznościach przedmiotowej sprawy nie zaktualizowały się przesłanki uznania go wraz z żoną za podatników podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o PIT. Udziały w podzielonej nieruchomości, które stanowić będą przedmiot sprzedaży należą do majątku osobistego i nie są związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Ponadto sprzedaż udziałów nieruchomości nie będzie dokonywana z zamiarem ciągłości i profesjonalizmu jej wykonywania w związku z czym w ocenie Podatnika wyżej powołana sprzedaż udziałów w nieruchomości nie będzie opodatkowana podatkiem VAT. Stanowisko powyższe potwierdzają poglądy wyrażone w orzeczeniach NSA, a w szczególności pogląd wyrażony w wyroku składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07,) zgodnie z którym "podzielenie nieruchomości na kilka działek budowlanych nie jest profesjonalną działalnością gospodarczą i nie zmienia tego fakt, że sprzedawca od początku zamierzał je zbyć". W uzasadnieniu powołanego orzeczenia NSA wyjaśnił, iż "osoba fizyczna, która sprzedała kilka działek budowlanych należących do jej osobistego majątku, nie staje się automatycznie podatnikiem VAT, ponieważ nie prowadzi działalności gospodarczej". Co więcej, NSA wskazał również, że sama częstotliwość wykonywania czynności polegającej na sprzedaży działek budowlanych nie decyduje o byciu podatnikiem VAT oraz, że nie można zwalniać od podatku VAT tych, którzy sprzedają własną ziemię w jednym kawałku, a więc jeden raz, a kazać płacić go tym, którzy podzielili ją na części i zbywają po kolei" gdyż takiego rozumowania, jako absurdalnego, nie sposób zaakceptować. Podobne stanowisko zostało wyrażone również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 2007 r. (sygn. akt I FSK 603/06), w którym NSA uchylił odmienne rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2006 r. (sygn. akt I SA/OL 112/06) i wyjaśnił, że "jeżeli osoba niebędąca przedsiębiorcą sprzedaje majątek osobisty, który nie był nabyty do celów działalności gospodarczej (tak jak w niniejszej sprawie), nie można traktować jej jak podmiotu gospodarczego i żądać rozliczenia VAT od tej sprzedaży". Podobnie wyrok WSA z dnia 18.01.2007 (sygn. akt III SA/Wa 3885/06) oraz wyrok WSA (sygn. akt I SA/Wr 123/07).

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl przepisu art. 7 ust. 1 w/w ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W myśl art. 2 pkt 6 w/w ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 w/w ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 w/w ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza - ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem do uznania dostawy towarów (nawet jednorazowej) za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w odniesieniu do tej transakcji podatnik działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie (w sposób częstotliwy), a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Podatnik (wraz z innymi współwłaścicielami) zamierza sprzedać nieruchomości gruntowe, które stanowią składnik majątku osobistego Podatnika. Zauważyć należy, iż przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte w połowie 2007 r., z zamiarem ich podzielenia i odprzedaży (chociaż Podatnik wraz z żoną dopuszczają możliwość pozostawienia sobie jednej działki o powierzchni około 1.000 - 1.500 m#178;). Nie można więc się zgodzić ze zdaniem Podatnika, iż nabyte udziały w w/w nieruchomościach nie zostały nabyte do celów działalności gospodarczej. Podatnik zamierza osiągnąć z tytułu sprzedaży wydzielonych działek zysk. Co prawda czynności przyszłego zbycia nie będą związane z uzyskiwaniem przez Podatnika stałego dochodu, wskazać jednakże należy, iż zamiar czasowego wykonywania pewnych czynności nie sprawia, iż czynności te nie będą wykonywane w ramach działalności gospodarczej. Warunek częstotliwości również będzie spełniony - sprzedający zamierzają podzielić nieruchomości na mniejsze działki i następnie dokonać ich sprzedaży. Łącznie powierzchnia działek, w których Podatnik wraz z żoną posiada udziały (a które zamierza sprzedać) wynosi ponad 4,5 ha. Oznacza to, iż po podziale nieruchomości na działki budowlane Podatnik (wraz z innymi współwłaścicielami) będzie dokonywał sprzedaży ok. 30-40 działek. Z opisu zdarzenia przyszłego nie wynika również, iż podatnik nie zamierza dokonywać podobnego typu transakcji w przyszłości. Grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 w/w ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, zatem w przedmiotowej sprawie Podatnika należy, z tytułu zamierzonej czynności, uznać za podatnika podatku od towarów i usług.

Mając na uwadze wszystkie elementy opisanego zdarzenia przyszłego oraz powyższą analizę przepisów należy stwierdzić, że sprzedaż przez Podatnika przedmiotowych działek będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przepisie art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług ustawodawca zawarł wyłączenia od zasady powszechności opodatkowania, wyłączając z zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawę niektórych towarów i świadczenie wybranych usług. Przepis art. 43 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy brzmi: "Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę". W opisie zdarzenia przyszłego Podatnik nie zawarł informacji pozwalających na stwierdzenie, czy przedmiotowy przepis będzie miał zastosowanie w sprawie, jednakże z przedstawionego stanowiska Podatnika wynika w sposób jednoznaczny, iż przedmiotowe nieruchomości są terenami budowlanymi lub przeznaczonymi pod zabudowę. Zatem przepis ten nie będzie miał zastosowania w przedmiotowej sprawie. Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku od towarów i usług podatnicy dokonujący dostawy gruntów nie mogą korzystać ze zwolnienia od tego podatku, niezależnie od wielkości obrotów.

Biorąc pod uwagę stan faktyczny oraz w/w przepisy należy uznać za nieprawidłowe stanowisko Podatnika przedstawione we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.