W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 20.04.2001r. Spółka aktem notarialnym Rep. A Nr xxx/2001 sporządzonym w Kancelarii Notarialnej w A przy ul. xxx nabyła nieruchomość zabudowaną budynkami produkcyjnymi i biurowym za cenę 953 440 zł wraz z należnym podatkiem VAT. W dniu 30.04.2001r. Spółka otrzymała fakturę VAT na wartość netto 1 071 583 zł. z naliczoną kwotą podatku VAT-78 952,94 zł. Kwotę VAT Spółka potraktowała jako podatek naliczony i rozliczyła go w deklaracji za miesiąc kwiecień 2001r. Decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w Siedlcach - Spółka została pozbawiona prawa obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w fakturze zakupu nieruchomości. Decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego utrzymał w mocy Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie - skargę na decyzję oddalił Naczelny Sąd Administracyjny. Również Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną oddalił. W odpowiedzi na wezwanie z dnia 13 lutego 2008 r. (doręczonego w dniu 21.02.2008 r.) wskazano iż budowę przedmiotowych obiektów zakończono w latach 1991 r. - 1998 r. , natomiast decyzja o braku prawa do odliczenia została wydana przez organ na podstawie § 50 ust. 4 pkt. 5 lit. B Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 1999 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowym (DZ. U. 109, poz. 1245 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Spółka zamierza sprzedać nabytą w 2001 roku nieruchomość - nie chcąc jednak popełnić błędu formułuje następujące pytanie:

Czy sprzedaż tak opisanej w punkcie 50 nieruchomości zabudowanej (bez nakładów w okresie posiadania przekraczających 30% jej wartości) może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług jako towar używany przy zakupie którego nie miała prawa do odliczenia podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy przyszła dostawa wyczerpuje znamiona art. 43 ust. 1 pkt. 2 ustawy i w związku z tym winna korzystać z prawa do zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdza się co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju, przez którą należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Towarami zaś, zgodnie z art. 2 pkt 6 cytowanej ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wymienionych w art. 5 ust. 1 w/w ustawy, a także grunty.

Nie każda czynność, stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Musi być ona objęta zarówno zakresem przedmiotowym, jak również zakresem podmiotowym ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka nabyła nieruchomość zabudowaną budynkami produkcyjnymi i biurowym. Sprzedaż ww. nieruchomości reguluje przepis art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy, który zwalnia z opodatkowania podatkiem VAT dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt. 2, zgodnie z ust. 2 art. 43 rozumie się:

1. budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat;
2. pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
   
   

Zwolnienia, o którym mowa wyżej nie stosuje się, jeżeli przed wprowadzeniem budynków i budowli lub ich części do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik:

• miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków;
• użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
  
  

Aby art. 43 ust. 6 miał zastosowanie przesłanki w nim zawarte musza być spełnione łącznie. W tej sytuacji dla stwierdzenia, czy dana sprzedaż jest zwolniona od podatku nie jest istotne ustalenie, czy przedmiotowy budynek był przez podatnika ulepszany, a jeżeli tak - czy wartość tych ulepszeń była większa niż 30% wartości początkowej budynków lub budowli oraz czy od nakładów inwestycyjnych przysługiwało prawo odliczenia podatku naliczonego.

W stosunku zatem do tych obiektów ma zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w myśl którego sprzedaż nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym będzie zwolniona z podatku od towarów i usług.

Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.