W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, w wyniku wygranego przetargu w dniu X.12.2007 roku, został generalnym wykonawcą inwestycji pn. "Budowa dwóch budynków mieszkalnych, wielorodzinnych wraz z infrastrukturą i zagospodarowaniem terenu", której inwestorem jest X Sp. z o.o.

Czas realizacji inwestycji zgodnie z zawartą umową obejmuje okres od XII.2007 do II.2009. Dokumentacja projektowa jak i pozwolenie na budowę obejmuje budowę budynków mieszkalnych wraz z infrastrukturą zewnętrzną (bez której wykonanie i zasiedlenie budynków byłoby niemożliwe). Zarówno same budynki jaki układ komunikacyjny, kanalizacja deszczowa, przyłącze wodociągowe i kanalizacji sanitarnej, przyłącze gazowe, przyłącze cieplne, zewnętrzna podziemna instalacja gazowa, linia kablowa podziemna zasilająca i oświetlenie terenu oraz instalacje wewnętrzne (wod-kan, elektryczna, telefoniczna, telewizyjna, domofonowa, odgromowa, gazowa, węzła cieplnego c.o.) będą realizowane w ramach tego jednego przedsięwzięcia inwestycyjnego. Projekt techniczny określa, że wszystkie mieszkania będą miały powierzchnię użytkową do 150 m#178;.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy od 01.01.2008 roku w stosunku do wszystkich robót budowlanych wykonanych na ww. inwestycji, obejmującej budowę budynków wraz z infrastrukturą należy stosować stawkę podatku VAT w wysokości 7 %.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Do wszystkich robót budowlanych dotyczących tej inwestycji winna być stosowana jedna stawka podatku VAT w wysokości 7%. Cała infrastruktura zewnętrzna stanowi bowiem jeden z elementów wykonywanych prac budowlanych w ramach jednego przedsięwzięcia inwestycyjnego, opodatkowana jest zatem taką samą stawką podatkową VAT jak obiekt, z którym jest związana.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) - zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej "podatkiem", podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, będącego rozwinięciem art. 5, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarem zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art.83, art.119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust.1. W myśl dyspozycji art. 41 ust. 2 ustawy dla towarów i usług, wymieniowych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Zgodnie z art. 41 ust. 12; 12 a-c ustawy, stawkę podatku o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b;

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2;
   
   

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Stosownie do art. 146. ust. 1 pkt 2 lit a ustawy w okresie od dnia przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do dnia 31 grudnia 2007 r. stosuje się stawkę w wysokości 7 % w odniesieniu do robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych związanych z budownictwem mieszkaniowym i infrastrukturą towarzyszącą.

Przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu zgodnie z dyspozycją art. 146 ust.3 ustawy, o której mowa w ust. 1 pkt 2 lit. a, rozumie się:

1. sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych,
2. urządzanie i zagospodarowanie terenu w ramach przedsięwzięć i zadań budownictwa mieszkaniowego, w szczególności drogi, dojścia, dojazdy, zieleń i małą architekturę,
3. urządzenia i ujęcia wody, stacje uzdatniania wody, oczyszczalnie ścieków, kotłownie oraz sieci wodociągowe, kanalizacyjne, cieplne, elektroenergetyczne, gazowe i telekomunikacyjne
   
   

• jeżeli są one związane z obiektami budownictwa mieszkaniowego.
  
  

Na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego ustalono, iż Wnioskodawca w wyniku przeprowadzonego postępowania przetargowego został wykonawcą zadania polegającego na budowie budynków mieszkalnych, wielorodzinnych wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Zawarta umowa pomiędzy Wnioskodawcą - wykonawcą a Miejskim Towarzystwem X - inwestorem określa, iż przedmiotem umowy jest budowa budynków mieszkalnych wielorodzinnych wraz z wykonaniem infrastruktury towarzyszącej i obejmuje koszt robocizny oraz wartość wbudowanych materiałów. Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami budowa obiektów budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym (PKWiU 11) podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku VAT w wysokości 7%. Odnosząc powołane wyżej przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, iż od dnia 1 stycznia 2008r. stawkę 7 % należy stosować wyłącznie w odniesieniu do robót polegających na realizacji obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części. Natomiast z uwagi iż znowelizowane przepisy ustawy nie wprowadziły preferencyjnej stawki podatkowej dla infrastruktury towarzyszącej budownictwu mieszkaniowemu, roboty budowlane z nią związane opodatkowane są podstawową stawką podatku od towarów i usług tj. 22% na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawca winien zastosować preferencyjną stawkę podatku VAT w wysokości 7% tylko do budowy budynków mieszkalnych oraz do wykonywanych w nich instalacji wewnętrznych. Pozostałe prace wchodzące w skład kontraktu (infrastruktura towarzysząca) winny być opodatkowane podstawową stawką podatku VAT tj. 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.