W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Powiat jest właścicielem nieruchomości położonej w K. M., będącej we władaniu Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego.

Powyższa nieruchomość obejmuje:

1. Niezabudowane działki gruntu o łącznej powierzchni 0,2057 ha, to jest:
   • działka nr 103/10 o pow. 0,0595 ha, ujawniona w KW nr ...
   • działka nr 59/10 o pow. 0,1462 ha, ujawniona w KW nr ...
   
2. Zabudowane budynkami Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego działki gruntu o łącznej powierzchni 2,0193 ha, to jest:
   • działka nr 60/10 o pow. 0,0223 ha, ujawniona w KW nr ...
   • działka nr 104/10 o pow. 1,7963 ha, ujawniona w KW nr ...
   
   

Ww. działki stanowią jeden zwarty teren użytkowany przez Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy.

Nieruchomość została nabyta przez Powiat w całości, na podstawie Decyzji Wojewody Ś. nr ... z dnia 11 października 2005r. Oznacza to, że w związku z nabyciem przez Powiat tej nieruchomości nie została wystawiona faktura VAT, a tym samym Powiat nie korzystał z żadnych odliczeń związanych z nabyciem nieruchomości.

W związku z przejęciem zadania prowadzenia Młodzieżowego Ośrodka Wychowawczego przez Województwo Ś., Rada Powiatu podjęła w dniu 7 czerwca 2006r. uchwałę Nr ... w sprawie darowizny na rzecz Województwa Ś. nieruchomości położonej w K. M.

Na podstawie ww. uchwały nieruchomość zostanie przekazana nieodpłatnie na rzecz Województwa w drodze darowizny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przeniesienie prawa własności ww. nieruchomości, w formie umowy darowizny, powinno być obciążone podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na fakt, że przedmiotowe działki gruntu stanowiły, stanowią i dalszym ciągu będą stanowić jedną nieruchomość wykorzystywaną w całości przez Młodzieżowy Ośrodek Wychowawczy w K. M., Powiat stoi na stanowisku, że przeniesienie własności ww. nieruchomości winno być zwolnione z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenia usług na terytorium kraju. Pojecie towaru zdefiniowane zostało w art. 2 pkt 6 w/w ustawy. Przepis ten stanowi, iż ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług przez dostawę towarów rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1. przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia
2. wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia w szczególności darowizny.
   
   

- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Przepisu art. 7 ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy).

Wnioskodawca jako element zdarzenia przyszłego wskazuje, że nie korzystał z żadnych odliczeń podatku naliczonego przy nabyciu nieruchomości, gdyż nabycie to nastąpiło w 2005r. na podstawie decyzji Wojewody Ś... i nie wystawiono na tę okoliczność faktury VAT. Zatem rozpatrując złożony wniosek przyjęto, że Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Decyzja Wojewody Ś...nie stanowi dokumentu uprawniającego (po spełnieniu także innych warunków wynikających z ustawy) do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT.

W świetle powyższego, darowizna dwóch niezabudowanych działek oraz dwóch działek zabudowanych, w sytuacji gdy przy ich nabyciu Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości lub w części - nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż nie stanowi dostawy towaru.

W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy, iż darowizna nieruchomości korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług uznać należy za nieprawidłowe, gdyż przedmiotowa darowizna nie korzystna ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, lecz nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.